Yerel mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmakla; başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
UYAP kayıtlarına göre sanığın adli sicil özetinde yer alan ve tekerrüre esas alınan Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/136 esas 2015/107 karar sayılı ilamının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanığın eski hale getirme talepli temyiz talebinde bulunduğu ve mahkemece eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan mahkemece bu hususta verilen ek kararın yok hükmünde olduğu, bu nedenlerle tekerrüre esas alınan ilamdaki kesinleşme işlemlerinin doğruluğu hususunda tereddüt meydana geldiği dikkate alındığında anılan ilamın bu haliyle tekerrüre esas alınması yasaya aykırı ise de bu dosya ile ilgili temyiz işlemleri yapıldıktan sonra Yargıtay ilgili dairesi tarafından verilecek karara göre bu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu hususa işaret edilmekle yetinilmiş olup;
Sanığın silahla tehdit suçundan mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu ve kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca KESİN olarak 30/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)