© ევროპის საბჭო/ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო, 2012. წინამდებარე თარგმანი შესრულებულია ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა სატრასტო ფონდის ხელშეწყობით (/humanrightstrustfund). სასამართლოსათვის იგი სავალდებულო ხასიათს არ ატარებს. დამატებითი ინფორმაციისათვის იხილეთ საავტორო უფლებების სრული მიმოხილვა მოცემული დოკუმენტის ბოლოს.
Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright indication at the end of this document.
Conseil de l’Europe/Cour Européenne des Droits de l’Homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
საინფორმაციო შეტყობინება სასამართლოს პრეცედენტულ სამართალზე #142
ივნისი, 2011
გიურანი (Giuran) რუმინეთის წინააღმდეგ - 24360/04
გადაწყვეტილება 21.6.2011 [III სექცია]
35-ე მუხლი
მუხლი 35.3.b
არანაირი არსებითი ზიანი
განმცხადებლის ბინიდან მოპარული 350 ევროს ღირებულების ნივთების ღირებულების ანაზღაურებასთან დაკავშირებით ეროვნულ დონეზე საქმისწარმოება: პირველადი პრეტენზია არ დაკმაყოფილდა
ფაქტები - 2002 წელს სისხლის სამართლის საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილებით ეროვნულმა სასამართლოებმა მესამე პირი დამნაშავედ ცნეს განმცხადებლის საკუთრებაში არსებული მრავალი ნივთის ქურდობაში და დაავალეს მას განმცხადებლისთვის ნივთების მიახლოებითი ღირებულების ანაზღაურება (დაახლოებით 250 ევრო). 2003 წელს, საგანგებო სააპელაციო საჩივრის საფუძველზე კასაციისა და მართლმსაჯულების უმაღლესმა სასამართლომ გააუქმა მსჯავრდება, გაამართლა მესამე პირი და გაათავისუფლა განმცხადებლისთვის კომპენსაციისა და ხარჯების ანაზღაურების ვალდებულებისგან.
კანონმდებლობა - მუხლი 35.3.b: არცერთ მხარეს არ წარმოუდგენია ინფორმაცია განმცხადებლის ფინანსური მდგომარეობს შესახებ. თუმცა განმცხადებელი იმ დროს პენსიონერი იყო და რუმინეთის პენსიებისა და სოციალური დაზღვევის დეპარტამენტის თანახმად რუმინეთში პენსიის საშუალო ოდენობა 2003 წელს დაახლოებით 50 ევროს ექვივალენტი იყო, იმის გათვალისწინებით რომ 350 ევროს მიღების უფლება მას 2002 წელს განესაზღვრა. სასამართლოს წინაშე გასაჩივრებული ეროვნული საქმისწარმოება ეხებოდა განმცხადებლის ბინიდან მოპარული ნივთების ღირებულების ანაზღაურებას. შესაბამისად, კონკრეტული ნივთების მიმართ მატერიალური ინტერესისა და მათი ემოციური ღირებულების გარდა აუცილებელი იყო იმის გათვალისწინებაც, რომ საქმისწარმოება ეხებოდა განმცხადებლისთვის პრინციპულ საკითხს, კერძოდ კი მისი საკუთრებისა და საცხოვრებლის პატივისცემის უფლებას. ამ გარემოებათა გათვალისწინებით, არ შეიძლება ჩაითვალოს, რომ განმცხადებელმა არ განიცადა მნიშვნელოვანი ზიანი.
დადგენილება: პირველადი პრეტენზია არ დაკმაყოფილდა (ერთხმად).
საქმის არსებითი განხილვის საფუძველზე სასამართლომ დაადგინა, რომ 2002 წლის საბოლოო გადაწყვეტილების გაუქმებით არ დარღვეულა კონვენციის 6.1 მუხლი და არც 1-ელი დამატებითი ოქმის 1-ელი მუხლი.
© ევროპის საბჭო/ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო
სამდივნოს მიერ მომზადებული ეს მოკლე შეჯამება სავალდებულო არ არის სასამართლოსთვის
სასამართლო გადაწყვეტილებების მოკლე შეჯამებებისთვის მიჰყევით ბმულს Case-Law Information Notes
© ევროპის საბჭო/ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო, 2012
ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს ოფიციალური ენებია ინგლისური და ფრანგული. წინამდებარე თარგმანი შესრულებულია ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა სატრასტო ფონდის ხელშეწყობით (/humanrightstrustfund). იგი სასამართლოსათვის სავალდებულო ხასიათს არ ატარებს და არც მის ხარისხზე აკისრებს პასუხისმგებლობას. მოცემული დოკუმენტი შეიძლება ჩამოტვირთულ იქნას ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს HUDOC სასამართლო პრაქტიკის მონაცემთა ბაზიდან () ან ნებისმიერი სხვა მონაცემთა ბაზიდან, რომელთანაც სასამართლომ მოახდინა მისი გაზიარება. დასაშვებია თარგმანის რეპროდუქცირება არაკომერციული მიზნებისათვის იმ პირობით, რომ მოხდება საქმის სრული სახელწოდების ციტირება, მოცემულ საავტორო უფლებების აღნიშვნასა და ადამიანის უფლებათა სატრასტო ფონდზე მითითებით. წინამდებარე თარგმანის ნებისმიერი ნაწილის კომერციული მიზნებით გამოყენების სურვილის შემთხვევაში, გთხოვთ მოგვწეროთ შემდეგ მისამართზე: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case-law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non-commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour, et celle-ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou de toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci-dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante : publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy