Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES
HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
ΥΠΟΘΕΣΗ ΝΤΟΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
(Προσφυγές υπ’ αριθμ. 33983/13, 33989/13,33994/13, 34000/13, 34005/13, 34950/13, 35169/13, 35174/13, 35784/13, 35843/13 και 36097/13)
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ
11 Δεκεμβρίου 2014
Η απόφαση αυτή είναι οριστική.
Ενδέχεται να τύχει βελτιώσεων ως προς την μορφή
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Στην υπόθεση ΝΤΟΤΑ και άλλων κατά της Ελλάδος
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Πρώτο Τμήμα), συνεδριάζον σε Επιτροπή συντιθεμένη από :
Mirjana Lazarova Trajkovska
Πρόεδρο,
Paulo Pinto de Albuquerque
Λίνο - Αλέξανδρο Σισιλιάνο
Δικαστές και
Soren Prebensen
Αναπληρωτή Γραμματέα Τμήματος
Αφού διασκέφτηκε σε συμβούλιο την 18η Νοεμβρίου 2014,
Εκδίδει την ακόλουθη απόφαση, η οποία υιοθετήθηκε κατά την ημερομηνία αυτήν.
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1.-Η υπόθεση εισήχθη δυνάμει ένδεκα προσφυγών (33983/13, 33989/13, 33994/13, 34000/13, 34005/13, 34950/13, 35169/13, 35174/13, 35784/13, 35843/13 και 36097/13), τις οποίες κατέθεσα κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας δεκατρείς έλληνες υπήκοοι, των οποίων τα ονόματα αναφέρονται συνημμένως σε παράρτημα («οι προσφεύγουσα»), οι οποίοι προσέφυγαν ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 34 της Συμβάσεως για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («η Σύμβαση»).
2.-Οι προσφεύγοντες εκπροσωπούνται από τον Ν. Αναγνωστόπουλο, Δικηγόρο, μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Η Ελληνική Κυβέρνηση («η Κυβέρνηση») εκπροσωπείται από τον εντεταλμένο αντιπρόσωπό της κα Κ. Καραβασίλη, Εισηγήτρια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους
3.-Την 29ηΑυγούστου 2013, οι προσφυγές κοινοποιήθηκαν στην Κυβέρνηση.
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
Α.- ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΣ
4.- Οι υπ’ αριθμόν 2838/2000 και 3016/2002 νόμοι προέβλεπαν αύξηση του μισθού των αξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων, της ελληνικής αστυνομίας, του λιμενικού και της πυροσβεστικής.
5.-Οι παρούσες προσφυγές αφορούσαν διαδικασίες, οι οποίες ξεκίνησαν από τους προσφεύγοντες ζητώντας την αναπροσαρμογή και την αύξηση του ποσού των συντάξεών τους σύμφωνα με τις διατάξεις των νόμων αυτών.
Β.- ΟΙ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ
6.- Την 19η Μαΐου 2005, οι προσφεύγοντες ή οι προγενέστεροί τους κατέθεσαν χωριστά στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αιτήσεις για την αναπροσαρμογή του ποσού των συντάξεών τους.
7.-Την 13η Σεπτεμβρίου 2005, συνεπεία σιωπηρής απόρριψης των αιτήσεών τους ασκούν ενστάσειςενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
8.-Επειδή οι αιτήσεις τουςαπερρίφθησαν σιωπηρώς αφού παρήλθε προθεσμία τριών μηνών άνευ απαντήσεως από την διοίκηση, οι προσφεύγοντες κατέθεσαν, την 3η Φεβρουαρίου 2006, ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου προσφυγή κατά της απορρίψεως των αιτήσεών τους.
9.-Την 21η Αυγούστου 2006, ο προκάτοχος των προσφευγόντων της υπ’ αριθμόν 34950/13 προσφυγής απεβίωσε. Την 21η Φεβρουαρίου 2007, οι τελευταίοι τον διαδέχθηκαν στην διαδικασία.
10.-Την 27η Νοεμβρίου 2012, το Ελεγκτικό Συνέδριο δικαίωσε τους προσφεύγοντες (αποφάσεις 3242/2012, 3247/2012, 3238/2012, 3241/2012, 3231/2012, 3230/2012, 3248/2012, 3229/2012, 3237/2012, 3234/2012 και 3232/2012).
