Bursa BAM, 9. CD., E. 2019/2863 K. 2020/1880 T. 28.09.2020
İlk derece mahkemesince verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
İstinaf başvurusun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
İlk derece mahkemesince, soruşturma aşamasında, sanıkların, mağdurun evinden çalınan eşyalarla birlikte yakalanmaları, eşyaların kendilerine ait olduğunu söylemeleri nedeniyle, sanıklar tarafından yapılmış rızai iade olmaması, yargılama aşamasında zararın tamamen giderildiği gözönüne alınarak, müştekiye kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak, kısmi iadeye rıza gösteriyorsa kovuşturma aşamasında zarar giderildiği kabul edilerek TCK’nın 168/2 maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapması gerekirken, müştekiye kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulmadan, sanığa verilen cezadan TCK'nın 168/1.maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılması, hukuka aykırı ise de, aleyhe istinaf olmadığından, eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
Yukarıda eleştirilen husus dışında;
İlk Derece Mahkemesinin kararında, usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanıkların ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, 5271 Sayılı CMK'nın 280/1a-1. cümle maddesi gereğince İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE;
Dosyanın, hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 5271 Sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca KESİN olarak, 28/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)