GJYKATA EUROPIANE E TË DREJTAVE TË NJERIUT
SEKSIONI I KATËRT
ÇËSHTJA KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR SHQIPËRISË
(Ankimet nr. 25408/06, 37419/06, 49121/06, 1504/07, 19772.07, 46685/07, 49411/07, 27242/08, 61912/08 dhe 15075/09)
VENDIM
STRASBURG
8 Prill 2014
Ky vendim është i formës së prerë, por mund t’i nënshtrohet rishikimit redaktues.
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
Në çështjen Karagjozi dhe të Tjerët kundër Shqipërisë,
Gjykata Europiane e të Drejtave të Njeriut (Seksioni i Katërt), e mbledhur si një Komitet i përbërë nga:
Paul Mahoney, President,
Ledi Bianku,
Krzysztof Wojtyczek, gjyqtarë,
dhe Fatoş Aracı, Zëvendës Regjistrues i Seksionit
Pasi ka diskutuar me dyer të mbyllura më 18 Mars 2014,
Pasi ka vërejtur se çështja ligjore në shqyrtim në ankesat e mëposhtme, është subjekt i të drejtës sipas praktikës së mëparshme të Gjykatës (shiko Manushaqe Puto dhe të Tjerët kundër Shqipërisë, nr. 604/07, 43628/07, 46684/07 dhe 34770/09, § 31 Korrik 2012).
Shpall vendimin e mëposhtëm, i cili u miratua në datën e sipërpërmendur:
PROCEDURA
Çështja fillimisht nisi me dhjetë ankime (nr. 25408/06), 37419/06, 49121/06, 1504/07, 19772/07, 46685/07, 49411/07, 27242/08, 61912/08 dhe 15075/09 kundër Republikës së Shqipërisë, dorëzuar në Gjykatë sipas Nenit 34 të Konventës për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut dhe Lirive Themelore (“Konventa”), nga pesëdhjetë e dy shtetas shqiptarë, midis 13 Qershorit 2006 dhe 7 Marsit 2009. Detajet e ankuesve dhe të përfaqësuesve janë të paraqitura në tabelë, në Shtojcën Nr. 1, bashkëngjitur me vendimin. Qeveria Shqiptare (“Qeveria”) u përfaqësua nga Agjentët e saj në atë kohë, Znj. S. Mëneri nga Ministria e Punëve të Jashtmë dhe Znj. E. Hajro nga Zyra e Avokatit të Shtetit, dhe më pas nga Znj. L. Mandia nga Zyra e Avokatit të Shtetit. Kryesisht ankuesit pretenduan se kishte patur një shkelje të Neneve 6 § 1 dhe 13 të Konventës dhe të Nenit 1 të Protokollit Nr. 1 të Konventës, si rezultat i moszbatimit të vendimeve përfundimtare administrative, të cilat iu akordonin kompensime në vend të kthimit të pronave të tyre. Më 11 Tetor 2006, 24 Janar 2008, 1 dhe 4 Shkurt 2008, 27 Janar dhe 6 Prill 2009, 19 dhe 25 Janar 2010, Presidenti i Seksionit të Katërt, të cilit i ishte përcaktuar çështja, sipas Neneve 6 § 1 dhe 13 të Konventës dhe sipas Nenit 1 të Protokollit No. 1 të Konventës, vendosi të njoftonte Qeverinë.
FAKTET
RRETHANAT E ÇËSHTJES
Ankimi nr. 25408/06: Karagjozi dhe të Tjerët
Më 20 Mars dhe 3 Tetor 1996, Komisioni i Tiranës për Kthimin dhe Kompensimin e Pronave (“Komisioni”) i njohu ankuesit titullin e trashëguar
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
kundrejt një ngastre toke me përmasat 1,1214 m2. Duke qenë se ngastra e tokës ishte e zënë nga dy ndërtesa, në të cilat strehoheshin ambasada të huaja, ankuesit do të kompensoheshin në një nga mënyrat e parashikuara me ligj. Vendimi i Komisionit nuk zbatohet.
Ankimi nr. 37419/06: Budini
Procedurat për moszbatimin e vendimit të Komisionit
Më 28 Mars 1995, Komisioni i Matit i njohu ankuesit të drejtën ndaj një ngastre toke me përmasat 7,984 m2, nga e cila ankuesit iu kthye 4,797 m2. Duke patur parasysh faktin se 3,187 m2 ishin të zëna, ankuesi do të kompensohej në bonde nga Shteti. Vendimi i Komisionit mbeti i pazbatuar.
Procedurat për një ngastër tjetër toke me përmasat 11,112 m2Më 27 Dhjetor 1996, Gjykata e Kasacionit e asaj kohe nuk pranoi një apelim të bërë nga ankuesi kundër refuzimit të gjykatave më të ulta për të marrë një vendim në favor të kërkesës së tij për të drejtën mbi pronën, për një ngastër tjetër toke me përmasat 11,112 m2.
Ankimi nr. 49121/06: Koco
Më 29 Gusht 1995, Komisioni i Tiranës i njohu ankuesit të drejtën e trashëguar mbi një copë toke me përmasat 1,154.62 m2. Duke qenë se në ngastrën e tokës ishte ndërtuar një stadium, ankuesi do të kompensohej në një nga mënyrat e parashikuara nga ligji. Vendimi i Komisionit mbeti i pazbatuar.
