© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Apostu gegn Rúmeníu
Dómur frá 3. febrúar 2015
Mál nr. 22765/12
3. gr. Bann við pyndingum.
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu.
Aðbúnaður gæsluvarðhaldsfanga. Rannsókn sakamáls. Vernd persónuupplýsinga.
1. Málsatvik
Kærandi, Sorin Apostu, er rúmenskur ríkisborgari, fæddur árið 1968. Hann er fyrrverandi borgarstjóri borgarinnar Cluj-Napoca. Árið 2011 var hann úrskurðaður í gæsluvarðhald þar sem hann var grunaður um spillingu og fölsunarbrot. Gæsluvarðhald yfir honum var framlengt í allmörg skipti. Áður en mál kæranda kom til kasta dómstóla birtu dagblöð upplýsingar sem fengnar voru úr rannsóknargögnum saksóknara í máli hans, þ. á.m. upplýsingar sem fengnar höfðu verið með símhlerunum og vörðuðu persónuleg málefni hans. Ekki hafði verið kveðinn upp dómur í sakamálinu gegn kæranda þegar kæra hans var tekin fyrir hjá Mannréttindadómstólnum.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi taldi að gæsluvarðhaldsvist hans hefði falið í sér ómannlega og vanvirðandi meðferð og þar með brotið gegn 3. gr. sáttmálans. Hann taldi einnig að fjölmiðlar hefðu fengið aðgang að persónulegum upplýsingum í rannsóknargögnum og að það hefði falið í sér brot gegn friðhelgi einkalífs samkvæmt 8. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Um 3. gr.: Dómstóllinn taldi að kærandi hefði ekki haft fullnægjandi aðgang að hreinlætisaðstöðu og að kynding í þeim fangaklefum sem kærandi var vistaður í hefði ekki verið fullnægjandi. Því taldi dómstóllinn að aðstæður kæranda í gæsluvarðhaldinu hefðu falið í sér vanvirðandi meðferð í skilningi 3. gr. sáttmálans.
Um 8. gr.: Dómstóllinn vísaði til þess að upplýsingar saksóknara í máli kæranda hefðu verið gerðar opinberar áður en mál hans kom til kasta dómstóla. Upplýsingarnar hefðu sýnt kæranda í mjög neikvæðu ljósi og gefið til kynna að hann hefði brotið af sér. Þá hefðu upplýsingar úr símtölum sem fjölluðu um persónuleg málefni kæranda verið gerðar opinberar, enda þótt þær hefðu ekki átt sérstakt erindi við almenning. Dómstóllinn taldi að opinberun upplýsinganna hefði falið í sér takmörkun á rétti kæranda til friðhelgi einkalífs. Þegar atvik málsins áttu sér stað mæltu landslög fyrir um að upplýsingar í sakamálum mætti ekki gera opinberar fyrr en málið kæmi fyrir dóm, en þá væru jafnframt settar verulegar skorður við birtingu upplýsinga og ákvörðun um slíkt var í höndum dómara. Í máli kæranda höfðu upplýsingar úr málsgögnum lekið til fjölmiðla áður en dómari hafði tækifæri til þess að leggja mat á hvaða upplýsingar skyldu birtar. Talið var að rúmenska ríkið hefði brugðist skyldum sínum til að veita friðhelgi einkalífs og fjölskyldu nægjanlega vernd. Þá hefði kæranda ekki verið veitt úrræði til þess að leita réttar síns eftir að upplýsingarnar voru gerðar opinberar. Því taldi dómstóllinn að brotið hefði verið gegn 8. gr. sáttmálans.
Full & Egal Universal Law Academy