© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Kismoun gegn Frakklandi
Dómur frá 5. desember 2013
Mál nr. 32265/10
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu
Réttur til að breyta nafni. Jákvæðar skyldur ríkisins.
1. Málsatvik
Kærandi er franskur og alsírskur ríkisborgari, fæddur árið 1956, og býr í Villeurbanne í Frakklandi. Eftirnafn hans er skráð Henry í frönsku þjóðskránni, en það er eftirnafn móður hans. Móðir kæranda yfirgaf hann þegar hann var þriggja ára gamall og í kjölfar þess fluttist hann með föður sínum til Alsír. Þar gekk hann í skóla og gegndi herskyldu undir nafninu Cherif Kismoun. Hann er einnig skráður með það eftirnafn í opinberum skrám alsírskra stjórnvalda. Árið 1977 reyndi kærandi að setja sig í samband við móður sína í Frakklandi, en hún neitaði að taka upp frekara samband við hann. Á sama tíma komst hann að því að hann væri skráður sem Christian Henry í frönsku þjóðskránni.
Kærandi óskaði eftir því að frönsk stjórnvöld breyttu skráningu nafns hans í þjóðskrá þannig að eftirnafn hans væri Kismoun í stað Henry. Þessari beiðni var ítrekað synjað af stjórnvöldum. Vegna þessa höfðaði kærandi mál árið 2003 og rökstuddi kröfu sína um breytingu meðal annars með því að móðir hans vildi ekki gangast við honum. Þar sem dómstólar töldu að honum hefði ekki tekist að færa sönnur á þessa staðhæfingu var kröfum hans hafnað árið 2008. Þar að auki var tekið fram í dómi að meint áhugaleysi móður hans teldist allt að einu ekki nægjanlegur grundvöllur fyrir nafnbreytingu í þjóðskrá. Beiðni kæranda um áfrýjunarleyfi var hafnað árið 2009.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi byggði á því að synjun á að veita honum heimild til að breyta skráningu eftirnafns síns í frönsku þjóðskránni fæli í sér brot gegn 8. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn vísaði til þess að réttur manna til nafns félli undir þá hagsmuni sem 8. gr. sáttmálans væri ætlað að vernda. Tekið var fram að staðhæfingar kæranda um að hann hefði ekki lengur nein tengsl við móður sína hefðu ekki verið kannaðar sérstaklega áður en umsóknum hans um nafnbreytingu í þjóðskrá var hafnað. Að sama skapi hefði ekki verið litið til þess að kærandi væri skráður með eftirnafnið Kismoun í Alsír þar sem hann ætti fjölskyldu og hefði alist upp.
Dómstóllinn lagði áherslu á að borgarar hefðu ríka hagsmuni af því að nafn þeirra væri réttilega skráð í opinberar skrár. Fælist sú skylda í 8. gr. sáttmálans að borgurunum væri ekki gert óeðlilega erfitt fyrir þegar kæmi að rétttmætum breytingum á slíkum skráningum. Talið var að eins og hér væri ástatt hefði franska ríkið ekki tekið nægilegt tillit til hagsmuna kæranda sem tengdust breytingu á skráningu eftirnafns hans. Var því talið að brotið hefði verið gegn 8. gr. sáttmálans.
Dómstóllinn dæmdi franska ríkið til að greiða kæranda 4.000 evrur í miskabætur.
Full & Egal Universal Law Academy