Ankimi nr. 1504/07: Hajnaj
Më 28 Dhjetor 1994, Komisioni i Tiranës i njohu ankuesit të drejtën e trashëguar ndaj një ngastre toke me përmasat 8,900 m2, nga e cila do të duhej t’i kthehej 7,727 m2. Duke qenë se 1,173 m2 ishin të zëna, ankuesi do të kompensohej në përputhje me parashikimet e ligjit. Megjithatë, ngastra e tokës me përmasat 7,727 m2 ishte e zënë me ndërtesa që i përkisnin Kompanisë së Transportit Urban (“KTU”), në bazë të një kontrate shitje të vitit 1994, të realizuar mdis KTU dhe Agjensisë së Privatizimit Kombëtar. Komisioni shpjegoi se, sipas ligjit, KTU ishte e detyruar t’i paguante qera ankuesit në bazë të një kontrate që duhej të vendosej midis dy palëve. Më 25 Nëntor 1996, KTU ia shiti ndërtesat dhe ngastrën e tokës një pale të tretë, e cila rrjedhimisht gjendej përpara një administrimi të detyrueshëm. Sipas procedurave juridike të ndjekura nga administratorët kundër vendimit të Komisionit, sipas së cilit ankuesit i kthehej ngastra e tokës me sipërfaqe 7,727 m2, gjykatat vendase e anulluan atë pjesë të vendimit të Komisionit dhe vendosën se
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
ankuesi do të kompensohej në një nga format e parashikuara me ligj. Apelimet e ankuesit u kundërshtuan nga Gjykata Kushtetuese më 15 Dhjetor 2005, dhe 18 Korrik 2006. Ndërkohë, midis viteve 2003 dhe 2004, ankuesi i shiti palëve të treta, tre ngastra toke, me një sipërfaqe në total prej 2,558 m2. Më 12 Nëntor 2007, ankuesi informoi Zyrën e Regjistrimit se autoritetet lejonin që të fillonin ndërtimet e katër godinave në ngastrën e tij të tokës. Vendimi i Komisionit, siç edhe u amendua nga vendimet e mëpasshme të gjykatave, mbetet i pazbatuar për sa i përket një ngastre toke me përmasat 6,342 m2.
Ankimi nr. 19772/07: Shehu
Më 12 Dhjetor 1994, Komisioni i Vlorës i njohu ankuesit të drejtën e trashëguar ndaj një ngastre toke më përpmasat 3,600m2, nga të cilat u rikthyen dy magazina dhe dy ngastra toke, të dyja me përmasat prej 820 m2. Duke qenë se 2,240 m2 ishin të zëna nga ndërtesa, ankuesit do të kompensoheshin në një nga mënyrat e parashikuara me ligj. Vendimi i Komisionit mbetet i pazbatuar.
Ankimi nr. 46685/07: Dvorani dhe Dume
Më 12 Nëntor 1993, Komisioni i Korçës i njohu ankuesit të drejtën e trashëguar ndaj një ngastre toke me përmasat 2,250 m2, nga të cilat u rikthyen 278 m2. Duke qenë se pjesa e mbetur prej 1,972 m2 ishte e zënë, ankuesi do të kompensohej në bonde nga Shteti. Vendimi i Komisionit mbetet i pazbatuar.
Ankimi nr. 49411/07: Sallabanda dhe Hoxha
Më 22 Gusht 1996, Komisioni i Tiranës i njohu ankuesit të drejtën e trashëguar ndaj një ngastre toke me përmasat 10,056.7 m2. Duke qenë se ngastra e tokës ishte e zënë nga një park kombëtar, ankuesit do të kompensoheshin në një nga mënyrat e parashikuar me ligj. Vendimi i Komisionit mbetet i pazbatuar.
Ankimi nr. 27242/08: Goga dhe të Tjerët
Më 9 Mars 1996, Komisioni i Durrësit i njohu ankuesve të drejtën e trashëguar të një ngastre toke me sipërfaqe 12,000 m2. Ai vendosi se ankuesit do të kompensoheshin në bonde nga Shteti për pjesën prej 4,950 m2 dhe në forma të tjera kompensimi jo monetare për 5,000 m2. Nuk u morr asnjë vendim tjetër në lidhje me pjesën e mbetur prej 2,050 m2. Në fakt, 600m2 iu rikthyen ankuesit. Vendimi i Komisionit në lidhje me kompensimin për 9,350 m2 mbeti i pazbatuar.
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
Ankimi nr. 61912/08: Tartari
Më 30 Gusht 1995, Komisioni i Tiranës i njohu ankuesit dhe të afërmve të tjerë të tij të drejtën e trashëguar të një ngastre toke me sipërfaqje prej 1,100 m2, nga e cila u rikthye 142 m2. Duke qenë se 958 m2 ishin të zëna, ankuesi do të kompensohej në një mënyrat e parashikuara me ligj. Më vonë rezultoi, se pavarësisht vendimit të fundit në lidhje me sipërfaqen prej 958 m2, një pale të tretë i ishte dhënë një leje ndërtimi për konstruksionin e një godine 9-katëshe nga Bashkia e Tiranës më 7 Mars 1997. Kërkesat e ankuesit në datat 19 Shkurt dhe 4 Prill 2008 drejtuar Bashkisë për të marrë një kopje të dosjes në fjalë kanë mbetur pa përgjigje. Ankuesi nuk ka marrë ndonjë kompensim për ngastrën e tokës. Në një datë të papërcaktuar në vitin 2008, ankuesi paraqiti një kërkesë për kompensim tek Agjensia. Më 3 Mars 2009, Agjensia e hodhi poshtë kërkesën e tij për shkak të mungesës së fondeve. Qeveria parashtroi se në vitin 2009 ankuesi dhe të afërmit e tij bënë kërkesën dhe morën një kompensim në vlerën 6,000,000 TË GJITHA nga Fondi i Kompensimit Financiar, në lidhje me një tjetër ngastër toke. Më 3 Tetor 1995, Komisioni i Shkodrës i riktheu ankuesve të drejtën e trashëguar të tre ngastrave të tokës me sipërfaqe respektivisht 4,910 m2, 1,880 m2 dhe 1,640 m2, me një sipërfaqe në total prej 8,430 m2. Më tej, ai vendosi se ankuesit do të kompensoheshin në një nga mënyrat e parashikuara me ligj, në lidhje me një tjetër ngastër toke më sipërfaqe 2,833 m2. Në fund, ai i njohu të drejtat e ankuesve në lidhje me refuzimin e parë për një ngastër tjetër toke me sipërfaqe prej 14,537 m2. Të drejtat e ankuesve ndaj ngastrave të tokës me sipërfaqe prej 8,430 m2 u regjistruan në zyrën e hipotekës. Duke përdorur të drejtën e tyre kundrejt refuzimit të parë, ankuesit blenë një sërë parcelash toke dhe ndërtesash, me një sipërfaqe në total prej 2,194 m2, të cilat u regjistruan edhe në zyrën e hipotekës. Do të rezultonte se ankuesit nuk do t’i gëzonin këto prona, sepse ato ishin zënë nga palë të treta. Në një datë të papërcaktuar në vitin 1999, palët e treta kundërshtuan të drejtën e ankuesve për pronësi, sipas vendimit të Komisionit të vitit 1995. Ndërkohë, më 17 Shkurt 1999, sipas kërkesës së ankuesve, Gjykata e Rrethit Shkodër lëshoi një urdhër kundër palëve të treta duke iu kërkuar të pezullonin punimet e ndërtimit në pronat e ankuesve. Më 18 Shkurt 1999, përmbaruesi hartoi një raport me anë të të cilit palët e treta informoheshin për urdhërin gjyqësor për ndalimin e punimeve të ndërtimit (nga ana jonë iu komunikua që sot e tutje të mos bëjnë ndërtime të ndryshme në këtë objekt ku në të kundërt do të mbajë përgjegjësi ligjore). Më 2 Shkurt 2001, masat e marra nga palët e treta u kundërshtuan nga Gjykata e Lartë. Deri më sot, ankuesit nuk kanë përfituar nga ndonjë shumë kompensimesh për ngastrën e tokës me sipërfaqe 2,833 m2. Për më tepër, ngastrat e tyre të tokës si edhe ndërtesat janë të zëna nga veprimtaritë e paligjshme të palëve të treta.
