© Եվրոպայի խորհուրդ/ Մարդու իրավունքների եվրոպական Դատարան, 2015: Սույն թարգմանությունն իրականացվել է Եվրոպայի խորհրդի Մարդու իրավունքների հավատարմագրային ֆոնդի (/humanrightstrustfund) աջակցությամբ: Այն որևէ կերպ չի պարտավորեցնում Դատարանին: Ավելին իմանալու համար ծանոթացեք սույն փաստաթղթի վերջում ներկայացված հեղինակային իրավունքի վերաբերյալ նշումներին:
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2015. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does թիվt bind the Court. For further information see the full copyright indication at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2015. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Դատարանի դատական պրակտիկայի վերաբերյալ տեղեկագիր թիվ 183
Մարտ 2015թ.
Գայարդո Սանչեսն ընդդեմ Իտալիայի [Gallardo Sanchez c. Italie ]- 11620/07
Վճիռ 24.3.2015 [Բաժանմունք IV]
Հոդված 5
Հոդվաի 5, 1-ին մասի զ) ենթակետ
Հանձնում
Երրորդ պետությունում դիմումատուի հետապնդման նպատակով հանձման գործընթացում չհիմնավորված ձգձգումներ` խախտում
Փաստերը – Դիմումատուն Վենեսուելայի քաղաքացի է: 2005թ. ապրիլին դիմումատուն, հունական իշխանությունների կողմից մեղադրվելով միտումնավոր հրդեհման մեջ, հանձնման նպատակով կալանքի է ենթարկվել Հռոմի ոստիկանության կողմից` ի կատարումն ձերբակալման որոշման`«Հանձնման մասին եվրոպական կոնվենցիայի համաձայն: Հունաստանին դիմումատուի հանձնումը տեղի է ունցել 2006թ. հոկտեմբերին:
Դատարանում դիմումատուն բողոքում է հանձնման նպատակով կալանքի տևողությունից:
Իրավունքը – Հոդված 5 1-ին մաս զ) ենթակետ` հանձնման նպատակով դիմումատուի կալանքը համապատասխանում էր ներպետական իրավունքի պահանջներին և հիմնավորված էր պետության միջազգային պարտավորությունների կատարման պահանջով և դիմումատուի փախուստի վտանգով:
Այնուամենայնիվ, դիմումատուն հանձնման նպատակով կալանքի էր ենթարկվել, որպեսզի թույլ տրվի հունական իշխանություններին վերջինիս հետապնդել: Այս առումով, այն անհրաժեշտ է համարում տարբերակել հանձնման երկու տեսակ, որպեսզի հստակեցվի յուրաքանչյուրի համար պահանջվող արագության մակարդակը, այսինքն`մի կողմից պատժի անհապաղ կատարման նպատակով հանձնում և մյուս կողմից, հանձնում, որը թույլ է տալիս հայցող պետությանը դատել տվյալ անձին: Այս վերջին դեպքում, քանի որ քրեական վարույթը դեռևս ավարտված չէ, հանձնման նպատակով կալանավորված անձն անմեղ է համարվում, ավելին, այս փուլում իր անմեղությունն ապացուցելու նպատակով քրեական վարույթի ժամանակ պաշտպանության իր իրավունքներն իրագործելու հնարավորությունը զգալիորեն սահմանափակ է, նույնիսկ գոյություն չունեցող: Վերջապես, հայցվող պետության իշխանություններին արգելվում է գործը քննել ըստ էության: Բոլոր այս պատճառներով, տվյալ անձի իրավունքների պաշտպանությունը և հանձնման գործընթացի նորմալ ընթացքը, այդ թվում` ողջամիտ ժամկետներում տվյալ անձի նկատմամբ վարույթ հարուցելը հայցվող պետությանը պարտադրում են գործել առավել արագ կերպով:
Սույն գործում հանձնման նպատակով կալանքը տևել է մոտ մեկ տարի և վեց ամիս, և հանձնման գործընթացի տարբեր փուլերում տեղի են ունեցել իտալական իշխանությունների կողմից անհիմն ձգձգումներ: Մինչդեռ գործն առանձնապես բարդ չէր : Հաշվի առնելով հանձնման գործընթացի բնույթը, որը նպատակ է ունեցել դիմումատուին երրորդ երկիր փոխանցել, և իտալական դատարանների ուշացումների անհիմն բնույթը, դիմումատուի կալանքն «օրինական» չի եղել :
Եզրակցություն` խախտում (միաձայն)
Հոդված 41` արդարացի փոխհատուցման պահանջ չի ներկայացվել:
(Voir aussi la fiche thématique sur les expulsions et les extraditions et le Manuel de droit européen en matière d’asile, de frontières et d’immigration)
© Եվրոպայի խորհուրդ/Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան
Դատարանի քարտուղարի կողմից խմբագրված այս սեղմագիրն որևէ կերպ չի պարտավորեցնում դատարանին
Սեղմեք այստեղ Դատական պրակտիկայի վերաբերյալ տեղեկագրերին ծանոթանալու համար
© Եվրոպայի խորհուրդ/ Մարդու իրավունքների եվրոպական Դատարան, 2015
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի պաշտոնական լեզուներն են ֆրանսերենը և անգելերենը: Սույն թարգմանությունն իրականացվել է Եվրոպայի խորհրդի Մարդու իրավունքների հավատարմագրային ֆոնդի (/humanrightstrustfund) աջակցությամբ: Այն որևէ կերպ չի պարտավորեցնում Դատարանին, որը պատասխանատու չէ թարգմանության որակի համար: Այն կարելի է բեռնել HUDOC-ից` Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի տվյալների բազայից (), կամ տվյալների ցանկացած այլ բազայից, որին HUDOC-ը տրամադրել է փաստաթուղթը: Այն կարող է վերաթողարկվել ոչ առևտրային նպատակներով` պայմանով, որ գործի անվանումը ներկայացվի ամբողջական և ուղեկցվի վերը նշված հեղինակային իրավունքի նշումներով, ինչպես նաև Մարդու իրավունքների հավատարմագրային ֆոնդին հղումով: Առևտրային նպատակներով սույն թարգմանությունը մասնակիորեն կամ ամբողջապես օգտագործելու դեպքում, հարկ է այդ մասին տեղեկացնել հետևյալ հասցեով` publishing@
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2015
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case-law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non-commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
©Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2015. Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour, et celle-ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou de toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci-dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@
Full & Egal Universal Law Academy