Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Gerekçeli kararda suçun "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" olarak belirtilmesi gerekirken "Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma " şeklinde yazılması doğru değil ise de bu hususun mahallinde tamamlanması mümkün bir eksiklik olduğu gözetilerek eleştirilmekle yetinilmesine karar verilmiştir.
Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı gösterilmemiş ve hapis cezası adli para cezasına çevrilirken TCK.nun 50/1-a, maddesi yerine TCK.nun 52. maddesi yazılmış ise de, bu hususlar sonuca etkili görülmediğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
Bu eleştiriler dışında mahkemenin
kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden CMK'nun 280/1-a maddesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
CMK'nın 286/2.a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 29/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)