LIGJI DHE PRAKTIKA PËRKATËSE VENDASE
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
Përveç ligjit dhe praktikës përkatëse vendase, të cilat janë të përshkruara me detaje në vendimin në çështjen Manushaqe Puto dhe të Tjerët kundër Shqipërisë (nr. 604/07, 43628/07, 46684/07 dhe 34770/09, §§ 23-53, 31 Korrik 2012), më 6 Mars 2013, Qeveria miratoi dhe lëshoi harta të reja për vlerësimin e pronës, të cilat përfshinin çmimin e referencës për metër katror në të gjithë vendin (vendim i Këshillit të Ministrave, nr. 187 i datës 6 Mars 2013).
MATERIAL I KËSHILLIT TË EUROPËS
Vendimi i Komitetit të Ministrave më 7 Mars 2013 për zbatimin e vendimeve në lidhje me moszbatimin nga ana e autoriteteve shqiptare të vendimeve vendase juridike dhe administrative, të cilat sipas mënyrave të parashikuara me ligj akordojnë kompensim në vend të rikthimit fizik të ngastrave të tyre të tokës, i cili u miratua në takimin e tij të 1164-ërt, lexonte si më poshtë:
“Përfaqësuesit
kujtojnë se Komisioni ia ka përsëritur disa herë autoriteteve shqiptare kërkesën e tij për të marrë sa më shpejtë të gjitha masat e nevojshme për të ngritur një mekanizëm të efektshëm kompensimi të pronave të kaluar në pronën e shtetit gjatë regjimit komunist si edhe zbatimin pa vonesa të mëtejshme të një sërë vendimesh vendase të marra në lidhje me këtë aspekt (veçanërisht shiko vendimin e marrë në takimin e 1144-ërt); theksuan se strategjia e Komitetit ishte miratuar në një vendim pilot të nxjerrë nga Gjykata Europiane, i cili përcaktonte një afat deri në datën 17 Qershor 2014, periudhë në të cilën autoritetet duhet të vendosnin në vend një mekanizëm të tillë; shprehën keqardhjen se progresi në zbatimin e këtyre vendimeve mbetet shumë i kufizuar dhe se Komitetit nuk i është dorëzuar asnjë informacion që nga hetimi i fundit i këtij grupi çështjesh; i bënë thirrje autoriteteve t’i dorëzonin Komitetit sa më shpejtë të jetë e mundur, një plan veprimi me një kalendar specifik dhe të përshtatur me rastet, për të siguruar se ka përputhje me afatet e vendosura nga Gjykata Europiane në vendimin e saj pilot; i nxisnin me emergjencë autoritetet të ndërmerrnin masa individuale për çështjet e Driza, Gjonbocare dhe Çaush Driza dhe ta informonin Komisionin në lidhje me to sa më shpejtë të ishte e mundur;
(...).”
Rezoluta e përkohëshme e Këshillit të Ministrave e datës 6 Qershor 2013 (CM/ResDH(2013)115) mbi zbatimin e vendimeve në lidhje me pamundësinë nga ana e autoritetetve shqiptare për të zbatuar vendimet vendase juridike dhe administrative, të cilat iu akordonin shpërblim ankuesve në vend të kthimit fizik të ngastrave të tyre të tokës, në një nga mënyrat e parashikuara me ligj, u miratua në takimin e 1172-të, duke lexuar si më poshtë:
“Komiteti i Ministrave, në përputhje me kushtet e Nenit 46, paragrafi 2, i Konventës për Mbrojtjen e të Drejtave të Njeriut dhe Lirive Themelore, siç është përmirësuar nga Protokolli Nr. 11 (në vijim “Konventa”);
Duke kujtuar se ky grup çështjesh ka të bëjë me problemin e vjetër strukturor të moszbatimit të vendimeve vendase juridike dhe administrative në lidhje me të drejtën e ankuesve për rikthim apo
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
kompensim (ose monetar ose në forma të tjera kompensimi jo monetare) të pronave të marrë nga shteti gjatë regjimit komunist (shkelje të Nenit 6 § 1 dhe Nenit 1 të Protokollit nr. 1) si edhe me mungesën e një zgjidhje efektive në lidhje me këtë problem (shkelje e Nenit 13);
Duke kujtuar se në lidhje me shkallën dhe mungesën e vazhdueshme të efikasitetit të mekanizmit aktual të kompensimit, Gjykata Europiane e të Drejtave të Njeriut nxori një vendim pilot për çështjen Manushaqe Puto dhe të tjerët, në të cilën është vendosur një afat prej 18 muajësh – deri më 17 Qershor 2014 – në mënyrë që Qeveria Shqiptare të ndërtojë një mekanizëm të efektshëm për kompensim;
Duke theksuar mbështetjen e dhënë nga Komiteti për autoritetet shqiptare, duke qenë se ai është duke e mbikqyrur zbatimin e këtij grupi çështjesh, në identifikimin e masave, të cilat janë emergjente për t’u marrë për të zgjidhur këtë problem të vjetër strukturor;
Duke vërejtur me shqetësim të madh se deri më sot, vetëm njëra nga masat e identifikuara është finalizuar, e cila është harta e vlerësimit të tokës; dhe se nuk është dorëzuar asnjë plan që demonstron mundësitë e autoriteteve shqiptare për të ndërttuar një mekanizëm të efektshëm kompensimi brenda afatit të përcaktuar nga Gjykata;
Duke kujtuar se moszbatimi i vendimeve vendase të formës së prerë përbën një rrezik të rëndë për shtetin e së drejtës, rreziqe që ulin besueshmërinë e qytetarëve ndaj sistemit gjyqësor, dhe në këtë mënyrë vë në pikëpyetje besueshmërinë e Shtetit;
Duke theksuar detyrimin e çdo Shteti, sipas kushteve të Nenit 46, paragrafi 1, i Konventës për të zbatuar vendimet e formës së prerë të Gjykatës Europiane në çdo çështje në të cilën ata janë palë;
I BËN THIRRJE autoriteteve shqiptare, të nivelit më të lartë, t’i japë prioritetin më të lartë përgatitjes së një plani veprimi, i cili mund të ndërtojë, brenda afatit të përcaktuar nga Gjykata Europiane, një mekanizëm të efektshëm kompensimi, i cili merr parasysh masat tashmë të identifikuara me mbështetjen e Komitetit.”
Vendimi i Komitetit të Ministrave, i datës 5 Dhjetor 2013, i miratuar në takimin e 1186-të, në lidhje me zbatimin e vendimeve për dështimin e autoriteteve shqiptare në vënien në zbatim të vendimeve vendase juridike dhe administrative për kompensimin e ankuesve në një nga mënyrat e parashikuara me ligj në pamundësi të kthimit fizik të ngastrave të tyre të tokës, lexonte si më poshtë:
“Përfaqësuesit
(...)
2.shprehën shqetësim të thellë se pavarësisht kërkesave të vazhdueshme të Komitetit të Ministrave për marrjen e masave të nevojshme, kërkesa e fundit u bë në Rezolutën e Përkohëshme CM/ResDH(2013)115, dhe afatit që po afron (17 Qershor 2014), i përcaktuar nga Gjykata për zbatimin e vendimit pilot për Manushaqe Puto, autoritetet ende nuk kanë mundur të paraqesin një informacion të qartë, i cili demonstron se është arritur progres dhe se ata kanë një strategji për zbatimin e e vendimit;
(...).”
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
LIGJI
BASHKIMI I ANKIMEVE
Për arsyen se ankimet ngrenë të njëjtën çështje, Gjykata vendos se ato duhet të bashkohen në përputhje edhe me Rregullin 42 § 1 të Rregullave të Gjyjatës.
II. PRANUESHMËRIA E ANKIMEVE
Ankesat për moszbatimin e vendimeve administrative të formës së prerë
Ankuesit pretendonin se ka patur një shkelje të Nenve 6 § 1 dhe 13 të Konventës dhe të Nenit 1 të Protokollit Nr.1 të Konventës, në lidhje me moszbatimin e vendimeve administrative të formës së prerë, të cilat iu akordonin kompensim në vend të kthimit të pronave.
Neni 6 § 1 i Konventës, në lidhje me këtë çështje, specifikon si më poshtë:
“Në përcaktimin e të drejtave dhe detyrimeve të tij civile ... çdokush ka të drejtën për një seancë dëgjimore ... të drejtë ... nga [një] ... gjykatë ...”
Neni 13 i Konventës specifikon si më poshtë:
“Çdokush, të cilit i janë shkelur të drejtat dhe liritë e përcaktuara në këtë Konventë, ka të drejtën e një zgjidhjeje efektive para një organi kombëtar, pavarësisht se shkelja është kryer nga persona që veprojnë në përmbushje të funksioneve të tyre zyrtare.”
Neni 1 i Protokollit Nr. 1 të Konventës specifikon si më psohtë:
“Çdo individ ka të drejtën të gëzojë i qetë pronat e tij. Asnjë nun privohet nga pronat e tij përveçkur preket interesi publik dhe kur bëhet subjekt i kushteve të parashikuara me ligj dhe bazuar në parimet e përgjithshme të ligjit ndërkombëtar.
Parashikimet e mëparshme nuk ndërhyjnë në të drejtën e një Shteti për t’i zbatuar këto ligje, nëse shikohet si e arsyeshme të kontrollohet përdorimi i pronës në përputhje me interesin e përgjithshëm, apo për të siguruar pagesën e taksave, të kontributeve ose penaliteteve të tjera.”Qeveria kundërshtoi me faktin se ankuesit nuk kishin dashur të përfitonin nga shpërblimet që iu ishin paraqitur midis vitit 2005 dhe 2011. Ankuesit kundërshtuan me faktin se shpërblimet nuk ishin të efektshme. Gjykata mendon se çështja e ekzistencës së shpërblimeve të efektshme në lidhje me moszbatimin e vendimeve administrative të formës së prerë, dhe në vençanti, të shpërblimeve të ofruara nga Akti i Pronës i vitit 2004 duhet të bashkohen me cilësitë dhe të shqyrtohen së bashku me pakënaqësinë e ankuesve, sipas Nenit 13. Në lidhje me këtë pikë, gjykata mendon se përderisa pakënaqësia e ankuesve sipas Nenit 6 § 1 të Konventës është e “diskutueshme”, atëherë Neni 13 është i zbatueshëm (shiko, midis të tjerave, Eltari kundër Shqipërisë, nr. 16530/06, § 80, 8 Mars 2011).
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
Gjykata mendon se këto ankesa nuk janë të pababazuara në fakte sipas Nenit 35 § 3 (a) të Konventës. Duke qenë se ankesat nuk rezultojnë të papranueshme, atëherë ato duhet të deklarohen të pranueshme.
Ankesa për padrejtësi të procedurave (ankimi nr. 37419/06, Budini)
Ky ankues shprehu pakënaqësinë, inter alia, sipas Nenit 6 § 1 dhe Nenit 1 të Protokollit Nr. 1 se padrejtësia e procedurave të tij juridike shkelte të drejtat e tij të pronësisë, në lidhje me një ngastër toke me sipërfaqe 11,112 m2. Gjykata vëren se vendimi final në lidhje me ato procedura ishte ai i Gjykatës së Kasacionit i datës 27 Dhjetor 1996 (shiko paragrafin 9 mësipër). Ankuesi e dorëzoi këtë ankim më 31 Gusht 2006. Në vijim rezultoi se këto ankime nuk ishin bërë brenda limitit kohor prej gjashtë muajësh dhe për pasojë duhet të rrëzohen sipas Nenit 35 §§ 1 dhe 4 të Konventës.
Ankesa për padrejtësi të procedurave (ankimi nr. 1504/07, Hajnaj)
Ky ankues shprehu shqetësimin e tij sipas Nenit 6 § 1 të Konventës për padrejtësi të procedurave vendase me anë të të cilave atij i ishte akorduar kompensim në vend të rikthimit të ngastrës së tokës (paragrafi 14 më sipër). Edhe nëse mendohet se vendimi final në lidhje me ato procedura ishte vendim i Gjykatës së Kasacionit i datës 18 Korrik 2006, nën dritën e të gjitha materialeve që ajo zotëron, dhe përderisa çështjet e ngritura janë në kompetencën e sa, Gjykata vendos se ato nuk shfaqin ndonjë shkelje të të drejtave dhe lirive të përcaktuara në Konventë apo në Protokolle. Ajo vijon se kjo pjesë e ankimit nuk është e bazuar në fakte dhe duhet të kundërshtohet në përputhje me Nenin 35 §§ 3 (a) dhe 4 të Konventës.
PRETENDIMI PËR SHKELJE TË NENIT 13 SË BASHKU ME NENIN 6 § 1 TË KONVENTËS
Gjykata vëren se çështja e ekzistencës së shpërblimeve të efektshme u shqyrtua me detaje, sipas shqetësimit të ankuesit në përputhje me Nenin 13 në vendimin pilot Manushaqe Puto dhe të Tjerët (paragrafët 72-84). Në paragrafin 84 të vendimit pilot, Gjykata konstatoi se “nuk ekzistonte asnjë shpërblim vendas, i cili mundësonte kompensimin e duhur dhe të mjaftueshëm për moszbatimin për një kohë të gjatë të vendimeve të Komisionit të cilat akordonin kompensim”. Nuk ka arsye për t’u larguar nga këto konstatime.Më tej Gjykata konstaton se në çështjen Okaj, nr. 15075/09, pamundësia e autoriteteve për të zbatuar vendimet e gjyqësore të gjykatave vendase nënkuptonte se nuk kishte asnjë shpërblim të efektshëm kundër zënies së jashtëligjshme të ngastrave të tokës dhe ndërtesave të ankuesve nga palë të treta. Në lidhje me këtë situatë ka ndodhur një shkelje e Nenit 13 të Konventës. Për pasojë, Gjykata e rrëzon kundërshtimin e Qeverisë se ankuesit nuk shfrytëzuan shpërblimet vendase të efektshme.
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
PRETENDIM PËR SHKELJE TË NENIT 6 § 1 TË KONVENTËS DHE NENIT 1 TË PROTOKOLLIT NR. 1
Ankuesit shprehën shqetësimin se moszbatimi i vendimeve finale administrative në favorin e tyre shkelnin të drejtat e tyre në përputhje me Nenin 6 § 1 dhe në përputhje me Nenin 1 të Protokollit Nr. 1 të Konventës. Qeveria paraqiti të njëjtat argumente të cilat ishin ngritur, shqyrtuar dhe kundërshtuar në vendimin pilot për çështjen Manushaqe Puto dhe të Tjerët (cituar mësipër, §§ 87-97). Gjykata nuk gjen asnjë arsye për të marrrë një vendim ndryshe në këto çështje. Gjykata konstaton se pamundësia gjatë gjithë këtyre viteve e autoriteteve vendase për të zbatuar vendimet vendase, dhe për të paguar kompensimet e akorduara, shkelte të drejtat e ankuesve sipas Nenit 6 § 1 dhe sipas Nenit 1 të Protokollut Nr. 1 të Konventës.
ZBATIMI I NENEVE 46 DHE 41 TË KONVENTËS
Neni 46 i Konventës
Neni 46 i Konventës parashikon:
“1. Palët e Larta Kontraktuese marrin përsipër të respektojnë vendimin final të Gjykatës në çdo rast në të cilin ato janë palë.
2.Vendimi final i Gjykatës duhet t’i transmetohet Komitetit të Ministrave, i cili do të mbikqyrë zbatimin e tij.”
Gjykata përsërit edhe një herë konkluzionet e saj në vendimin pilot në çështjen Manushaqe Puto dhe të Tjerët (cituar mësipër, §§ 107-21) në zbatim të Nenit 46 të Konventës. Gjithashtu, ajo përmend edhe vendimet e Komitetit të Ministrave dhe rezolutën e përkohëshme duke shprehur keqardhjen për progresin e limituar në zbatimin e këtij vendimi (shiko paragrafët 36-38 mësipër).
Neni 41 i Konventës
Neni 41 i Konventës parashikon:
“Kur Gjykata konstaton se ka pasur një shkelje të Konventës ose të protokolleve të saj dhe, nëse e drejta e brendshme e Palës së Lartë Kontraktuese lejon të bëhet vetëm një ndreqje e pjesshme, Gjykata, kur është e nevojshme, i akordon shpërblim të drejtë palës së dëmtuar.”
Dëmi
(a) Parashtrimet e palëve
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
Ankuesit u mbështetën në raportet e vlerësimit të ekspertëve dhe bënë kërkesat e mëposhtme në lidhje me dëmin monetar dhe atë jo monetar.
Emri dhe numri i ankimit
Dëmi monetar
Dëmi jo monetar
Karagjozi dhe të Tjerët, nr. 25408/06
1,214,000 Euro për sa i përket vlerës së pronës, që është ngastra e tokës me sipërfaqe 1,214 m2;
151,750 Euro për sa i përket humbjes së përfitimeve.
60,000 Euro
Budini, nr. 7419/06
Asnjë (nuk është bërë asnjë ankesë).
Koco, nr. 49121/06
750,503 Euro për sa i përket vlerës së pronës, që është ngastra e tokës me sipërfaqe 1,154.62 m2;
600,000 Euro për sa i përket humbjes së përfitimeve.
25,000 Euro
Hajnaj, nr. 1504/07
Asnjë (nuk është bërë asnjë ankesë).
Shehu, nr. 19772/07
450,000 Euro për sa i përket vlerës së pronës, që është ngastra e tokës me sipërfaqe 2,240 m2;
389,760 Euro për sa i përket humbjes së përfitimeve.
