© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
SEKCJA PIERWSZA
SPRAWA JANOWSKI PRZECIWKO POLSCE
(Skarga nr 55462/20)
WYROK
STRASBURG
16 maja 2024 r.
Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.
W sprawie Janowski przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:
Péter Paczolay, Przewodniczący,
Gilberto Felici,
Raffaele Sabato, sędziowie,
oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji,
obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2024 r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
POSTĘPOWANIE
1. Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce wniesionej do Trybunału w dniu 30 listopada 2020 r. na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”).
2. Skarga została zakomunikowana rządowi polskiemu („Rząd”).
FAKTY
3. Dane skarżącego i informacje istotne dla skargi przedstawiono w załączonej tabeli.
4. Skarżący podniósł zarzut zbyt długiego okresu tymczasowego aresztowania.
PRAWO
ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 5 UST. 3 KONWENCJI5. Skarżący zarzucił, że jego tymczasowe aresztowanie było niezasadnie długotrwałe. Powołał się na art. 5 ust. 3 Konwencji.
6. Trybunał zauważa, że zasady ogólne dotyczące prawa do bycia sądzonym w rozsądnym terminie albo zwolnienia na czas postępowania, gwarantowanego art. 5 ust. 3 Konwencji, zostały określone w szeregu wcześniejszych jego wyroków (zob. m. in. Kudła przeciwko Polsce [WI], nr 30210/96, pkt 110, ETPC 2000‑XI i McKay przeciwko Zjednoczonemu Królestwu [WI], nr 543/03, pkt 41–44, ETPC 2006‑X, z dalszymi odniesieniami).
7. W wiodących sprawach Kauczor przeciwko Polsce, nr 45219/06, 3 lutego 2009 r. i Celejewski przeciwko Polsce, nr 17584/04, 4 maja 2006 r., Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych, które są przedmiotem niniejszej sprawy.
8. Po zbadaniu całości przedstawionego mu materiału, Trybunał nie stwierdził żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów będących
w stanie doprowadzić go do wyciągnięcia innych wniosków w przedmiocie dopuszczalności i meritum tych skarg. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie długość tymczasowego aresztowania skarżącego była nadmierna.
9. Zarzuty te są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji.
ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI10. Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności Kauczor, cyt. pow.), Trybunał uważa za zasadne zasądzenie kwoty wskazanej w załączonej tabeli.
Z TYCH PRZYCZYN TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE
uznaje skargę za dopuszczalną;orzeka, że skarga ta ujawnia naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji dotyczące nadmiernej długości tymczasowego aresztowania;orzeka(a) że pozwane państwo winno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżącego kwotę wskazaną w załączonej tabeli, przeliczoną na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności;
(b) że, od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.
Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie w dniu 16 maja 2024 r., zgodnie z Regułą 77 §2 i § 3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina Péter Paczolay
p.o. Zastępcy Kanclerza Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Skarga, w której podniesiono zarzuty na podstawie art. 5 ust. 3 Konwencji
(nadmierna długość tymczasowego aresztowania)
Nr skargi
Data wniesienia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Okres tymczasowego aresztowania
Sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania/rozpoznał zażalenie
Czas trwania tymczasowego aresztowania
Szczegółowe wady
Kwota przyznana tytułem odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową oraz zwrotu kosztów i wydatków na skarżącego
(w euro)[1]
55462/20
30.11.2020 r.
Sławomir JANOWSKI
1985 r.
od 14.11.2018 r.
do 10.11.2021 r.
Sąd Rejonowy w Łodzi, 16.11.2018 r., IV Kp 531/18
(pierwsze tymczasowe aresztowanie);
Sąd Apelacyjny w Łodzi, 15.09.2021 r., II AKp 126/21 (ostatnie przedłużenie)
2 lata, 11 miesięcy i 28 dni
prowadzenie postępowania bez należytej staranności w okresie stosowania tymczasowego aresztowania;
stosowanie domniemań, przy braku jakichkolwiek podstaw dowodowych, obawy ucieczki lub utrudniania postępowania;
uporczywe opieranie się, w miarę postępu sprawy, na zarzutach dotyczących udziału w zorganizowanej grupie przestępczej;
zbiorcze postanowienia o tymczasowego aresztowania
3 900
[1] Plus wszelkie podatki, które mogą być należne od skarżących.