Yerel Mahkemece verilen hükme karşı suçtan zarar gören vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesi gördüğü davada Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Bursa İl Müdürlüğünü duruşmadan 03/01/2018 tarihinde tebligat yapılarak haberdar edildiği halde kurum vekilinin duruşmaya gelmediği ve davayı takip etmediği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda 18/10/2018 tarihinde karar verilerek, verilen kararın kuruma tebliği üzerine kurum vekilince istinaf yoluna müracaat edilmiş ise de, kurumun katılan sıfatını almaması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla,
İstinaf talebinin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 276. maddesi uyarınca yerinde görülmeyen İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın mahkemesine İADESİNE,
KESİN olmak üzere 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)