CASE OF DEMIRYÜREK AND OTHERS v. TÜRKİYE - [Turkish Translation] by the Turkish Ministry of Justice

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

İKİNCİ BÖLÜM

DEMİRYÜREK VE DİĞERLERİ / TÜRKİYE

(Başvuru no. 55005/14 ve diğer 41 başvuru – ekli listeye bk.)

KARAR
 

STRAZBURG

14 Ocak 2025

İşbu karar, kesin olup bazı şekli değişikliklere tabi tutulabilir.

Demiryürek ve Diğerleri / Türkiye davasında,

Başkan
     Jovan Ilievski,
     Hâkimler      

Anja Seibert-Fohr
Stéphane Pisani

ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),

Ekli tabloda yer alan başvuranlar (“başvuranlar”) tarafından, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (“Sözleşme”) 34. maddesi uyarınca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine, Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine, çeşitli tarihlerde yapılmış olan başvuruları,

Sözleşmenin 6 § 1 maddesi kapsamındaki şikâyetin, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Başkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi ve başvuruların geri kalan kısmının kabul edilmez olduğunu beyan etme kararını;

Davalı Hükümet tarafından ibraz edilen görüşleri ve bu görüşlere cevaben başvuranlar tarafından ibraz edilen görüşleri;

Bölüm Başkanı tarafından davaya üçüncü taraf olarak müdahil olmalarına izin verilen Gönüllü Hukukçular tarafından sunulan görüşleri (Sözleşme'nin 36 § 2 maddesi ve Mahkeme İç Tüzüğü'nün 44 § 3 maddesi); ve

Başvurunun bir Komite tarafından incelemesine yönelik Hükümet itirazının reddine ilişkin kararı göz önünde bulundurarak,

10 Aralık 2024 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,

Aynı tarihte kabul edilen aşağıdaki kararı vermiştir:

DAVA KONUSU

1.  Mevcut başvurular, bir kanunun yürürlüğe girmesinin ardından başvuranların Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulundaki (“HSYK”; (daha sonrasında adı Hâkimler ve Savcılar Kurulu (“HSK”) olarak değiştirilmiştir) görevlerinin vaktinden önce ve iddia edildiği üzere keyfi bir şekilde sona erdirilmesine yönelik olarak bir mahkemeye erişememelerine ilişkindir. Başvuranlar, Sözleşme’nin 6  § 1 maddesi kapsamındaki mahkemeye erişim haklarının ihlal edildiğinden şikâyet etmektedir.

2.  Olay tarihinde, hâkim veya savcı olan başvuranlar, HSYK sekretaryasında görev almaktaydı.

3.  15 Şubat 2014 tarihinde TBMM, 6087 sayılı Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanununda değişiklik öngören 6524 sayılı Kanunu yürürlüğe koymuştur. 6524 sayılı Kanun, geçici 4. maddeyi 6087 sayılı kanuna ekleyen geçici hükümleri (39. maddede) kapsamaktadır. Geçici 4. madde, HSYK görevlilerinin bazı üyelerinin (genel sekreter, genel sekreter yardımcıları, Teftiş Kurulu başkanı ve başkan yardımcıları, müfettişler, raportör hâkimler ve idari personel) görev sürelerinin, 6524 sayılı kanunun yürürlüğe girmesiyle sona ereceğini öngörmüştür (bu Kanunun içeriği ve uygulandığı bağlam için bk. Kartal / Türkiye, no. 54699/14, § 5, 26 Mart 2024).

4.  10 Nisan 2014 tarihinde verilen ve 14 Mayıs 2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan bir kararla, Anayasa Mahkemesi, yasal kesinlik ilkesini ihlal ettiği gerekçesiyle 6524 sayılı Kanun’un 39. maddesinin anayasaya aykırı olduğuna oy birliğiyle karar vermiş ve söz konusu hükmü iptal etmiştir. Anayasa Mahkemesi, HSYK’da görev alan kamu görevlilerinin görevlerinin sona ermesinin, 6524 sayılı Kanun kapsamında, yasal güvenlik ilkesinin ihlaline sebep olduğu kanısındadır. Anayasa Mahkemesi ayrıca, iptal edilen hükmün infazının durdurulmasına ilişkin koşulların karşılanmadığını belirtmiştir (Anayasa Mahkemesi Kararının ilgili bölümü için bk. yukarıda anılan Kartal, § 7).

5.  27 Şubat 2014 tarihinde 6524 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından başvuranların HSYK’daki görev süresi, söz konusu Kanun’un 39. maddesi doğrultusunda sona ermiştir.