25.000 Euro
Dvorani dhe Dume, nr. 46685/07
158,746 Euro për sa i përket vlerës së pronës, që është ngastra e tokës me sipërfaqe 1,972 m2 bazuar në çmimet aktuale të tregut; ose 159,745 Euro për sa i përket vlerës së pronës, që është ngastra e tokës me sipërfaqe 1,972 m2 bazuar në çmimet e vitit 1993 së bashku me humbjen e përfitimeve.
70,000 Euro
Sallabanda dhe Hoxha, nr. 9411/07
466,450,000 TË GJITHA (3,588,077 Euro) për sa i përket vlerës së pronës, që është ngastra e tokës me sipërfaqe 10,056 m2.
100,000 Euro
Goga dhe të Tjerët, nr. 27242/08
3,366,000 Euro për sa i përket ngastrës së tokës me sipërfaqe 9,350 m2.
150,000 Euro
Tartari, nr. 61912/08
74,267,034 TË GJITHA (521,000 Euro) për sa i përket vlerës së pronës që është ngastra e tokës me sipërfaqje 958 m2.
Asnjë (nuk është bërë asnjë kërkesë).
Okaj, nr. 15075/09
113,498,000 TË GJITHA (820,500 Euro) për sa i përket vlerës së pronës që është ngastra e tokës me sipërfaqe 8,470 m2;
33,965,065 TË GJITHA (245,527 Euro) për sa i përket kompensimit për blerjen e ndërtesave.
Asnjë (nuk është bërë asnjë kërkesë).
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
Për sa i përket ankimit nr. 25408/06, Qeveria kontestoi kërkesat e ankuesve pa ofruar alternativë. Për sa i përket ankimit nr. 49121/06, Qeveria nuk dorëzoi ndonjë raport ekspertësh për shkak të mungesës së kohës. Megjithatë, ata rezervuan të drejtën për ta bërë këtë gjë në një moment të mëvonshëm. Deri më sot, asnjë raport i tillë nuk është dorëzuar në Gjykatë. Për sa i përket ankimit nr. 19772/07, Qeveria parashtroi se vlera e tregut për ngarstrën e tokës ishte 205,000 Euro pa e provuar këtë vlerë. Më tej, Qeveria parashtroi se hartat e vlerësimit paraqisnin çmimet e mëposhtme: 3,691 TË GJITHA për metër katror për sa i përket ankimit nr. 46685/07; 120,000 TË GJITHA për metër katror për sa i përket ankimit nr. 49411/07; 18,000 TË GJITHA për metër katror për sa i përket ankimit nr. 27242/08; 180,000 TË GJITHA për sa i përket ankimit nr. 61912/08; dhe 15,000 TË GJITHA për metër katror për sa i përket ankimit nr. 15075/09.Në fund, Qeveria i ftoi ankuesit të aplikonin për kompensim financiar në përputhje me vendimet e Këshillit të Ministrave.
(b) Vlerësimi i Gjykatës
Sipas natyrës joefikase të sistemit aktual të kompensimit dhe veçanërisht duke patur parasysh faktin se tashmë kanë kaluar mbi 15 vjetë që nga koha kur ankuesve iu akordua për herë të parë kompensim, Gjykata, pa gjykuar paraprakisht zhvillimet e mundshme në të ardhmen në rast se ngrihet një mekanizëm i efektshëm kompensimi, e shikon të arsyeshme t’i akordojë ankuesve një shumë e cila do të luajë rolin e një shpërblimi final dhe shterues të ankimeve aktuale. Gjykata rikujton konkluzionet e saj në çështjen Vrioni dhe të Tjerët kundër Shqipërisë (shlyerje e drejtë), nr. 35720/04 dhe 42832/06, §§ 33-39, 7 Dhjetor 2010 për sa i përket metodës së llogaritjes së dëmit monetar. Më 31 Korrik 2013, Qeveria paraqiti në Gjykatë hartat e vlerësimit të pronave të vitit 2013 (shiko paragrafin 35 mësipër). Gjykata vëren se hartat e vlerësimit të pronave u paraqitën si pjesë e informacionit të përgjithshëm, përtej limiteve kohore, pas mbylljes së procedurës së shkruar. Qeveria nuk bëri ndonjë shpjegim të hollësishëm në lidhje me përdorimin e këtyre hartave për secilin ankim. Më tej, Qeveria nuk tregoi nëse çmimi i referencës pasqyronte vlerën reale të tregut dhe nëse ishte “e pajisur me tregues interesi dhe inflacioni” (krahaso Vrioni dhe të Tjerët (shlyerje e drejtë), cituar mësipër, § 37). Kështu, Gjykata arrin në konkluzionin se llogaritjet e saj për dëmin monetar do të bazohen në hartat e vlerësimit të pronës të miratuara nga Qeveria në vitin 2008 (shiko, gjithashtu, Manushaqe Puto dhe të Tjerët, cituar mësipër, § 125). Duke patur parasysh parashtrimet e palëve dhe materialet që zotëron, Gjykata e shikon të arsyeshme të japë shpërblime në lidhje me dëmin monetar dhe jo monetar siç është përfshirë në tabelën në Shtojcën Nr. 2. Në lidhje me ankimin nr. 15075/09, do merret një vendim për të gjitha ngastrat e tokës me sipërfaqe 8,430 m2, duke u bazuar në konkluzionet e saj në paragrafin 50 mësipër. Në lidhje me ankimet nr. 37419/06 dhe 1504/07, Gjykata mendon se, pavarësisht mungesës së
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
kërkesës për shlyerje të drejtë përpara kësaj Gjykate, Qeveria përgjegjëse duhet të bëjë të mundur pagesën në një formë të efektshme kompensimi për ankuesit, në lidhje me ngastrën e tokës me sipërfaqe 3,187 m2 dhe 6,342 m2 , respektivisht, në përputhje me vendimet vendase, brenda periudhës së tre muajve (shiko, për shembull, Vukelić kundër Malit të Zi, nr. 58258/09, § 107, 4 Qershor 2013, Mikhaylova dhe të Tjerët kundër Ukrahinës, nr. 16475/02, § 40, 15 Qershor 2006; dhe Lisyanskiy kundër Ukrahinës, nr. 17899/02, § 34, 4 Prill 2006).
Kostot dhe shpenzimet
(a) Parashtrimet e palëve
Ankuesit të cilët paraqitën fatura bënë kërkesat e mëposhtme në lidhje me kostot dhe shpenzimet.
