© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan yazarın telif hakkı ile ilgili kısmı okuyabilirsiniz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Haroutyounian/Ermenistan – 36549/03
Karar 28.6.2007 [3. Daire]
Madde 6
Ceza yargılaması
Madde 6–1
Adil yargılanma
Sanık ve tanıkların işkence altında alınan ifadelerinin davada kullanılması: İhlal
Olaylar: 1998’de başvurucu askere gitmiştir. 2002’de bir silah arkadaşını öldürmekten suçlu bulunmuş ve on yıl hapse mahkûm edilmiştir. Mahkeme baskı altında alındıklarını kabul etmesine rağmen mahkûmiyet kararını başvurucunun kabulleri ile iki askerin tanıklıklarına dayandırmıştır. Söz konusu polisler sonradan görevlerini kötüye kullanmaktan hapis cezalarına çarptırılmışlardır. Mahkeme, bu polislerin, başvurucu ile iki tanığı kauçuktan bir tokmakla dövmek, tırnaklarını penseyle sökmek ve falakaya yatırmak suretiyle ilgililerin vücutları üzerinde çeşitli ağırlık derecelerinde zedelenmelere yol açtıklarını tespit etmiştir. Polisler başvurucu ve tanıkları işkenceye devam etme konusunda tehdit etmiş ve böylece başvurucuyu suçu kabul etmeye ve tanıkları suçun başvurucu tarafından işlendiğine tanık olduklarını beyan etmeye zorlamışlardır. Aynı zamanda, polisler, mağdurları, üst yetkilileri kötü muamele konusunda bilgilendirmeleri halinde kendilerinden bunun intikamını alacakları konusunda tehdit etmişlerdir. Bu tespitlere dayanarak başvurucu birçok kereler istinaf yoluna gitmişse de bir sonuç elde edememiştir.
Hukuk: Başvurucunun kabulleriyle tanıkların aleyhte beyanları baskı ile alınmıştır. Söz konusu polislere karşı açılan bir davada yapılan kötü muameleler tespit edilmiş olmasına rağmen bu şekilde alınan beyanlar delil olarak kullanılmıştır. Bu beyanların delil olarak kullanılmasını meşrulaştırmak için, ulusal mahkemeler, başvurucunun polisler önünde değil soruşturmacılar önünde suçu kabul ettiğini ve tanıkların daha sonrada, yüzleştirme sırasında ve duruşmada, benzer beyanlarda bulunduklarını ifade etmişlerdir. Ancak, bu gerekçe, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ni tatmin etmemiştir. Bir şahsın, özellikle tehdit ve şiddet gibi kötü muamele görmüş olduğuna dair kesin deliller varsa, bu şahsın kötü muameleden sorumlu olan kişiler dışındaki yetkililer önünde suçu kabul etmiş olması – ya da kötü muameleyi yapan yetkililer önünde yapmış olduğu kabul beyanını sonra başka yetkililer önünde tekrarlamış olması – otomatik olarak bu kabulün veya sonraki beyanların kötü muamele veya bunun yarattığı korku sonucunda yapılan beyanlar olmadıkları sonucuna götürmemelidir. Ulusal yargı organlarının elinde tanıkların sürekli olarak yeniden işkence veya öç alma eylemlerine maruz kalma tehdidi altında tutulduklarına dair birçok delil vardı. Bunun dışında, bu dönemde, tanıklar halen asker statüsünde bulunuyorlardı. Hiç şüphesiz, bu durum korkularını güçlendirmiş ve beyanları üzerinde etkili olmuştur. Beyanlarının içeriğinin askerlik hizmetlerini bitirdikten sonra köklü bir şekilde değişmiş olması bunu göstermektedir. Dolayısıyla, tanıklar tarafından bu dönemde yapılmış olan beyanlara şüpheyle bakmak için ciddi nedenler vardı. Hiç kuşkusuz, mahkûmiyeti bu ifadelere dayandırmamak gerekiyordu. İşkenceyle alınan ifadelerin başvurucunun ceza yargılaması sonucu üzerindeki etkisi bir yana bırakılsa da, bu unsurların kullanılmış olması, yargılamayı bir bütün halinde adilane olmaktan çıkarmıştır.
Madde 41 – Manevi zarar için 4 000 EUR.
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri Fransızca ve İngilizce’dir. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, kalitesi konusunda herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının veritabanı olan HUDOC üzerinden () veya HUDOC’un bildirdiği başka veritabanları üzerinden yüklenebilir. Davanın isminin tamamen yazılması, yukarıdaki telif hakkıyla ilgili ifadelerin kullanılması ve insan haklarına destek Fonu’na referans yapılması şartıyla ticari olmayan amaçlarla kullanılabilir. Bu çevirinin tamamını veya bir kısmını ticari amaçlarla kullanmak isteyen herkesin, bu durumu belirtilen adrese bildirmesi rica olunur: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case–law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non–commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund) Elle ne lie pas la Cour, et celle–ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci–dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy