© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Annen gegn Þýskalandi
Dómur frá 26. nóvember 2015
Mál nr. 3690/10
10. gr. Tjáningarfrelsi
Mótmæli gegn fóstureyðingum. Sjónarmið um takmörkun tjáningarfrelsis
1. Málsatvik
Kærandi, sem er fæddur árið 1951 og búsettur í Þýskalandi, berst gegn fóstureyðingum. Hann dreifði árið 2005 bæklingi nálægt læknastofu þar sem fóstureyðingar eru framkvæmdar og rekin er af læknunum M og R. Í bæklingnum kom fram með feitletri að á læknastöðinni væru framkvæmdar ólögmætar fóstureyðingar en staðhæfingunni fylgdi smærri texti þar sem fram kom að fóstureyðingar væru þó ekki ólöglegar eða refsiverðar í Þýskalandi. Á bakhlið bæklingsins kom fram samlíking við hópmorð nasista í Auschwitz. Þar fyrir neðan kom fram tilvísun til vefsíðu kæranda, sem birti lista yfir svokallaða „fóstureyðingarlækna“. Á listanum var að finna nafn læknastöðvar M og R og full nöfn þeirra.
Í kjölfar kröfu frá læknunum tveimur var kæranda með dómsúrskurði gert að láta af frekari dreifingu bæklingsins og fjarlægja nöfn læknanna af vefsíðu sinni. Áfrýjun kæranda á þeirri niðurstöðu bar ekki árangur.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi taldi að framangreind niðurstaða þýskra dómstóla hefði falið í sér brot gegn 10. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn taldi að orðalag bæklingsins um að fóstureyðingar væru framkvæmdar á læknastofunni væri skýrt og aðgengilegt lesendum, með tilliti til þeirrar útskýringar sem einnig kom fram þar í smærra letri. Þá tók dómstóllinn einnig fram að dreifing bæklingsins í nágrenni læknastofunnar hefði haft það að markmiði að vekja athygli á umdeildu málefni meðal almennings og ekki var talið liggja skýrt fyrir að athafnir kæranda hefðu haft neikvæð áhrif á rekstur læknastofunnar.
Hvað varðar tilvísunina sem fram kom í bæklingnum til helfararinnar, féllst dómstóllinn ekki á það með innanlandsdómstólum að kærandi hefði borið starfsemi læknanna saman við athafnir nasista heldur gæti samlíkingin skilist sem svo að verið væri að vekja athygli á sjónarmiðum um siðferðislegt gildi laga.
Dómstóllinn taldi að þótt samlíkingin væri vafasöm hefði kærandi ekki með greinanlegum hætti líkt fóstureyðingum sem slíkum við helförina.
Dómstóllinn taldi að innanlandsdómstólar hefðu ekki metið staðhæfingar kæranda, sem fram komu annars vegar í bæklingnum og hins vegar á vefsíðu hans í nægilegu samhengi og jafnframt að ekki hefði verið litið til þeirra sjónarmiða sem liggja að baki 10. gr. sáttmálans eins og hún hefur verið túlkuð af Mannréttindadómstólnum.
Samkvæmt framangreindu komst dómstóllinn að þeirri niðurstöðu að brotið hefði verið gegn réttindum kæranda samkvæmt 10. gr. sáttmálans. Kröfu kæranda um miskabætur var vísað frá.
Full & Egal Universal Law Academy