© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Jeunesse gegn Hollandi
Dómur frá 3. október 2014 - Yfirdeild
Mál nr. 12738/10
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu
Útlendingar. Dvalarleyfi. Fjölskyldulíf. Brottvísun.
1. Málsatvik
Kærandi er súrínamskur ríkisborgari fædd árið 1967. Hún kom til Hollands á vegabréfsáritun fyrir ferðamann árið 1997 og yfirgaf ekki landið eftir að gildistími hennar rann út. Hún giftist hollenskum ríkisborgara og eiga þau nú þrjú börn saman. Kærandi sótti ítrekað um dvalarleyfi en var hafnað á þeim grundvelli að hún hefði ekki tilskilin leyfi frá hollenska sendiráðinu í Súrínam. Árið 2010 var hún í varðhaldi í 4 mánuði á meðan hún beið brottvísunar úr landi. Á endanum var hún látin laus þar sem hún var barnshafandi að þriðja barni þeirra hjóna.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kæran byggðist á því að hollenska ríkinu bæri að taka tillit til sérstakra aðstæðna kæranda og veita henni dvalarleyfi á grundvelli fjölskyldulífs. Þar sem það hafi ekki verið gert hafi verið brotið gegn 8. gr. sáttmálans
Niðurstaða
Dómstóllinn ítrekaði skýra réttarframkvæmd sína um að stofnist til fjölskyldulífs á tíma þar sem einstaklingarnir eru meðvitaðir um vafasama stöðu sína innan ríkisins þá sé það einungis brot á 8. gr. að vísa þeim einstaklingi úr landi við afar sérstakar aðstæður. Aðstaða kæranda var með þeim hætti í ljósi ítrekaðra umsókna hennar að hún og eiginmaður hennar voru meðvituð um að vafi léki á heimild hennar til að dveljast í landinu.
Var því tekið til skoðunar hvort aðstaða kæranda hafi verið mjög sérstök. Allir meðlimir fjölskyldu hennar voru hollenskir ríkisborgarar sem höfðu dvalarleyfi í Hollandi. Aðstaða kæranda var einnig sérstök fyrir það leyti að hún hafði fæðst með hollenskan ríkisborgararétt en misst hann árið 1975 þegar Súrínam öðlaðist sjálfstæði frá Hollandi. Hollenska ríkið var meðvitað um heimilisfang hennar frá því hún kom til landsins en hafði umborið veru hennar í landinu um 16 ára skeið. Svo löng dvöl hafði gert henni mögulegt að mynda sterk menningarleg, félagsleg og fjölskyldutengsl við Holland. Kærandi var enn fremur ekki á sakaskrá og brottvísun hennar til Súrínam myndi hafa mikla erfiðleika fyrir hana í för með sér. Hollensk stjórnvöld höfðu því til viðbótar ekki tekið nægilegt tillit til þess hvaða áhrif það myndi hafa á börn hennar að henni yrði vísað úr landi. Að þessu öllu skoðuðu, auk þess að ekki var kannað hvort meðalhófs væri gætt, komst dómstóllinn að þeirri niðurstöðu að aðstæður kæranda hafi verið afar sérstæðar. Hollenska ríkið hafði því ekki gætt meðalhófs milli fjölskyldulífs kæranda og hagsmuna hollenska ríkisins að stjórna innflytjendamálum. Var því talið brotið gegn 8. gr. sáttmálans.
Voru kæranda dæmdar 1714 evrur í miskabætur og 564,5 evrur í málskostnað.
Full & Egal Universal Law Academy