6.  3 Mart 2014 tarihinde HSYK 1. Dairesi, 57648/14, 58329/14, 60227/14 ve 62167/14 numaralı başvurularda bulunanlar hariç olmak üzere tüm başvuranların HSYK’daki görevlerine geri getirilmelerini teklif etmiştir. Aynı gün, HSYK Genel Kurulu başvuranların önceki görevlerine yeni üyeler atamıştır; başvuranların hiçbiri göreve yeniden getirilmemiştir.

7.  6 Mart 2014 tarihli bir kararla, HSYK 1. Dairesi, başvuranları, Yargıtay veya diğer Savcılıklara savcı olarak veya çeşitli mahkemelere hâkim olarak atamıştır.

8.  Anayasa’nın 153. maddesi kapsamında Anayasa Mahkemesi kararlarının geçmişe dönük olarak uygulanamayacağı göz önüne alındığında (Anayasa’nın 153. maddesinin metni için bk. yukarıda anılan Kartal, § 15) başvuranlar, Anayasa Mahkemesinin 6524 sayılı Kanun’un 39. maddesini iptal eden 10 Nisan 2014 tarihli kararının ardından eski görevlerine geri getirilmemişlerdir.

9.  20 başvuran, 6524 numaralı Kanunla HSYK’daki görev sürelerinin sonlandırılmasına itiraz etmek amacıyla, bir mahkemeye erişim hakkına atıfta bulunarak, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmuşlardır. Anayasa Mahkemesi, bu başvuruların, Anayasa hükümleriyle konu bakımından bağdaşmazlık sebebiyle kabul edilemez olduğuna karar vermiştir, zira bireysel başvurular çerçevesinde yasal belgeleri inceleme yetkisi bulunmamaktadır. Diğer başvuranlar, Anayasa kapsamında, söz konusu mahkemenin yasal hükümleri bireysel başvurular yoluyla inceleme yetkisi olmadığını ileri sürerek Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmamışlardır.

MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ

10.  Mahkeme, başvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, bunları tek bir kararda müştereken incelemeyi uygun görmektedir.

11.  Hükümet, birçok gerekçeye dayanarak ilk itirazlarda bulunmuştur.

12.  Hükümet, 61163/14 numaralı başvuruyu gerçekleştiren başvuranın, Mahkeme İç Tüzüğü’nün gerektirdiği üzere temsilcisi tarafından imzalanan bir yetki belgesi sunmadığını ileri sürmüştür. Dolayısıyla Hükümet, Mahkemeyi Sözleşme’nin 37 § 1 (a) maddesi uyarınca, başvuruyu kayıttan düşürmeye davet etmiştir.

13.  Mahkeme, 61163/14 numaralı başvuruyu gerçekleştiren başvuranın temsilcisinin 5 Ekim 2020 tarihinde usulüne uygun olarak tamamlanmış yetki belgesini Mahkemeye sunduğunu gözlemlemektedir. Sonuç olarak Mahkeme, Sözleşme’nin 37 § 1 (c) maddesi kapsamında başvurunun incelenmesine son vermek için bir gerekçe bulunmadığını tespit etmiştir. Dolayısıyla Mahkeme, Hükümet tarafından sunulan ilk itirazı reddetmiştir.

14.  Hükümet, başvuranların Sözleşme’nin 34. maddesi kapsamında mağdur statülerinin bulunmadığını belirtmiştir. Hükümet, Anayasa Mahkemesinin 10 Nisan 2014 tarihinde 6524 sayılı Kanun’un 39. maddesini iptal ettiğini, ve HSYK’daki görevlerinden alınmalarının ardından başvuranların, diğer yargı organları kapsamında hâkim ve savcı olarak yeniden görevlendirildiklerini kaydeder. Hükümet ayrıca, HSYK müfettişlerine yönelik ek aylık ödemenin kişisel hak niteliğinde olmayıp aksine görevlerinin zor mahiyetinden dolayı tazminat olduğunu ileri sürmüştür.

15.  İlâveten Hükümet, başvuranların görev süreleri 6524 sayılı Kanunla sona erdirilmeseydi bile başvuranların HSYK'daki görevlerine yönelik herhangi bir hâkimlik teminatı bulunmadığından dolayı HSYK Genel Kurulunun başvuranları görevden alma yetkisinin bulunduğunu da öne sürmüştür.

16.  Dolayısıyla Hükümet, başvuranların mağdur sıfatının bulunmaması nedeniyle başvuruların, Sözleşme’nin 34 ve 35. maddeleri uyarınca reddedilmesi gerektiği kanaatindedir.

