TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE:
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşülmekle;
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Suçun gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 143.maddesinin uygulanmaması, ayrıca; sanığın sabıka kaydına göre daha ağır nitelikteki Bursa 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/623 esas, 2011/429 karar sayılı silahla tehdit suçundan vermiş bulunduğu mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiği halde, yazılı şekilde hüküm kurulmuş bulunması hukuka aykırı ise de; aleyhe istinaf bulunmadığından, bu husus davanın yeniden görülme sebebi yapılmamıştır.
Yukarıda eleştirilen hususlar dışında mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 286/2.a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere; 13/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)