Emri dhe numri i ankimit
Procedurat vendase
Procedurat e Strasburgut
Karagjozi dhe të Tjerët, nr. 25408/06
10,935 Euro
Budini, nr. 37419/06
Asnjë (nuk është bërë asnjë ankesë).
Koco, nr. 49121/06
Asnjë (nuk është bërë asnjë kërkesë).
4,485 Euro
Hajnaj, nr. 1504/07
Asnjë (nuk është bërë asnjë ankesë).
Shehu, nr. 19772/07
Asnjë
4,455 Euro
Dvorani dhe Dume, nr. 46685/07
4,016 Euro
Sallabanda dhe Hoxha, nr. 9411/07
Asnjë (nuk është bërë asnjë kërkesë)
50,000 TË GJITHA
(400 Euro)
Goga dhe të Tjerët, nr. 27242/08
Asnjë (nuk është bërë asnjë kërkesë)
2,740 Euro
Tartari, nr. 61912/08
Asnjë
Okaj, nr. 15075/09
340,000 TË GJITHA (2,458 Euro)Qeveria pretendonte se ankuesit nuk dorëzuan faturat e detajuara në përputhje me ligjin vendas. Ata i kundërshtuan kërkesat e ankuesvve për kostot dhe shpenzimet si të tepruara dhe të paarsyeshme.
(b) Vlerësimi i Gjykatës
Bazuar në të drejtën sipas praktikës së mëparshme të Gjykatës, një ankuesi i jepet e drejta për rimbursim të kostove dhe të shpenzimeve vetëm nëse provohet se këto të fundit kanë qenë të domosdoshme për t’u bërë dhe janë të arsyeshme për kuantin (shiko Gjyli kundër Shqipërisë, nr. 32907/07, § 72, 29 Shtator 2009). Në këtë pikë, Rregulli 60 §§ 2 dhe 3 të Rregullave të Gjykatës përcakton se ankuesit duhet të bashkëngjisin me kërkesat e tyre për shlyerje të drejtë “çdo doukument tjetër mbështetës në lidhje me çështjen”. Në të kundërt Gjykata “mund të kundërshtojë kërkesat plotësisht ose pjesërisht”. Gjykata nuk mund të pranojë sygjerimin e Qeverisë, e cila pretendon se kërkohen faturat e miratuara zyrtarisht nga autoritetet e taksave; nuk ekziston një detyrim i
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
tillë kundër Konventës; nuk i takon kësaj Gjykate të rregullojë marrëdhënien midis një takspaguesi dhe Shtetit. Duke patur parasysh të drejtën sipas praktikës së mëparshme si rezultat i miratimit të vendimit pilot të çështjes Manushaqe Puto dhe të Tjerët, natyra përsëritëse e ankesave të ngritura në ankimet e mësipërme, organizimi i procedurave vendase, parashtrimet e ngjashme të bëra në Gjykatë, përfaqësimi i disa ankuesve nga i njëjti avokat dhe këndvështrimi i Gjykatës se shumica e kostove dhe shpenzimeve të pretenduar nuk ishin të arsyeshme për kuantin, Gjykata e konsideron të arsyeshme të akordojë shpërblime për kostot dhe shpenzimet e paraqitura në tabelë në Shtojcën Nr. 3.
Interesi i vonuar
Gjykata e shikon të arsyeshme që shkalla e interesit të vonuar duhet të bazohet në shkallën marxhinale të huadhënies së Bankës Qendrore Europiane, së cilës i duhen shtuar pikë tre përqind.
PËR KËTO ARSYE GJYKATA UNANIMISHT
Vendos të bashkojë ankimet;Vendos të bashkojë me bazueshmërinë e ankimit sipas Nenit 13 të Konventës të kundërshtimit të Qeverisë për shterimin e mjeteve të brendshme juridike; I deklaron të pranueshme pakënaqësitë e ankuesve sipas Nenve 13 dhe 6 § 1 të Konventës si edhe sipas Nenit 1 të Protokollit Nr. 1 të Konventës për sa ka lidhje me moszbatimin e vendimeve përfundimtare të pronave, të cilat iu njihnin atyre kompensim në vend të kthimit fizik të pronës së tyre. Pjesa tjetër e ankimeve është e papranueshme; Vendos se ka patur një shkelje të Neneve 13 dhe 6 § 1 të Konventës dhe, për pasojë rrëzon kundërshtimin e Qeverisë në lidhje me shfrytëzimin e mjeteve të brendshme juridike; Vendos
(a) se Shteti i paditur duhet të sigurojë, me anë të mjeteve të duhura, zbatimin e vendimeve kombëtare të dhëna në favor të ankuesve në ankimet nr. 37419/06 dhe 1504/07 brenda tre muajve;
(b) se Shteti i paditur duhet të paguajë ankuesit e ankimeve nr. 49121/06 dhe 61912/08, brenda tre muajve, shumat e përmendura në paragrafët 66 dhe 70 të vendimit dhe ato shuma të paraqitura në tabelë në Shtojcat 2 dhe 3, plus edhe çdo taksë që mund t’i faturohet shumave. Shuma duhet të kthehet në vlerën monetare vendase në normën e aplikueshme në datën e shlyerjes;
(c) se Shteti i paditur duhet t’i paguajë sëbashku ankuesit, në ankimet nr. 25408/06, 19772/07, 46685/07, 49411/07, 27242.08 dhe 15075/09, jo më vonë se tre muaj, shumat e përmendura në paragrafët 66 dhe 70 të vendimit dhe ato të paraqitura në tabelë në Shtojcat 2 dhe 3, plus edhe çdo taksë që mund t’i faturohet shumave. Shuma duhet të kthehet në vlerën monetare vendase në normën e aplikueshme në datën e shlyerjes;
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
(d) se që nga momenti i kalimit të afatit tre mujor të përmendur më sipër deri në shlyerje, interesi i thjeshtë duhet të paguhet për shumat e mësipërme në një normë të barasvlefshme me shkallën marxhinale të huadhënies të Bankës Qendrore Europiane, gjatë periudhës së vonesës plus pikë tre përqind;
të mos pranojë pjesën tjetër të kërkesës së ankuesve për shpërblim të drejtë.
E hartuar në anglisht dhe e mbajtur me shkrim më 8 Prill 2014, në zbatim të Rregullit 77 §§ 2 dhe 3 të Rregullave të Gjykatës.
Fatoş Aracı Paul Mahoney
Zëvendës Regjistrar President
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
SHTOJCA 1 – LISTA E ANKUESVE
Nr.
Emri dhe numri i ankimit
Emri i ankuesit(esve) (viti i lindjes)
Shteti i vendbanimit
Përfaqësuar nga
Data e prezantimit
1.
Karagjozi dhe të Tjerët, nr. 25408/06
Pëllumb Karagjozi (1936)
Halim Karagjozi (1933)
Sezar Babameto (1928)
Eqrem Babameto (1929)
Aila Babameto (1939)
Bardha Kokona (1946)
Genti Kokona (1983)
Redrina Kokona (1976)
Briseida Kokona (1954)
Endri Shuke (1984)
Tefik Kokona (1942)
Arben Dedei (1967)
Shqipëri
S. Puto, avokat
13 Qershor 2006
2.
Budini, nr. 37419/06
Bajram Budini (1942)
Shqipëri
V.Muzina, avokat
31 Gusht 2006
3.
Koco, nr. 49121/06
Gjenci Koco (1936)
Shqipëri
S. Puto, avokat
1 Dhjetor 2006
4.
Hajnaj, nr. 1504/07
Veliko Hajnaj (1963)
Shqipëri
T. Jorgji, Z. Gani, D. Kruja, avokatë
25 Dhjetor 2006
5.
Shehu, nr. 19772/07
Agim Shehu (1952)
Petrit Shehu (1957)
Bardhyl Shehu (1937)
Sanie Bakalli lindur Shehu (1934)
Shqipëri
S. Puto, avokat
3 Maj 2007
6.
Dvorani dhe Dume, nr. 46685/07
Valter Dvorani (1952)
Shpëtim Dvorani (1938)
Pranvera Dvorani (1954)
Diana Dvorani (1958)
Gurie Dvorani (1925)
Svjetllana Dume (1949)
Besa Dume (1952)
Fatbardha Dume (1954)
Shqipëri
S. Puto, avokat
9 Tetor 2007
7.
Sallabanda dhe Hoxha, nr. 9411/07
Virgjil Sallabanda (1933)
Meri Hoxha (1937)
Afërdita Sallabanda (1946)
Shqipëri
A.Tartari, avokat
25 Tetor 2007
8.
Goga dhe të Tjerët, nr. 27242/08
Çezar Goga (1955)
Kristaq Goga (1925)
Aleksandër Goga (1948)
Ilira Gjika lindur Goga (1955)
Olimbia Goga (1931)
Stavri Paço (1952)
Mirsa Paço (1983)
Danila Paço (1990)
Sofia Goga (1948)
Afërdita Jani lindur Goga (1948)
Ansi Kromidha lindur Goga (1938)
Dorian Goga (1973)
Sonila Serdani lindur Goga (1977)
Viktor Noçka (1935)
Albert Noçka (1952)
Shqipëri dhe Itali
S. Puto, avokat
3 Qershor 2008
9.
Tartari, nr. 61912/08
Fatos Tartari (1938)
Shqipëri
A.Tartari, avokat
24 Nëntor 2008
10.
Okaj, nr. 15075/09
Gazmend Okaj (1961)
Fadil Okaj (1934)
Vjollca Okaj (1958)
Ardiana Okaj (1965)
Shqipëri
B.Muslija, avokat
7 Mars 2009
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
SHTOJCA 2 – DËMI MONETAR DHE JO MONETAR
Nr.
Emri dhe numri i ankimit
Dëmi monetar dhe jo monetar
1.
Karagjozi dhe të Tjerët, nr. 25408/06
1,092,600 Euro (një milion e nëntëdhjetë e dy mijë e gjashtë qind euro)
2.
Budini, nr. 37419/06
Asnjë (nuk u bë asnjë ankesë)
3.
Koco, nr. 49121/06
750,500 Euro (shtatë qind e pesëdhjetë mije e pesë qind euro)
4.
Hajnaj, nr. 1504/07
Asnjë (nuk u bë asnjë ankesë)
5.
Shehu, nr. 19772/07
205,000 Euro (dy qind e pesë mijë, për sa ka të bëjë me pjesën e ankuesit)
6.
Dvorani dhe Dume, nr. 46685/07
54,800 Euro (pesëdhjetë e katër mijë e tetë qind euro)
7.
Sallabanda dhe Hoxha, nr. 9411/07
3,589,600 Euro (tre milion e pesë qind e tetëdhjetë e nëntë e gjashtë qind euro)
8.
Goga dhe të Tjerët, nr. 27242/08
1,120,000 Euro (një milion e një qind e njëzetë mijë euro)
9.
Tartari, nr. 61912/08
521,000 Euro (pesë qind e njëzet e një mijë euro)
10.
Okaj, nr. 15075/09
820,500 Euro (tetë qind e njëzetë mijë e pesë qind euro)
KARAGJOZI DHE TË TJERËT KUNDËR VENDIMIT TË SHQIPËRISË
SHTOJCA 3 – KOSTOT DHE SHPENZIMET
Nr.
Emri dhe numri i ankimit
Kostot dhe shpenzimet
1.
Karagjozi dhe të Tjerët, nr. 25408/06
1,650 Euro (një mijë e gjashtë qind e pesëdhjetë euro)
2.
Budini, nr. 37419/06
Asnjë (nuk u bë asnjë ankesë)
3.
Koco, nr. 49121/06
1,450 Euro (një mijë e katër qind e pesëdhjetë euro)
4.
Hajnaj, nr. 1504/07
Asnjë (nuk u bë asnjë ankesë)
5.
Shehu, nr. 19772/07
1,550 Euro (një mijë e pesë qind e pesëdhjetë euro )
6.
Dvorani dhe Dume, nr. 46685/07
1,650 Euro (një mijë e gjashtë qind e pesëdhjetë euro)
7.
Sallabanda dhe Hoxha, nr. 9411/07
400 Euro (katër qind euro)
8.
Goga dhe të Tjerët, nr. 27242/08
1,100 Euro (një mijë e një qind euro)
9.
Tartari, nr. 61912/08
Asnjë (nuk u bë asnjë ankesë)
10.
Okaj, nr. 15075/09
1,200 Euro (një mijë e dy qind euro)
Full & Egal Universal Law Academy