Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, karar yerinde gösterilip incelenerek tartışılan delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığına dair mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, istinaf başvurusunda bulunan Cumhuriyet Savcısı'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olup sair itirazların reddine;
Ancak,
Soruşturma aşamasında tutuklama tedbiri uygulanan sanık yönünden 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesi gereğince tazminat isteme hakkı bulunduğunun ihtarının hükümde belirtilmemesi;
Hukuka aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın istinaf itirazı bu nedenle yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a,d ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir hata olduğundan, hüküm fıkrasına "3-Sanığın tutuklu kalıp beraat ettiği anlaşılmakla, CMK'nın 141. maddesi uyarınca TAZMİNAT HAKKI BULUNDUĞUNUN BİLDİRİLMESİNE," paragrafının eklenmesi suretiyle CMK'nın 280/1-a ve d maddeleri gereğince İSTİNAF BAŞVURUSUNUN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca KESİN olarak, 21/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)