Yerel mahkemece verilen hükümlere karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmakla; başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Her bir eylemden dolayı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetildiğinde TCK'nun 53 ve 58/6 maddelerinin her bir hüküm bakımından uygulanmayıp hükümlerin sonuna ortak hüküm olarak yazılması yasaya aykırı ise de bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
Olayda mağdur ......'ın haksız tahrik teşkil edecek bir eylemi bulunmadığı gibi sanığın da böyle bir savunması bulunmadığı halde yeterli gerekçe de gösterilmeksizin sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza verilmesi yasaya aykırı ise de aleyhe istinaf bulunmadığından bu hususun da eleştirilmesi ile yetinilmiş olup;
Sanığın kasten yaralama ve tehdit suçlarından mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi kararında eleştiri dışında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu ve kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca KESİN olarak 17/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)