17.  Mahkeme, Kartal /Türkiye kararındaki (no. 54699/14, §§ 28-31, 26 Mart 2024) itirazları hâlihazırda inceleyip reddettiğini kaydederek, bu davada da itirazları aynı gerekçelerle reddetmiştir.

18.  Hükümet, 57648/14 numaralı başvuruya yönelik olarak iç hukuk yollarının tüketilmediğini ileri sürmüştür; başvuran, Bakan'ın, kendisinin görevden alınmasının ardından Teftiş Kuruluna yeni başkan yardımcıları atama kararını iptal ettirmek veya 6524 sayılı Kanun'un Anayasa'ya uygunluğuna itiraz etmek için yargı yoluna başvurabilirdi. Hükümet, Anayasa Mahkemesinin 6524 no.lu Kanun’un 39. maddesini iptal etmesinin ardından başvuranın, müfettiş yardımcısı veya müfettiş olarak Teftiş Kurulunda kalmayı talep edebileceğini eklemiştir. Son olarak Hükümet, HSYK Genel Kurulundan, kendisini yeniden görevlendirmeme kararını değerlendirmesini talep etmediği gerekçesiyle ilgili başvuranı eleştirmiştir.

19.  HSYK Birinci Dairesi tarafından yeniden atanmaları teklif edilen bireyler listesinde yer almayan 57648/14, 58329/14, 60227/14 ve 62167/14 no.lu başvuranlara ilişkin olarak Hükümet, söz konusu başvuranların, yeniden atanmalarını değerlendirmeme kararının gözden geçirilmesini talep etmediklerini ve ilgili listede yer alan fakat yeniden atanmayan kişilerin genel kurulun kararına itiraz etmediklerini, dolayısıyla iç hukuk yollarının tüketilmediğini belirtmiştir.

20.  Mahkeme, yukarıda anılan Kartal (§§ 36-38) kararında benzer itirazları hâlihazırda inceleyip reddettiğini kaydeder. Mahkeme, Hükümet tarafından önerilen hukuk yollarının, başvuranların görev sürelerinin sona erdirilmesine itiraz etmek için mahkemeye erişimlerinin olmamasına ilişkin şikâyetle ilgili olduğunun düşünülemeyeceği kanaatine varmıştır. Mahkeme, Bilgen/Türkiye (no. 1571/07, § 74, 9 Mart 2021) ve Eminağaoğlu/Türkiye (no. 76521/12, §§ 99-100, 9 Mart 2021) kararlarında HSYK'nın, diğerlerinin yanı sıra, önündeki usuli eksiklikler nedeniyle bir “mahkeme” olarak kabul edilemeyeceğine hükmettiğini hatırlatmaktadır (bk. Kartal, § 37).

21.  Yukarıda belirtilenler ışığında Mahkeme, Hükümetin, atıfta bulunulan hukuk yollarının davanın kendine özgü koşullarında yeterli veya etkin olduğunu gösteremediği kanısındadır (aynı yerde, § 38). Dolayısıyla, söz konusu itiraz reddedilmelidir.

22.  Hükümet, mevcut başvuranların yalnızca yirmi tanesinin, 6524 sayılı Kanunla görevlerine son verilmesine ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi nezdinde bireysel başvuruda bulunduğunu ileri sürmüştür. Hükümet, bir yasama işleminin temel hakları ihlal etmesi hâlinde, bu işlemin uygulanmasına karşı bireysel başvuruda bulunulabileceğini belirtmiştir. Geri kalan başvuranlar bu başvuru yolundan yararlanmış olmalıydı.

23.  Mahkeme, Sözleşme'nin 35 § 1 maddesinin tüketilmesini gerektirdiği tek hukuk yolunun, iddia konusu ihlallere ilişkin olan ve aynı zamanda mevcut ve yeterli olan hukuk yolları olduğunu (bk. Paksas/Litvanya [BD], no. 34932/04, § 75, AİHM 2011 (alıntılar)) ve yetersiz veya etkisiz olan hukuk yollarına başvurma yükümlülüğü bulunmadığını (bkz. Vučković ve Diğerleri / Sırbistan (ilk itiraz) [BD], no. 17153/11 ve 29 diğer başvuru, § 73, 25 Mart 2014) hatırlatmaktadır.

24.  Mahkeme, Anayasa Mahkemesinin, söz konusu hukuk yolunu kullanan başvuranların bireysel başvurularını, bireysel başvuru çerçevesinde yasal belgeleri inceleme yetkisi bulunmadığına hükmederek, konu bakımından bağdaşmadığı gerekçesiyle kabul edilemez bulduğunu kaydeder (bk. yukarıda 9. paragraf). Yetkisizliğe ilişkin söz konusu tespit ışığında ve durumlarının benzerliği göz önünde bulundurulduğunda, Mahkeme, Hükümetin diğer başvuranların Anayasa Mahkemesine başvurmuş olsalardı makul bir başarı şansına sahip olacaklarını gösteremediği kanaatindedir. Sonuç olarak, Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmak mevcut davanın özel koşullarında etkili bir hukuk yolu olarak kabul edilemez ve başvuranlardan etkisiz bir hukuk yolundan yararlanmaları talep edilemez (aynı yaklaşım için bk. Vasilkoski ve Diğerleri / Makedonya Eski Yugoslav Cumhuriyeti, no. 28169/08, §§ 45-46, 28 Ekim 2010, ve Laska ve Lika / Arnavutluk, no. 12315/04 ve 17605/04, §§ 45-48, 20 Nisan 2010). Dolayısıyla, söz konusu itiraz reddedilmelidir.

25.  Başvuranlar, ilgili mevzuatın yürürlüğe girmesinin ardından HSYK’daki görevlerinin vaktinden önce ve iddia edildiği üzere keyfi bir şekilde sona erdirilmesine itiraz etmek için, Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında, mahkemeye erişim haklarının engellendiğine yönelik şikâyette bulunmuşlardır.

26.  Hükümet, başvuranların şikâyetinin Sözleşme hükümleriyle konu bakımından bağdaşmadığı gerekçesiyle 6. maddenin uygulanamayacağını ileri sürerek söz konusu şikâyeti kabul edilemez bulmuştur.

27.  Bu bağlamda Hükümet, ilgili yerel kanunların başvuranlara, idari görevlerinde belirli bir süre için kalma hakkı tanımadığını kaydeder. Hükümet ayrıca, başvuranların görev süresi 6524 sayılı Kanunla sona ermese bile HSYK Genel Kurulunun söz konusu kararı alırken takdir yetkisi olduğunu da eklemiştir. HSYK müfettişlerine yapılan ek ödemelerin kazanılmış bir hak değil görevleri için tazminat olduğunu ve dolayısıyla başvuranların Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında bu bağlamda iddiaları olmadığını öne sürmüştür.

28.  Hükümet, Mahkemenin Vilho Eskelinen ve Diğerleri / Finlandiya ([BD], no. 63235/00, AİHM 2007-II) kararına atıfta bulunarak, Parlamento tarafından yürürlüğe konulan yasal düzenlemelerin, başvuranların HSYK’daki görev sürelerinin sona erdirilmesine itiraz etmek için mahkemeye erişimlerini imkânsız hale getirdiğini belirtmiştir. Hükümet, mahkemeye erişim olmamasının yargı sistemine ilişkin temel bir yasal reform bağlamında gerekçelendirilebileceğini öne sürmüştür. Bu reformun gerekli olduğunu, zira Türk yetkili makamları tarafından “Fetullahçı Terör Örgütü / Paralel Devlet Yapılanması (“FETÖ/PDY”) olarak adlandırılan örgütün yargının kontrolünü elinde bulundurduğunu ve ilgili zamanda HSYK kararlarını etkilediğini de ileri sürmüştür. Hükümet, davanın, başvuranların hâkim ve savcı olarak hâkimlik teminatına değil belirli idari görevlerinin sona erdirilmesine ilişkin olduğunu vurgulamıştır. Başvuranlar, hâkim veya savcı olarak atanmış ve bu bağlamda hâkimlik teminatını muhafaza etmişlerdir. Dolayısıyla Hükümet, yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığını korumak amacıyla mahkemeye erişim gereksiniminin mevcut davayla ilgili olmadığını öne sürmüştür. Hükümet, başvuranların görevden alınmasının keyfi olmaktan ziyade gerekli yargı reformunun bir parçası olduğu ve mahkemeye erişim sağlanamamasının Devletin menfaatine olduğu sonucuna varmıştır. Dolayısıyla, Eskelinen testinin ikinci koşulunun karşılandığını öne sürmüştür.

29.  Mahkeme, koşulları mevcut davanın koşullarıyla aynı olan yukarıda anılan Kartal (§§ 55-85) davasındaki bu itirazı hâlihazırda incelediğini ve reddettiğini kaydeder. Mahkeme, bir hak- diğer bir deyişle başvuranın HSYK’daki görev süresinin keyfi olarak sona erdirilmemesi hakkı- konusunda gerçek ve ciddi bir ihtilafın söz konusu olduğu; ve başvuranın, yerel hukuk kapsamında savunulabilir gerekçelerle hak iddia edebileceğini tespit etmiştir (aynı yerde, § 70). Akabinde, yargı bağımsızlığının korunmasıyla yakından bağlantılı tartışılabilir bir medeni hakkın korunmasına yönelik temel bir güvence olan mahkemeye erişim hakkından başvuranın mahrum bırakılmasının, esasen hukukun üstünlüğüyle yönetilen bir Devletin menfaatlerine zarar vereceği ve bu nedenle Vilho Eskelinen testinin ikinci kriterinin bu bağlamda karşılanmadığı sonucuna varmıştır (aynı yerde, § 83).

