Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eylemin silahla ve işyerinde işlendiği gerekçesi ile, TCK 149/1-a-d.maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına göre, olayda iki nitelikli halin gerçekleşmesi dikkate alındığında ceza tayin edilirken alt sınırdan yeteri kadar ayrılınmadan cezanın belirlenmesi hukuka aykırı ise de aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından CMK 280/1-g.maddesi gereğince davanın yeniden görülme sebebi yapılmamıştır.
Mahkemenin kararında eleştirilen husus dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan suça sürüklenen çocuk müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 5271 Sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince kesin mahiyette olmak üzere 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)