© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Couderc og Hachette Filipacchi Associés gegn Frakklandi
Dómur frá 12. júní 2014
Mál nr. 40454/07
10. gr. Tjáningarfrelsi.
Birting einkalífsupplýsinga. Opinber persóna. Fjölmiðlar.
1. Málsatvik
Kærendur eru Anne-Marie Couderc, franskur ríkisborgari fædd árið 1950 sem er útgáfustjóri vikublaðsins Paris-Match, og félagið Hachette Filipacchi Associés sem gefur út blaðið.
Þann 3. maí 2005 birti enska blaðið Daily Mail staðhæfingar konu nokkurrar um að Albert Grimaldi, prinsinn af Mónakó, væri barnsfaðir hennar. Svipuð grein átti að birtast í Paris-Match og fékk prinsinn veður af því. Í kjölfarið óskaði hann eftir að þau birtu ekki greinina. Ekki var orðið við þeirri bón hans. Var greinin því birt ásamt myndum af prinsinum haldandi á barninu. Prinsinn stefndi kærendum fyrir dómstóla fyrir brot á friðhelgi einkalífs. Þann 29. júní sama ár voru prinsinum dæmdar 50.000 evrur í bætur og var útgefandanum jafnframt skylt að birta dóminn á forsíðu blaðsins ásamt titlinum „Dómsúrskurður gegn Paris-Match að beiðni Prins Alberts II af Mónakó“
Kærendur áfrýjuðu og fengu birtingu dómsins þar með frestað. Þann 6. júlí 2005 játaði prinsinn að drengurinn væri sonur hans. Áfrýjunardómstóllinn staðfesti dóminn og sektarfjárhæðina og að dómurinn væri birtur á forsíðu.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærendur vísa til þess að aðgerðir franska ríkisins feli í sér skerðingu á tjáningarfrelsi þeirra og rétti almennings til aðgangs að upplýsingum í skilningi 10. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn taldi að þetta mál varðaði ekki einungis rétt almannapersónu andstætt réttindum fjölmiðla. Móðir drengsins hafði látið uppi upplýsingar í málinu og átt þátt í birtingu greinarinnar. Komu hennar hagsmunir því einnig til skoðunar.
Greinin og myndirnar vörðuðu afkomenda ríkjandi prins af Mónakó sem almenningur hafði áður ekki vitað af. Þrátt fyrir að börn fædd utan hjónabands gætu ekki erft krúnuna, eins og stjórnarskrá Mónakóríkis var orðuð þegar greinin var birt, þá var tilvist drengsins ein og sér áhugaverð fyrir almenning og innlegg í umræðuna um tilvist erfðaveldisins. Þótt í hluta greinarinnar hafi verið upplýsingar um samskipti móður drengsins við prinsinn mætti ekki aðeins líta til hagsmuna þess síðarnefnda. Upplýsingarnar vörðuðu einnig móðurina og þeim mun frekar drenginn sjálfan og rétt hans til að vera viðurkenndur í samfélaginu fyrir uppruna sinn. Málið þurfti að mati dómsins sérstaklega að skoða í ljósi þess að móðirin hafði frumkvæðið að birtingu upplýsinganna og tók myndirnar sem birtar voru, með samþykki prinsins í íbúð þar sem einungis þau og sonurinn voru stödd. Einnig þurfti að líta til þess að önnur blöð birtu upplýsingarnar á sama tíma og engar ærumeiðingar eða ósannar upplýsingar voru látnar í ljós í greininni.
Að lokum tók dómstóllinn fram að dómurinn gegn kærendum hafi ekki gert neinn greinarmun á upplýsingum sem átti erindi við almenning sem hluti af upplýstri umræðu og hvað var einungis birting á upplýsingum um persónuleg málefni prinsins. Dómstóllinn fékk þó ekki séð að það svigrúm sem ríki fá við að útfæra samspil ýmissa réttinda gætu leitt til þessarar skerðingar á réttindum kærenda í nafni friðhelgis einkalífs. Var því um brot á 10. gr. sáttmálans að ræða.
Ekki var gerð krafa um bætur í málinu.
Full & Egal Universal Law Academy