30.  Mahkeme, mevcut davada bu yaklaşımdan ayrılmayı gerektirecek bir olgu veya argüman tespit etmemiştir. Sonuç olarak Mahkeme, 6. maddenin medeni hukuk yönünden uygulanabileceği ve Hükümetin, şikâyetin Sözleşme hükümleriyle konu bakımından bağdaşmadığına yönelik itirazının reddedilmesi gerektiği kanaatindedir.

31.  Mahkeme, bu şikâyetin Sözleşme’nin 35 § 3 (a) maddesinin anlamı dâhilinde açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve başka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesini karşılamadığı kanaatindedir. Dolayısıyla, söz konusu şikâyetin kabul edilebilir olduğu beyan edilmelidir.

32.  Başvuranlar, 6524 sayılı Kanun kapsamında görevlerine son verilmesine ilişkin olarak mahkemeye erişim haklarından mahrum edildiklerini ve bu durumun meşru bir amaç taşımadığını ileri sürmüşlerdir.

33.  Hükümet, başvuranların mahkemeye erişimine getirilen kısıtlamanın hukukun üstünlüğünü, demokrasiyi ve yargı bağımsızlığını desteklemeyi amaçlayan yasal bir yargı reformu ile gerekçelendirildiğini ve özellikle, FETÖ/PDY’nin usule aykırı bir şekilde nüfuzunu kullanmasını engellemeyi amaçladığını ileri sürmüştür. Hükümet ayrıca, başvuranların idari görevlerinin belirli bir süre için güvence altında olmadığını ve söz konusu görevlerin sona ermesinin ardından, anayasal hâkimlik teminatı doğrultusunda hâkim ve savcı olarak esas görevlerine geri döndüklerini belirtmiştir.

34.  Mahkeme, yukarıda anılan Kartal (§§ 88-89) kararında 6 § 1 maddesinde öngörülen mahkemeye erişim hakkına ilişkin olarak genel ilkeleri özetlemiştir (§§ 88-89).

35.  Mahkeme, Kartal kararında (aynı yerde, §§ 90-98), başvuranın, görev süresinin keyfi olarak sona erdirilmemesine yönelik savunulabilir hakka ilişkin gerçek ve ciddi uyuşmazlığın incelenmesi için yerel mahkemelere erişiminin olmamasının gerekçelendirilmediğine karar vermiştir. Mahkeme, davalı Devletin, yargısal inceleme olmamasından dolayı başvuranın mahkemeye erişim hakkının özünü ihlal ettiği sonucuna varmıştır (aynı yerde, § 98).

36.  Mahkeme, mevcut davada, söz konusu tespitten ayrılmasını gerektirecek herhangi bir sebep bulunmadığını belirtir.

37.  Dolayısıyla, Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi ihlal edilmiştir.

SÖZLEŞME’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI

38.  Başvuranlar, yerel mahkemeler ve Mahkeme nezdinde oluşan masraf ve giderlerin yanı sıra maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir.

39.  Maddi tazminata ilişkin olarak başvuranlar, ihtilaf konusu tedbir sonucunda maaşlarının bir kısmını veya hak kazandıkları önemli ödenekleri (brüt aylık maaşlarının %5'ine denk gelen ek bir aylık ödeme ve görevleriyle ilgili seyahat ödenekleri) kaybettiklerini veya itiraz edilen tedbir sonucunda göreve son verilme ve yer değiştirme masraflarını ödemek zorunda kaldıklarını belirtmişlerdir. Bu bağlamda başvuranlar, 1.000 ve 140.000 avro arasında değişen miktarlarda tazminat talep etmişlerdir.

40.  Manevi zarara ilişkin olarak, kendilerine karşı gerçekleştirilen eylemler sonucunda sıkıntı yaşadıklarını belirtmişlerdir. Ekli tabloda belirtilen miktarları talep etmişlerdir.

41.  Masraf ve harcamalara ilişkin olarak, ekli tabloda belirtilen çeşitli tutarları talep etmişler ve burada belirtilen çeşitli destekleyici belgeleri sunmuşlardır.

