Olaylar – 1993’ün Aralık ayında, Benevoto Belediyesi, iflas ettiğini açıklamıştır. Belediyenin mali işleriyle bağlantılı olarak olağan üstü bir tasfiye kurulu görevlendirilmiştir. 1992 yılında açılan bir tazminat davasına istinaden 2003 yılının Kasım ayında verilen kararla, yerel mahkeme, belediyenin başvurana, yasal faiz miktarı ve enflasyon tazminatı hariç olmak üzere, 17,604.46 avro tutarındaki tazminatı ödemesine hükmetmiştir. Ancak 2000 yılında geçen bir kararname uyarınca; iflas ilanından, hesapların son olarak onaylanmasına kadar, olağanüstü tasfiye kurulunca hazırlanan listedeki borçların ödenmesine ilişkin olarak herhangi bir icra takibi gerçekleştirilememektedir. İflas etmiş olan yerel makam da, borçlar üzerindeki yasal faizi ve enflasyon tazminatı ödemeye zorlanamamaktadır. 2005 yılının Haziran ayında, olağanüstü tasfiye kurulu, belediyenin başvurana 42,028.58 avro tutarında borcunun bulunduğunu kabul etmiştir. 2006 yılının Şubat ayında, olağanüstü tasfiye kurulu başvurana, ödenmemiş borcunun % 80’i tutarında dostane çözüm önerisinde bulunmuştur. Başvuran bu öneriyi geri çevirmiştir.
Hukuki değerlendirme - 1 No.lu Protokol’ün 1. Maddesi: İflas ilanının ardından, başvuranın mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkına aykırı olarak borçlarını ödeyemeyen Benevento Belediyesi hakkında icra takibi başlatması olanaksız hale gelmiştir. Yerel makamlar, Benevento Mahkemesi’nin kararını icra etmeyerek, başvuranın makul olarak almayı beklediği parasını almasına engel olmuştur. Olağanüstü Tasfiye Kurulu’nun başvurana borçlu olunan miktarın % 80’i oranında dostane çözüm önersinde bulunduğu doğrudur. Ancak başvuran bu miktarı kabul etmiş olsaydı, % 20’lik kısmı, faizi veya enflasyon tazminatını alamayacaktı. Hükümet tarafından, başvuranın mülkiyetine saygı gösterilmesini isteme hakkına yapılan bu müdahaleye ilişkin olarak gösterilen gerekçeler; belediyenin iflas etmesi ve tüm alacaklılara ödeme konusunda eşit davranılmasının sağlanamaması konusundaki endişelerdir. Ancak yerel bir makam, kendisi hakkında verilmiş olan nihai bir karardan ortaya çıkan yükümlülüklerini yerine getirmemesinin sebebi olarak, yaşadığı finansal zorlukları gösteremez. Bu davada borç, mahkeme tarafından ödenmesine hükmedilen ve bir devlet organına ait olan yerel makama aittir. Bu hususta bu dava, kamu görevlilerinin maaşlarının ve emekli maaşlarının azaltılmasını öngören sosyal politika planlamasıyla ilgili olan Back / Finlandiya[1] davasından farklıdır.
Sonuç: ihlal (oy birliğiyle)
Madde 41: maddi ve manevi tazminata ilişkin olarak 50,000 avro
[1] Back / Finlandiya, 37598/97, 20 Eylül 2004, Bilgi notu 66.
Full & Egal Universal Law Academy