11.-Οι εν λόγω αποφάσεις κοινοποιήθηκαν στους προσφεύγοντες ως ακολούθως ;Την 18η Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 33983/13)Την 27η Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 33989/13)Την 21η Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγές υπ’ αριθμ. 33994/13 και 35784/14)Την 10η Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 34000/13)Την 13η Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 34005/13)Την 20 Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 34950/13)Την 12 Δεκεμβρίου 2012 (προσφυγές υπ’ αριθμ. 35169/13, 35174/13 και 36097/13)Την 21η Ιανουαρίου 2013 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 35843/13)
Γ.- ΟΙΚΕΙΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
12.-Ο υπ’ αριθμόν 4239/2014 νόμος «δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της δίκης ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου» τέθηκε εν ισχύιτην 20η Φεβρουαρίου 2014. Εισάγει μεταξύ άλλων νέα αίτηση αποζημιώσεως για την παροχή δίκαιης ικανοποιήσεως λόγω αδικαιολόγητης παρατάσεως της διαδικασίας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Συγκεκριμένα το άρθρο 3 παρ. 1 ορίζει :
Η αίτηση δίκαιης ικανοποίησης ασκείται ανά βαθμό δικαιοδοσίας ξεχωριστά. Πρέπει να κατατίθεται εντός προθεσμίας έξι (6) μηνών από την δημοσίευση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου που εκδόθηκε μετά από δίκη για την οποία ο αιτών παραπονείται ότι υπήρξε υπέρβαση της εύλογης διάρκειάς της. (...)».
ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Ι.- ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΕΣΩΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
13.-Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ομοιότητα των προσφυγών σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα και το πρόβλημα ουσίας , που θέτουν, το Δικαστήριο κρίνει απαραίτητο να τις συνεκδικάσει και αποφασίζει να τις εξετάσει από κοινού σε μία μόνο απόφαση
ΙΙ.- ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙΣΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 ΠΑΡ. 1 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ.
14.-Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται ότι η διάρκεια των εν λόγω διαδικασιών δεν ετήρησε την αρχή της «λογικής προθεσμίας», όπως προβλέπεται από το άρθρο 6 παρ. 1 της Συμβάσεως, το οποίο έχει ως εξής :
«Παν πρόσωπον έχει δικαίωμα όπως η υπόθεσίς του δικασθή (...) εντός λογικής προθεσμίας, υπό δικαστηρίου (...), το οποίον θα αποφασίση (...) επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του αστικής φύσεως (...)».
Α.- ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ
15.-Η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι προσφυγές πρέπει να κηρυχθούν απαράδεκτες κατ ΄ εφαρμογή του νέου κριτηρίου, το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 35 παρ. 3β) της Συμβάσεως, όπως τροποποιήθηκε από το υπ’ αριθμόν 14 Πρωτόκολλο, σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο δύναται να κηρύξει προσφυγή απαράδεκτη, όταν «ο προσφεύγων δεν έχει υποστεί σημαντική ζημία, εκτός εάν ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως αυτά ορίζονται από την Σύμβαση και τα Πρωτόκολλά της, απαιτεί την εξέταση της προσφυγής επί της ουσίας και υπό την προϋπόθεση ότι δεν δύναται να απορριφθεί για τον λόγο αυτό καμία υπόθεση, η οποία δεν έχει εξετασθεί δεόντως από εσωτερικό δικαστήριο».
16.-Το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι έχει ήδη απορρίψει παρόμοια εξαίρεση με αυτή που αναφέρεται στην περίπτωση αυτή (βλ. Γκλέτσος κατά Ελλάδος, υπ’ αριθμόν 58572/10, παρ. 18, 6 Φεβρουαρίου 2014). Κατ’ εφαρμογή της παρούσης νομοθεσίας, πρέπει να απορριφθεί η εξαίρεση αυτή στο πλαίσιο της παρούσης αποφάσεως.
17.-Εξ’ άλλου το Δικαστήριο διαπιστώνει, επιπλέον, ότι οι προσφυγές δεν είναι εμφανώς αβάσιμες δυνάμει του άρθρου 35 παρ. 3 της Συμβάσεως. Αναφέρει, εξ’ άλλου, ότι αυτές δεν αντιτίθεται σε κανέναν λόγο αβασιμότητας . Πρέπει, λοιπόν, να κηρυχθούν παραδεκτές.
Β.- ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Ι.- Περίοδος που πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν.
