© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Aswat gegn Bretlandi
Dómur frá 16. apríl 2013
Mál nr. 17299/12
3. gr. Bann við pyndingum
Framsal fanga. Hryðjuverkastarfsemi. Meðferð geðsjúkra fanga.
1. Málsatvik
Kærandi, Haroon Aswat, er fæddur árið 1974 og vistaður á geðsjúkrahúsi í Bretlandi. Ríkisfang hans er óþekkt. Hann hefur verið ákærður í Bandaríkjunum fyrir þátttöku í hryðjuverkastarfsemi. Árið 2005 var hann handtekinn í Bretlandi eftir að framsalsbeiðni barst frá bandarískum yfirvöldum. Hann mótmælti framsalinu fyrir breskum dómstólum en án árangurs. Kærandi er haldinn aðsóknargeðklofa og hefur því verið vistaður á geðdeild, enda þarf hann að fá meðferð til að halda sjúkdómnum í skefjum.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi hélt því fram að framsal hans til Bandaríkjanna bryti gegn 3. gr. sáttmálans. Sér í lagi hélt hann því fram að honum væri nauðsynlegt að vera áfram haldið á geðdeildinni þar sem hann væri vistaður í Bretlandi. Þær aðstæður sem honum yrðu búnar í Bandaríkjunum, og þá sér í lagi í tilteknu öryggisfangelsi sem hann yrði líklega vistaður í, myndu vafalaust leiða til þess að andlegu heilsufari hans myndi hraka verulega.
Mál kæranda var upphaflega sameinað málum nr. 24027/07, 11949/08, 36742/08, 66911/09 og 67354/09 (Babar Ahmad o.fl. gegn Bretlandi), þar sem reyndi á mál einstaklinga í svipaðri aðstöðu, en dómstóllinn ákvað síðan að fresta því að kveða upp dóm í máli kæranda. Dómur í máli hans var kveðinn upp sex dögum eftir að dómur lá fyrir í hinum málunum fimm, en í þeim málum var ekki talið að framsal kærenda bryti gegn 3. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn taldi, í ljósi þeirra gagna sem lögð voru fram um heilsufar kæranda, að raunveruleg hætta væri á að framsal kæranda til Bandaríkjanna, lands sem kærandi hefði engin tengsl við og þar sem fangelsisaðstæður væru verri, myndi leiða til þess að heilsufari kæranda myndi hraka verulega. Meðferð hans myndi þá brjóta í bága við 3. gr. sáttmálans. Dómstóllinn tók sérstaklega fram að mál kæranda væri annars eðlis en mál Babar Ahmad o.fl. gegn Bretlandi vegna þess að kærandi væri við slæma heilsu. Þá gætu bresk og bandarísk yfirvöld ekki upplýst hversu lengi kærandi myndi þurfa að bíða dóms eða hvar hann yrði vistaður þangað til. Enda þótt kærandi mætti eiga von á að fá heilbrigðisaðstoð í hverju því fangelsi sem hann yrði vistaður í yrði ekki framhjá því litið að nokkur óvissa yrði um hvernig framtíð hans yrði háttað. Möguleiki væri á að kærandi yrði vistaður í fangelsi þar sem verulegar hömlur yrðu settar á frelsi hans. Vegna aðstæðna hans myndi slík meðferð brjóta gegn 3. gr. sáttmálans. Var því talið að framsal kæranda til Bandaríkjanna myndi brjóta gegn sama ákvæði sáttmálans.
Full & Egal Universal Law Academy