42.  Hükümet, başvuranların maddi tazminata yönelik taleplerinin, somut davaların konusuyla ilgili olmamasının yanı sıra dayanaksız ve aşırı olduğu kanaatine varmıştır. Hükümet ayrıca, başvuranların bir yandan maddi ve manevi tazminata yönelik talepleriyle diğer yandan iddia konusu ihlal arasında bir illiyet bağı olmadığını öne sürmüştür. Başvuranların manevi tazminat taleplerinin dayanaksız, aşırı olduğunu ve Mahkeme tarafından benzer davalarda hükmedilen miktarlara karşılık gelmediğini de eklemiştir. Son olarak Hükümet, başvuranların, masraf ve harcama taleplerini destekleyecek geçerli veya ikna edici belgeler sunmadıklarını öne sürmüştür.

43.  Mahkeme, tespit edilen ihlal ile ileri sürülen maddi zarar arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmadığı kanısına varmış ve bu nedenle söz konusu talebi reddetmiştir. Öte yandan, Mahkeme, her bir başvurana, manevi tazminat olarak, yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, 7.800 avro ödenmesine hükmetmiştir (ayrıca karşılaştırınız, yukarıda anılan Kartal, § 104).

44.  Masraf ve harcamalara ilişkin olarak, elinde bulunan belgeleri göz önünde bulundurarak, Mahkeme, destekleyici belge sunan başvuranlar açısından (ekli tabloya bk.), başvuranlara yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutulmak üzere, söz konusu tabloda belirtilen miktarlarda tazminata hükmetmenin makul olduğuna karar vermiş ve geri kalan talepleri reddetmiştir.

BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLİĞİYLE,

(a)         Davalı Devlet tarafından, her bir başvurana, kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin ulusal para birimine çevrilmek üzere:

(i)  Manevi tazminat olarak, yansıtılabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere 7.800 avro (yedi bin sekiz yüz avro) ödenmesine;

(ii)  Masraf ve giderler için, başvuranlara yansıtılabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere, ekli tabloda belirtilen miktarların ödenmesine;

(b)         Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;

İşbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiş olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3. maddesi uyarınca 14 Ocak 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.

    Dorothee von Arnim                                      Jovan Ilievski                                Yazı İşleri Müdür Yardımcısı                                 Başkan             

EK

Alıntılanan davaların listesi:

No.

Başvuru no.

Dava adı

Başvuru tarihi

Başvuran

 Doğum Yılı İkamet adresi
 

Temsilcisi

Manevi tazminat talebi (avro)

Avukat masraflarına ilişkin talep (avro) ve varsa destekleyici belgeler

Diğer masraf ve giderlere ilişkin talep (avro) ve varsa destekleyici belgeler

Avukat masrafları ve diğer masraf ve giderler için hükmedilen miktar (avro)

1.

55005/14

Demiryürek / Türkiye

25/07/2014

Ahmet DEMİRYÜREK
20/05/1970
Ankara

Zümrüt ŞAHİN

68.057

1.500

250

-

2.

57000/14

Demircan / Türkiye

07/08/2014

Talip DEMİRCAN
01/10/1978
Istanbul

Mehmet Fatih İÇER

10.000

4.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

3.000

Aynı avukatın diğer 2 başvuranı temsil etmesinden dolayı 3 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (60100/14, 61169/14)

3.

57489/14

İpteş / Türkiye

05/08/2014

Gültekin İPTEŞ
15/03/1967
Denizli

Selman SEDEN

50.000

-

-

-

4.

57633/14

Özçelik / Türkiye

11/08/2014

Mustafa ÖZÇELİK
08/03/1978
Ankara

200.000

-

-

-

5.

57648/14

Önkal / Türkiye

11/08/2014

İlhan ÖNKAL
10/05/1970
Ankara

20.000

-

-

-

6.

58003/14

Baltacıoğlu / Türkiye

14/08/2014

Mahmut BALTACIOĞLU
20/12/1973
Trabzon

Tarık Said GÜLDİBİ

20.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

4.000

Aynı avukatın diğer 4 başvuranı temsil etmesinden dolayı 5 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58003/14, 58311/14, 58689/14, 59712/14, 60227/14)

7.

58297/14

Gülüşür / Türkiye

12/08/2014

Emre GÜLÜŞÜR
06/03/1981
Ankara

Ramazan AKDOĞAN

200.000

5.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

500

2.000

8.

58303/14

Akıllı / Türkiye

19/08/2014

İlhan AKILLI
23/04/1980
Kütahya

Mustafa SOYLU

50.000

5.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

225

posta masrafları (180), noter ücretleri (20), kırtasiye masrafları (25) için faturalar

2.500

Aynı avukatın diğer 1 başvuranı (59650/14) temsil etmesinden dolayı 2 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine, ve masraf ve giderler için müştereken 225 (avro) ödenmesine hükmedilmiştir

9.