18.-Το Δικαστήριο σημειώνει ότι οι προσφεύγοντες, προτού να προσφύγουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο κατέθεσαν προσφυγή ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Η άσκηση των εν λόγω προσφυγών αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση, ώστε να επιληφθεί το Ελεγκτικό Συνέδριο. Σχετικώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι όταν δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, ο προσφεύγων πρέπει να εξαντλήσει την διοικητική διαδικασία πριν να προσφύγει ενώπιον της δικαιοσύνης, η διαδικασία ενώπιον του διοικητικού οργάνου πρέπει να εμπεριέχεται στον υπολογισμό της διάρκειας της αστικής διαδικασίας για την εφαρμογή του άρθρου 6 (βλ. Πασκαλίδης και άλλοι κατά της Ελλάδος, 19 Μαρτίου 1997, παρ. 33, Συλλογή αποφάσεων (Recueildesarrêtsetdécisions) 1997-II, Ιχτιγιάρογλου κατά της Ελλάδος, αρ. 12045/06, παρ. 38, 19 Ιουνίου 2008).
19.-Στην περίπτωση αυτή, η επίδικη διαδικασία ξεκίνησε την 13η Σεπτεμβρίου 2005 με την ένσταση των προσφευγόντων ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και ολοκληρώθηκε την 27ηΝοεμβρίου 2012, ημερομηνία κατά την οποία δημοσιεύθηκαν οι υπ’ αριθμούς 3242/2012, 3247/2012. 3238/2012, 3241/2012, 3231/2012, 3230/2012, 3248/2012, 3239/2012, 3237/2012, 3234/2012 και 3232/2012 αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Καθεμία διήρκησε, λοιπόν, επτά έτη και πλέον δύο μηνών για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας.
2.- Λογικός χαρακτήρας της διαδικασίας
20.-Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο εύλογος χαρακτήρας της διάρκειας της διαδικασίας εκτιμάται συμφώνως προς τις περιστάσεις της υποθέσεως και σχετικά με τα προβλεπόμενα από την νομολογία του Δικαστηρίου κριτήρια, ειδικότερα την πολυπλοκότητα της υποθέσεως, την συμπεριφορά του προσφεύγοντος και των αρμοδίων αρχών, καθώς και το αντικείμενο της διαμάχης για τους εμπλεκομένους (βλ. μεταξύ πολλών άλλων Μαυρεδάκηκατά της Ελλάδος, αρ. 10966/10, 24 Οκτωβρίου 2013)
21.-Το Δικαστήριο αντιμετώπισε κατ’ επανάληψιν υποθέσεις με ζητήματα παρόμοια με αυτά της ενλόγω υποθέσεως και διαπίστωσε παράβαση του άρθρου 6 παρ. 1 της Συμβάσεως (βλ. προαναφερόμενηΜαυρεδάκη).
22.-Θεωρεί ότι οι παρούσες υποθέσεις δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερη δυσκολία. Επιπλέον δεν θεωρεί την επιμήκυνση της διαδικασίας καταλογιστέα στην συμπεριφορά των προσφευγόντων. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την σχετική νομολογία, θεωρεί ότι στην περίπτωση αυτή η διάρκεια των επιδίκων διαδικασιών υπήρξε υπερβολική και δεν πληρούσε την απαίτηση της «λογικής προθεσμίας».
23.-Έπεται ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1.
ΙΙΙ.- ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙΣΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ
24.-Οι προσφεύγοντες παραπονούνται επίσης για το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν υφίσταται πραγματική προσφυγή για να παραπονεθεί κάποιοςγια την υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας. Επικαλούνται το άρθρο 13 της Συμβάσεως, το οποίο ορίζει τα ακόλουθα :
«Παν πρόσωπον του οποίου τα αναγνωριζόμενα εν τη (...) Συμβάσει δικαιώματα και ελευθερίαιπαρεβιάσθησαν, έχει το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον εθνικής αρχής, έστω και εάν η παραβίασις διεπράχθη υπό προσώπων ενεργούντων εν τη εκτελέσει των δημοσίων καθηκόντων τους».
Α. ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΚΤΟΥ
25.- Το Δικαστήριο εκτιμά ότι η αιτίαση αυτή δεν είναι εμφανώς αβάσιμη δυνάμει του άρθρου 35 παρ. 3 της Συμβάσεως. Συνεπώς, δεν αντιτίθεται σε άλλο λόγο μη παραδεκτού. Πρέπει, επομένως, να κηρυχθεί παραδεκτή.
Β.- ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
26.-Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι το άρθρο 13 εγγυάται πραγματική προσφυγή ενώπιον εθνικού δικαστηρίου που να επιτρέπει αιτιάσεις για μη τήρηση της υποχρεώσεως, η οποία επιβάλλεται από το άρθρο 6 παρ. 1, να ακουσθούν οι υποθέσεις εντός ευλόγου προθεσμίας (βλ. Kudla κατά Πολωνίας [GC],υπ’ αριθμόν 30210/06, παρ. 156, ΕΔΔΑ 2000-ΧΙ).
27.-Εξάλλου, το Δικαστήριο είχε ήδη την ευκαιρία να διαπιστώσει ότι η ελληνική έννομη τάξη δεν προσέφερε στους ενδιαφερομένους πραγματική προσφυγή δυνάμει του άρθρου 13 της Συμβάσεως, που να τους επιτρέπει να παραπονεθούν για την διάρκεια της διαδικασίας (βλ. μεταξύ άλλων προαναφερόμενο, (ΚΟΝΤΗ - ΑΡΒΑΝΙΤΗ κατά της Ελλάδος, υπ’ αριθμ. 53401/99, παρ. 29-30, 10 Απριλίου 2003 και ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ κατά της Ελλάδος υπ’ αριθμ. 12286/08, παρ. 37-43, 22 Ιουλίου 2010).
28.- Το Δικαστήριο αναφέρει ότι την 20ηΦεβρουαρίου 2014 τέθηκε σε ισχύ ο υπ’ αριθμόν 4239/2014 νόμος, ο οποίος αφορά την δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της δίκης ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων και του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Δυνάμει του προαναφερομένου νόμου, προβλέπεται νέα προσφυγή που επιτρέπει στους ενδιαφερομένους να παραπονεθούν για την διάρκεια κάθε βαθμίδος της διαδικασίας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου εντός προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία δημοσιεύσεως της σχετικής αποφάσεως (βλ. προαναφερομένη παράγραφος 12). Εντούτοις το Δικαστήριο παρατηρεί ότι ο εν λόγω νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ. Συνεπώς, δεν προβλέπει παρόμοια προσφυγή για υποθέσεις, οι οποίες έχουν ήδη ολοκληρωθεί έξι μήνες πριν να τεθεί σε ισχύ. Ως εκ τούτου, οι προσφεύγοντες δεν δύνανται να ασκήσουν την εν λόγω προσφυγή.
28.-Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ό,τι προαναφέρεται, το Δικαστήριο εκτιμά ότι υπάρχει παραβίαση του άρθρου 13 της Συμβάσεως λόγω της απουσίας στο εθνικό δίκαιο, κατά την εποχή των γεγονότων, προσφυγής, η οποία θα επέτρεπε στουςπροσφεύγοντες να διεκδικήσουν την επικύρωση του δικαιώματός τους να εξετασθεί η υπόθεσή τους εντός λογικής προθεσμίας δυνάμει του άρθρου 6 παρ. 1 της Συμβάσεως.
ΙV.- ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 41 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
30.-Σύμφωνα με το άρθρο 41 της Σύμβασης,
«Εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση της Σύμβασης ή των Πρωτοκόλλων της και αν το εσωτερικό δίκαιο του Υψηλού Συμβαλλόμενου Μέρους δεν επιτρέπει παρά μόνο ατελή εξάλειψη των συνεπειών της παραβίασης αυτής, το Δικαστήριο χορηγεί, εφόσον είναι αναγκαίο, στον παθόντα δίκαιη ικανοποίηση ».
Α.- ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ
31.-Οι προσφεύγοντες ζητούν αντιστοίχως τα ακόλουθα ποσά (να χορηγηθούν στον καθέναν από αυτούς) : € 15.000 (προσφυγές υπ’ αριθμ. 33983/13, 33989/13, 33994/13, 34000/13, 34005/13, 35169/13, 35174/13, 35784/13, 35843/13 και 36097/13) και € 10.000 (προσφυγή υπ’ αριθμ. 34950/13) ως ηθική αποζημίωση για την ζημία, την οποία υπέστησαν
32.- Η Κυβέρνηση αμφισβητεί τους ισχυρισμούς των.
33.-Το Δικαστήριο εκτιμά ότι πρέπει να δοθεί σε κάθε προσφεύγοντα το ποσό των € 3.900 (προσφυγές υπ’ αρθμ. 33983/13, 33989/13, 33994/13, 34000/13, 34005/13, 35169/13, 35174/13, 35784/13, 35843/13 και 36097/13) και € 3.900 από κοινού στους προσφεύγοντες της υπ’ αριθμ. 34950/13 ως ηθική ζημία, πλέον φόρων επί του ποσού αυτού.
Β.- ΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
34.-Για κάθε προσφυγή, οι προσφεύγοντες ζητούν επίσης το ποσό των € 1.000 για τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες, που πραγματοποιήθηκαν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων καθώς και το ποσό των € 500 για τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε ό,τι αφορά τα τελευταία, προσκομίζουν αντίγραφα σχετικών τιμολογίων.
35.-Η Κυβέρνηση αμφισβητεί τους ισχυρισμούς των.
36.-Το Δικαστήριο δεν αντιλαμβάνεται σχέση αιτιότητας μεταξύ των διαπιστωμένων παραβιάσεων και των εξόδων και δικαστικών δαπανών ενώπιον των εθνικών δικαστικών και απορρίπτει το αίτημα αυτό. Σε ό,τι αφορά τα έξοδα για τις ανάγκες εκπροσώπησης των προσφευγόντων ενώπιον αυτού, εκτιμά ότι πρέπει να δοθεί το ποσό των € 2.200 από κοινού σε όλους τους προσφεύγοντες.
Γ.- ΤΟΚΟΙ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ
37.-Το Δικαστήριο κρίνει κατάλληλο να βασίσει τα επιτόκια των τόκων υπερημερίας στο οριακό επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αυξημένο κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΟΜΟΦΩΝΩΣ
Αποφασίζει την συνεκδίκαση των προσφυγών και την εξέτασή τους από κοινού σε μία μόνο απόφασηΚηρύττει τις προσφυγές παραδεκτέςΑποφαίνεται ότι υπάρχει παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της ΣυμβάσεωςΑποφαίνεται ότι υπάρχει παραβίαση του άρθρου 13 της ΣυμβάσεωςΑποφαίνεται ότι
το εναγόμενο Κράτος πρέπει να καταβάλει στους προσφεύγοντες και σε διάστημα τριών μηνών, τα ακόλουθα ποσά
ως ηθική ζημίαπροσφυγές υπ’ αριθμ. 33983/13, 33989/13, 33994/13, 34000/13, 34005/13, 35169/13, 35174/13, 35784/13, 35843/13, και 36097/13 : € 3.900 (τρεις χιλιάδες εννιακόσια ευρώ) σε κάθε προσφεύγονταπροσφυγή υπ’ αριθμ. 34950/13 : € 3.900 (τρεις χιλιάδες εννιακόσια ευρώ) από κοινού στους προσφεύγοντες
για έξοδα και δικαστικές δαπάνες
€ 2.200 (δύο χιλιάδες διακόσια ευρώ) από κοινού
στα προαναφερόμενα ποσά πρέπει να προστεθεί οποιοδήποτε ποσό το οποίο οφείλεται ως φόρος από τους προσφεύγοντες
από την λήξη της εν λόγω προθεσμίας και μέχρι την καταβολή, το ποσό αυτό θα αυξηθεί με απλό επιτόκιο ίσο με το οριακό επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που εφαρμόζεται κατά την περίοδο αυτή, αυξημένο κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες.Απορρίπτει την αίτηση δίκαιης ικανοποίησης για το επιπλέον.
Συντάχθηκε στα γαλλικά, μετά κοινοποιήθηκε εγγράφως στις 11 Δεκεμβρίου 2014 σε εφαρμογή του άρθρου 77 §§ 2 και 3 του Κανονισμού.
SorenPrebense MirjanaLazarovaTrajkovska
Αναπληρωτής Γραμματέας Πρόεδρος
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Αρ.
Αριθμός
προσφυγής
Ημ/νία καταθέσεως
Όνομα προσφεύγοντα
Ημ/νία γεννήσεως
Τόπος γεννήσεως
1.
33983/13
24/05/2013
Π.Ν.
29/09/1939
Διακοπτό
2.
33989/13
24/05/2013
Α.Χ.
10/09/1952
Καλαμάτα
3.
33994/13
24/05/2013
Σ.Χ.
05/10/1936
Αθήνα
4.
34000/13
24/05/2013
Γ.Α.
01/01/1932
Αθήνα
5.
34005/13
24/05/2013
Ν.Σ.
07/03/1934
Βόλος
6.
34950/13
28/05/2013
Θ.Λ.
17/04/1941
Θεσσαλονίκη
Γ.Λ.
24/07/1966
Θεσσαλονίκη
Ν.Λ.
12/03/1968
Θεσσαλονίκη
7.
35169/13
28/05/2013
Π.Χ.
06/04/1935
Ξάνθη
8.
35174/13
28/05/2013
Δ.Τ.
26/06/1945
Ξάνθη
9.
35784/13
31/05/2013
Μ.Κ.
06/02/1935
Αθήνα
10.
35843/13
31/05/2013
Κ.Α.
13/03/1951
Αλεξανδρούπολη
11.
36097/13
31/05/2013
Κ.Τ.
20/01/1936
Ξάνθη
Full & Egal Universal Law Academy