Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçilmekle ;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/12/2017 tarih, 2017/17-474 Esas, 2017/519 Karar sayılı olup Dairemizce de benimsenen kararına göre, kapıları ve camları ister kilitli ister açık olsun aracın haksız yere elde bulundurulan anahtar, tahlit anahtar veya diğer bir aletle çalıştırılarak götürülmesi eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturacağı, somut olayda da sanığın kapıları kilitli olan aracın kapısını bir şekilde açarak torpido gözünde bulunan anahtarla aracı çalıştırarak götürdüğü, bu şekilde TCK'nın 142/2-d madesine uyan suçu işlediği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 142/2-d maddesinin yanında ayrıca TCK'nın 142/2-h maddesinden uygulama yapılarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ise de, çalınan aracın değeri, suçun işleniş şekli göz önüne alındığında alt sınırdan uzaklaşılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Mahkemenin kararında, usule ve esasa ilişkin hükmü etkileyecek nitelikte hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde her hangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda ön görülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık .... ve sanık .... müdafii Av. ....'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, 5271 Sayılı CMK'nın 280/1.a maddesi gereğince istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE
Dosyanın, hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 5271 Sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN mahiyette olmak üzere, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)