58311/14

Kırım / Türkiye

12/08/2014

Kerim KIRIM
18/08/1971
Istanbul

Tarık Said GÜLDİBİ

20.000

2,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

2.000

4.000

Aynı avukatın diğer 4 başvuranı temsil etmesinden dolayı 5 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58003/14, 58689/14, 59712/14, 60227/14)

10.

58329/14

Dinçer / Türkiye

12/08/2014

Ekrem DİNÇER
01/05/1968
Istanbul

Mehmet MİRZA

50.000

2,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

2.500

Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesinden dolayı 2 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (60116/14)

11.

58655/14

Yaz / Türkiye

11/08/2014

Burhan YAZ
17/03/1968
Ankara

Elif EKİCİ

750.000

2,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.000

12.

58689/14

Özgül / Türkiye

13/08/2014

Mecit ÖZGÜL
14/06/1976
İzmit

Tarık Said GÜLDİBİ

20.000

2,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

4.000

Aynı avukatın diğer 4 başvuranı temsil etmesinden dolayı 5 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58003/14, 58311/14, 59712/14, 60227/14)

13.

58691/14

Şener / Türkiye

13/08/2014

Halil ŞENER
01/11/1976
Istanbul

Kamile KILDAN

50.000

2,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

3.500

Aynı avukatın diğer 3 başvuranı temsil etmesinden dolayı 4 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (59708/14, 60711/14, 62177/14)

14.

58693/14

Orer / Türkiye

12/08/2014

Gürsel ORER
14/09/1969
İzmir

Mehmet ÖNCÜ (not lawyer)

12.500

1.500

Avukat tarafından düzenlenen fatura

-

2.500

Aynı avukatın diğer 2 başvuranı temsil etmesinden dolayı 3 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58715/14, 67180/14)

15.

58696/14

Görel / Türkiye

14/08/2014

Ali GÖREL
20/05/1971
Istanbul

Hilal GOREL

30,000

3.500

-

-

16.

58715/14

Arslan / Türkiye

13/08/2014

Necdet ARSLAN
01/01/1975
Isparta

Mehmet ÖNCÜ (not lawyer)

12.500

1,500

Avukat tarafından düzenlenen fatura

24

Mahkemeye gönderilen posta masrafları için fatura

2.500

Aynı avukatın diğer 2 başvuranı (58693/14, 67180/14) temsil etmesinden dolayı 3 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine, ve masraf ve giderler için müştereken 24 (avro) ödenmesine hükmedilmiştir

17.

58932/14

Önkal / Türkiye

14/08/2014

Menderes ÖNKAL
30/01/1980
Adana

Özgür HARPUT

50.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

2.000

18.

58940/14

Atalay / Türkiye

15/08/2014

Kadri ATALAY
20/06/1968
Ankara

Gökhan GÖKÇE

10.000

3.000

-

-

19.

58955/14

Özer / Türkiye

14/08/2014

Mehmet Emin ÖZER
17/01/1970
ANKARA

20.000

-

-

-

20.

58996/14

Tosun / Türkiye

20/08/2014

Tahsin TOSUN
09/05/1980
Kütahya

Enes Malik KILIÇ

25.000

5,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

3.000

2.000

21.

59641/14

Alkan / Türkiye

18/08/2014

Fevzi ALKAN
06/02/1981
Balıkesir

İbrahim KOCAOĞUL

30.000

1,750

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

1.750

22.

59650/14

Davut / Türkiye

15/08/2014

Şevki DAVUT
30/12/1980
Eskişehir

Mustafa SOYLU

60.000

5,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.500

Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesinden dolayı 2 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58303/14)

23.

59707/14

Akkurt / Türkiye

15/08/2014

Murat AKKURT
16/08/1969
Ankara

Beyza Vildan AKKURT

10.000

1,800

285

-

24.

59708/14

Yıldırım / Türkiye

14/08/2014

Oktay YILDIRIM
09/09/1980
Ankara

Kamile KILDAN

50.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

3.500

Aynı avukatın diğer 3 başvuranı temsil etmesinden dolayı 4 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58691/14, 60711/14, 62177/14)

25.

59709/14

Bozlak / Türkiye

19/08/2014

Ayhan BOZLAK
27/09/1971
Sivas

Batuhan BOZLAK

102.670

7.145

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.000

26.

59710/14

Aslan / Türkiye

20/08/2014

Semih ASLAN
13/06/1977
Ankara

İhsan MAKAS

80.000

3.100

hukuki hizmetler sözleşmesi

130

2.000

27.

