Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
TCK'nun 119/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli unsurun cezayı ağırlatıcı neden olarak kabul edilmesinin sebebi silahla cebir veya tehditte bulunulması halinde suçun daha kolay işlenmesi ve silahın korkutucu olmasından dolayı mağdurun direncinin kırılarak amaca daha kolay ulaşılmasıdır. Bu nitelikli halin varlığının kabulü için failin konuta girebilmek amacıyla silahla cebir uygulaması veya konutta bulunanları tehdit ederek konuta girmesine izin vermelerini sağlaması gerekir.
Somut olayda sanığın dayısı olan mağdur Mustafa'nın evinde kalmakta olan sanığın eşi mağdur Melek'in kabul etmesi halinde götürebileceğini söylemesi üzerine sanığın sinirlenerek aracına gidip adli emanetin 2017/1805 sırasında kayıtlı bıçağı alarak açık bulunan ikametin kapısından içeri girdiği ve mağdur Melek'i tehdit ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı dikkate alındığında elinde bulunan bıçağın, konut dokunulmazlığını ihlal fiilinin gerçekleştirilmesinde bir işlevinin bulunmadığı gözetilmeyerek sanığa verilen ceza TCK'nun 119/1-a maddesi gereğince artırılmak suretiyle konut dokunulmazlığını bozma suçundan ceza verilmiş ise de sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunu oluşturduğu, bu suçun 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b.4 maddesi uyarınca uzlaştırmaya tabi suçlardan olması nedeniyle sanık ile müşteki arasında 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesindeki prosedüre göre usulüne uygun uzlaştırma işlemleri yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin kovuşturma şartı olan usulüne uygun uzlaştırma işlemleri yaptırılmadan yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf istemleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasını 280/1-f. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA,
Davanın yeniden görülüp hükmedilmek üzere dosyanın mahkemesine İADESİNE,
5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 09/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.(¤¤)