Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Silahla Tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a ve 43/2-1 maddeleri hükmü uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası tayin edildikten sonra 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası tayin edilerek 5237 sayılı TCK'nın 61/6. maddesine aykırı davranılması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından bu husus eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
Sanık hakkında silahla tehdit suçundan yapılan yargılama sonucunda; vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın suç tarihinde müştekilere tüfek doğrultma şeklindeki fiili ile ilgili mahkemenin kararında yukarıda eleştiri konusu yapılan husus dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
Sanığın yerinde görülmeyen İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın mahkemesine İADESİNE,
Kararın ilk derece mahkemesince sanığa TEBLİĞİNE,
5271 sayılı CMK.nın 280/1-a ve 286/2-a. maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)