© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Bljakaj o.fl. gegn Króatíu
Dómur frá 18. september 2014
Mál nr. 74448/12
2. gr. Réttur til lífs
Manndráp. Athafnaleysi lögreglu. Jákvæðar skyldur.
1. Málsatvik
Kærendur eru nánir ættingjar lögmanns sem var myrt árið 2002 af A.N. sem var eiginmaður umbjóðanda hennar. A.N. var haldinn alvarlegum geðsjúkdómum og hafði m.a. gerst sekur um heimilisofbeldi, haft ólögmæt skotvopn í fórum sínum og átti við áfengisvandamál að stríða. Daginn fyrir morðið hafði eiginkona A.N. tilkynnt lögreglu um að hann hefði hótað að myrða hana, en lögreglan gerði engar ráðstafanir vegna hótana mannsins. Daginn eftir að hafa reynt að myrða eiginkonu sína fór A.N. á skrifstofu lögmannsins, skaut hana og framdi sjálfsvíg. Stuttu fyrir morðið hafði A.N. verið í haldi lögreglu, en þá var hann sjáanlega óstöðugur og hættulegur. Lögreglumenn létu þó nægja að tilkynna ástand mannsins til heilbrigðisyfirvalda, en létu hann lausan. Eftir skotárásina voru aðgerðir umræddra lögreglumanna og yfirmanna þeirra rannsakaðar. Þeir voru sakfelldir fyrir að hafa falsað lögregluskýrslur til að hylma yfir mistök sín í málinu og fyrir að hafa ekki gert skýrslu um afskipti sín af A.N. daginn fyrir morðið.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærendur töldu að athafnaleysi yfirvalda í aðdraganda morðárásarinnar hafi brotið gegn 2. gr. mannréttindasáttmálans, þar sem yfirvöld hafi ekki veitt fórnarlambinu viðeigandi vernd.
Niðurstaða
Dómstóllinn taldi við mat á málsatvikum og aðdraganda árásarinnar að málið varðaði skyldur aðildarríkjanna samkvæmt sáttmálanum til þess að vernda borgara fyrir þeirri hættu sem stafaði af hættulegum einstaklingum. Í málinu hafi verið um raunverulega og sýnilega ógn að ræða sem beindist gegn lífi borgaranna og að yfirvöld hefðu haft fulla vitneskju um ógnina. Gerandinn í málinu hafi verið alvarlega geðsjúkur og hættulegur enda hafi yfirvöld talið að hann ætti að fá viðeigandi læknisaðstoð. Þá hafi lögregla tvisvar sinnum haft afskipti af manninum að morgni árásarinnar, en ekki hafi verið gripið til ráðstafana til að koma í veg fyrir frekari hættu af háttsemi hans. Í slíkum tilvikum legði 2. gr. sáttmálans jákvæðar skyldur á herðar aðildarríkjanna til þess að gera allar viðeigandi ráðstafanir til þess að draga úr hættu sem stafaði að borgurunum. Dómstóllinn tók fram að króatískir dómstólar hafi talið allmarga annmarka verið á málsmeðferð lögreglunnar og bent á aðgerðir sem grípa hefði mátt til. Þó taldi dómstóllinn sig ekki geta lagt mat á það hvort mál hefðu farið á annan veg ef yfirvöld hefðu staðið öðruvísi að málum, en taldi þó að skynsamlegar aðgerðir hefðu getað haft mikil áhrif til þess að koma í veg fyrir þau voðaverk sem maðurinn framdi. Því hafi aðgerðarleysi lögreglunnar í málinu falið í sér brot gegn þeim jákvæðu skyldum sem 2. gr. sáttmálans legði á aðildarríkin.
Dómstóllinn dæmdi króatíska ríkið til að greiða kæranda 20.000 evrur í miskabætur.
Full & Egal Universal Law Academy