59712/14

Gökoğlu / Türkiye

15/08/2014

Şükrü GÖKOĞLU
02/01/1971
Ankara

Tarık Said GÜLDİBİ

20.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

4.000

Aynı avukatın diğer 4 başvuranı temsil etmesinden dolayı 5 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58003/14, 58311/14, 58689/14, 60227/14)

28.

60100/14

Sade / Türkiye

14/08/2014

Ümit SADE
01/01/1973
Gaziantep

Mehmet Fatih İÇER

10.000

4.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

3.000

Aynı avukatın diğer 2 başvuranı temsil etmesinden dolayı 3 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (57000/14, 61169/14)

29.

60116/14

Küçükkaya / Türkiye

20/08/2014

Mukadder KÜÇÜKKAYA
26/02/1978
Denizli

Mehmet MİRZA

50.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

2.500

Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesinden dolayı 2 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58329/14)

30.

60215/14

Gölyeri / Türkiye

21/08/2014

Murat GÖLYERİ
16/04/1980
Sakarya

Ferhat GÖLYERİ

10.000

-

-

31.

60227/14

Karacık / Türkiye

19/08/2014

İbrahim KARACIK
10/09/1971
Ankara

Tarık Said GÜLDİBİ

20.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

1.400

4.000

Aynı avukatın diğer 4 başvuranı temsil etmesinden dolayı 5 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58003/14, 58311/14, 58689/14, 59712/14)

32.

60232/14

Taş / Türkiye

18/08/2014

Mehmet Fatih TAŞ
20/06/1972
OSMANİYE

Ümran DOĞAN

Belirli bir tutar yok

5.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.500

Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesinden dolayı 2 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (62167/14)

33.

60564/14

Genç / Türkiye

25/08/2014

Yunus GENÇ
10/04/1975
ANKARA

Beyza Esma TUNA

20.000

700 (9.250 Tl (TRY))

-

-

34.

60657/14

Solak / Türkiye

25/08/2014

Duran SOLAK
07/08/1970
ANKARA

Emine Busra TOLU

10.000

2.430

70

Mahkemeye gönderilen posta masrafları için fatura

70

35.

60711/14

Acar / Türkiye

22/08/2014

Mustafa ACAR
20/05/1979
ORDU

Kamile KILDAN

50.000

2.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

3.500

Aynı avukatın diğer 3 başvuranı temsil etmesinden dolayı 4 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58691/14, 59708/14, 62177/14)

36.

61163/14

Torlak / Türkiye

26/08/2014

Ergün TORLAK
22/09/1969
Ankara

Hüseyin AYGÜN

10.000

1.800

-

-

37.

61169/14

Kanlı / Türkiye

26/08/2014

Hasan KANLI
19/10/1967
Ankara

Mehmet Fatih İÇER

10.000

4.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

3.000

Aynı avukatın diğer 2 başvuranı temsil etmesinden dolayı 3 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (57000/14, 60100/14)

38.

62119/14

Uzun / Türkiye

27/08/2014

Fahri UZUN
20/12/1972
Ankara

Alev ACAR

10.000

1.800

-

-

39.

62157/14

Pınar / Türkiye

26/08/2014

Atilla PINAR
08/05/1973
Ankara

Zülküf ARSLAN

100.000

1.500

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

1.500

40.

62167/14

Doğan / Türkiye

27/08/2014

Osman İlter DOĞAN
30/06/1971
Istanbul

Ümran DOĞAN

Belirli bir tutar yok

5.000

hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.500

Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesinden dolayı 2 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (60232/14)

41.

62177/14

Ardal / Türkiye

27/08/2014

Mustafa ARDAL
09/12/1976
ANKARA

Kamile KILDAN

50.000

2,000

hukuki hizmetler sözleşmesi

175

3.500

Aynı avukatın diğer 3 başvuranı temsil etmesinden dolayı 4 başvuruda avukatlık masrafları için müştereken ödenmesine hükmedilmiştir (58691/14, 59708/14, 60711/14)

42.

67180/14

Özden / Türkiye

25/08/2014

Salih ÖZDEN
01/05/1973
Konya

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

12.500

1,500

Avukat tarafından düzenlenen fatura

5

Mahkemeye gönderilen posta masrafları için fatura

2.500

Aynı avukatın diğer 2 başvuranı (58693/14, 58715/14) temsil etmesinden dolayı 3 başvuruda avukatlık masrafları ve diğer masraf ve harcamalar için müştereken ödenmesine; ve masraf ve harcamalar için müştereken 5 (avro) ödenmesine hükmedilmiştir (58693/14, 58715/14);