© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan yazarın telif hakkı ile ilgili kısmı okuyabilirsiniz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Gatt/Malta – 28221/08
Karar 27.7.2010 [4. Daire]
Madde 5
Madde 5–1–b
Bir mahkeme tarafından verilen bir karara riayetsizlik
Yasanın koyduğu bir yükümlülüğün yerine getirilmesini sağlamak
Kefaletle salıverilmenin şartlarına uymamaktan dolayı ödenmesi gereken bir miktar paranın ödenmemesi nedeniyle orantısız tutukluluk: İhlal
Olaylar – Uyuşturucu kaçakçılığından yargılanan başvurucu 23 300 EUR kefalet karşılığında ve konutunu belli saatler dışında terk etmemek şartıyla tahliye edilmiştir. Başvurucunun konuttan çıkmasına izin verilen saatlere uymadığı yönündeki bir şikâyet neticesinde, ceza mahkemesi başvurucunun şartlı tahliyesini iptal etmiş, başvurucunun yakalanmasına ve kefaletin de ödenmesine karar vermiştir. Başvurucu kefaleti ödeyemediğinden dolayı hakkında, ceza kanununun 585 ve 586. maddelerine dayanılarak, dava açılmış ve kefalet, günlüğü 11,50 EUR’dan hesaplanmak suretiyle (ki bu durumda kefaletin tamamı 2 000 güne yani beş buçuk yıldan fazla bir süreye denk geliyor), hapis cezasına dönüştürülmüştür. Başvurucu anayasal başvuru yapmış ancak bu başvurusu sonuçta reddedilmiştir.
Hukuk – Madde 5 § 1 b): Hükümet’in başvurucunun tutukluluğunun 5 § 1 b) bendinin birinci kısmına girdiği iddiasına ilişkin olarak AİHM, bu durumda, mahkeme kararının amacı, kararın uygulanabilirliği ve tutukluluk süresinin dikkate alınması gereken unsurlar olduğunu belirtir. Ayrıca, konteksti bir bütün olarak aldığımızda orantılılık ta özel bir öneme sahiptir. AİHM – tahliyesi yaklaşık olarak beş yıl boyunca sıkı şartlara bağlanan ve bu koşullarda hayatını muhtemelen kazanamayacak olan – başvurucudan mahkeme kararına uymasını ve söz konusu miktarı ödemesini beklemenin gerçekçi olmadığı kanaatindedir. AİHM önüne gelmiş buna benzer başka davalarda tutukluluk sürelerinin daha kısa olduğu dikkate alındığında, AİHM ilgilinin konuttan ayrılma saatlerine sadece bir defa uymamasına oranla mahkûm olduğu tutukluluk süresinin bir mahkeme tarafından yasaya uygun olarak verilen bir kararı uygulatma gerekliliği ile başvurucunun özgürlük hakkının önemi arasında adil bir denge kurmadığı sonucuna varmıştır. Hükümet’in başvurucunun tutukluluğunun 5 § 1 b) bendinin ikinci kısmına girdiği iddiasına ilişkin olarak AİHM, Malta mevzuatı ve başvurucuya uygulanmasının iki kusur içerdiği sonucuna varır. İlk olarak, yasa tahliye şartlarının bu şartların temel amacıyla (duruşmaya gelmeye zorlamak) bağlantılı olarak ihlali ile tahliye şartlarının, konuttan izin verilen saatler dışında ayrılma gibi, daha az ağır olan diğer ihlalleri arasında bir fark gözetmemektedir. İkinci olarak, yasa ne tutukluluk süresiyle ilgili bir üst sınır ne de tedbirin orantılılığının değerlendirilmesini öngörmektedir. Dolayısıyla, başvurucuya uygulandığı şekliyle, ulusal mevzuat söz konusu yükümlülüğün yerine getirilmesinin demokratik bir toplumdaki önemi ile özgürlük hakkının önemi arasında adil bir denge kurmamıştır.
Sonuç: İhlal (Oybirliğiyle).
Madde 41: Bu maddenin uygulanması saklıdır – İhlalin niteliği dikkate alındığında, ceza yasasının 585 ve 586. maddelerini uygulayan ceza mahkemesi kararına dayanan tutuklulukla ilgili olarak, savunmacı devlet başvurucunun hemen serbest bırakılmasını öngörmelidir.
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri Fransızca ve İngilizce’dir. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, kalitesi konusunda herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının veritabanı olan HUDOC üzerinden () veya HUDOC’un bildirdiği başka veritabanları üzerinden yüklenebilir. Davanın isminin tamamen yazılması, yukarıdaki telif hakkıyla ilgili ifadelerin kullanılması ve insan haklarına destek Fonu’na referans yapılması şartıyla ticari olmayan amaçlarla kullanılabilir. Bu çevirinin tamamını veya bir kısmını ticari amaçlarla kullanmak isteyen herkesin, bu durumu belirtilen adrese bildirmesi rica olunur: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case–law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non–commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund) Elle ne lie pas la Cour, et celle–ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci–dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy