© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Horncastle o.fl. gegn Bretlandi
Dómur frá 16. desember 2014
Mál nr. 4184/10
6.gr. Réttur til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi
Sakamál. Réttur til að leiða fram vitni.
1. Málsatvik
Kærendur eru breskir ríkisborgarar fæddir 1980, 1981, 1978 og 1981. Þeir eru allir í fangelsi. Í nóvember árið 2007 voru Horncastle(H) og Blackmore(B) sakfelldir fyrir stórfellda líkamsárás. Brotaþoli, sem hafði gefið skýrslu hjá lögreglu þar sem hann bar kennsl á árásarmennina, lést rétt fyrir réttarhöldin af ótengdum orsökum. Skýrslan var lögð fyrir sem sönnunargagn í máli gegn H og B
Tólfta maí 2008 voru Marquis (M) og Graham(G) sakfelldir fyrir frelsissviptingu. Þeir höfðu numið konu á brott af heimili hennar. Meðan á frelsissviptingunni stóð hótuðu þeir að skaða hana líkamlega. Brotaþoli og eiginmaður hennar gáfu skýrslu hjá lögreglu en neituðu síðar að mæta fyrir dóminn sem vitni þar sem þau óttuðust um öryggi fjölskyldna sinna. Dómari heimilaði að skýrsla brotaþola væri lögð fyrir í málinu en hafnaði skýrslu eiginmannsins.
Kærendur áfrýjuðu bæði til áfrýjunardómstóls og Hæstaréttar en án árangurs.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærendur byggðu á að með því að leyfa að skýrslur vitna væru lagðar
fram án þess að vitnin væru leidd fyrir dóminn hefði verið brotið á rétti þeirra til að spyrja vitnin spurninga samkvæmt 1. mgr. 6. gr. og d. lið 3. mgr. 6. gr. sáttmálans
Niðurstaða
Dómstóllinn tók fram að mat á því hvaða sönnunargögn megi leggja fram í málum sé í eðli sínu á forræði innlendra dómstóla. Dómstóllinn meti aðeins hvort réttarhöldin í heild séu sanngjörn. Hann áréttaði einnig að d. liður 3. mgr. 6. gr. feli í sér meginregluna að sönnunargögn skuli lögð fram þannig að sakborningur geti komið að vörnum og spurt vitni. Dómstóllinn hefur sett fram tvær reglur út frá þessari meginreglu eins og fram kom í dómum hans í málum Al Khawaja og Tahery gegn Bretlandi. Samkvæmt þeim þarf rík ástæða að vera fyrir því ef vitni mætir ekki fyrir dóm. Sakfelling manns sem studd er að mestu eða einungis við skýrslu fjarverandi vitnis geti einungis talist vera í samræmi við regluna um réttláta málsmeðferð ef slíkum gögnum er veitt nægilegt mótvægi svo sem í formi reglna um sönnunarmat eða formreglna.
Kærendur byggðu ekki á því að lögin sem slík færu gegn ákvæðum sáttmálans heldur að beitingu þessarar heimildar hafi verið ábótavant í málum þeirra.
Um Horncastle og Blackmore: Dómstóllinn féllst á að andlát brotaþola og meginvitnis í málinu leiddi til þess að nauðsynlegt hefði verið að leggja skýrslu hans fram ef taka átti tillit til vitnisburðar hans. Dómstóllinn skoðaði því næst hvort skýrsla brotaþola hafi ráðið úrslitum fyrir niðurstöðu málsins. Dómarar töldu að vitnisburður kærenda í málinu ásamt öðrum gögnum hefði verið með slíkum hætti að nægileg sönnunargögn væru til staðar gegn þeim.
Þótt svo hefði ekki verið þá voru reglur um mat sönnunargagna, tækifæri kærenda til að andmæla framlagningu gagnanna, beitingu þessara reglna og leiðbeiningar dómarans til kviðdómsins slíkar að nægilegir varnaglar voru til staðar til að tryggja að matið væri lögmætt.
Um Marquis og Graham: Dómstóllinn mat ástæðuna fyrir því að vitnið mætti ekki fyrir dóm nægilega í ljósi hótana gegn henni, mats dómarans á ótta hennar og þeirri staðreynd að hún vildi frekar sitja fangelsi en að mæta fyrir dóm. Það mat styrktist enn frekar við að dómarinn neitaði að hleypa skýrslu eiginmannsins að í málinu.
Gögnin í málinu voru þess eðlis að skýrsla brotaþola bætti einungis við sönnun, en réði ekki úrslitum. Þar á meðal voru myndbandsupptaka af Graham fyrir utan hús brotaþola, gögn sem sýndu að Marquis hringdi í eiginmann brotaþola sama kvöld og hún var svipt frelsi og gögn sem sýndu að kærendur höfðu skráð sig inn á hótel á bíl sem þeir stálu frá brotaþola. Þar sem skýrslan gat undir engum kringumstæðum talist ákvarðandi í málinu var óþarft að meta mótvægi hennar við mat á vægi annarra sönnunargagna.
Komst dómstóllinn því að þeirri niðurstöðu að ekki hafi verið brotið á rétti kærenda í málunum.
Full & Egal Universal Law Academy