© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Konovalova gegn Rússlandi
Dómur frá 9. október 2014
Mál nr. 37873/04
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu
Réttindi sjúklinga. Heimild læknanema til að vera viðstaddir læknisaðgerðir.
1. Málsatvik
Kærandi er rússneskur ríkisborgari fædd árið 1980 og búsett í St. Pétursborg. Þann 23. apríl 1999 var hún lögð inn á fæðingardeild á ríkisreknum spítala. Við innlögn var henni afhentur bæklingur sem upplýsti sjúklinga um mögulega viðveru læknanema við meðferð þeirra. Kærandi þjáðist af kvillum tengdum meðgöngunni og var tvisvar svæfð með lyfjagjöf svo hún fengi hvíld. Áður en hún var svæfð var henni tilkynnt að fæðingin myndi eiga sér stað daginn eftir og að læknanemar myndu vera viðstaddir fæðinguna. Fæðingin fór fram á tilsettum tíma í viðveru lækna og læknanema sem allir höfðu fengið kynningu á sjúkrasögu kæranda ásamt þeirri meðferð sem til stóð að veita í þetta sinn. Kærandi heldur því fram að hún hafi andmælt viðveru læknanemanna við fæðinguna.
Rússneskir dómstólar höfnuðu kröfu kæranda þar sem ekki var krafist skriflegs samþykkis samkvæmt landsrétti. Enn fremur hafi kæranda verið afhentur bæklingur þar sem möguleg þátttaka læknanema var skýrð út og ekki var sannað að hún hafi andmælt því.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi byggði á því að viðvera læknanema við fæðingu barns hennar og upplýsingar sem þeir hlutu um sjúkrasögu hennar hafi verið brot á friðhelgi einkalífs hennar í skilningi 8. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn tók fram að viðvera læknanema sem höfðu aðgang að sjúkrasögu kæranda fæli í sér skerðingu á réttindum hennar til friðhelgi einkalífs. Sú skerðing átti sér stoð í ákvæði 54. gr. rússneskra heilbrigðislaga sem kvað á um að læknanemar í starfsþjálfun gætu fylgst með læknismeðferð sjúklinga í samræmi við námskrá þeirra undir eftirliti heilbrigðisstarfsmanna sem ábyrgð báru á sjúklingunum. Reglan í 54. gr. væri almenns eðlis en hefði það markmið að tryggja rétt læknanema til að fylgjast með meðferð sjúklinga sem þætti í námi sínu. Reglurnar gerðu ekki ráð fyrir neinum rétti sjúklinga til friðhelgi einkalífs í þessu tilliti eða möguleikum þeirra á að neita því að læknanemar væru viðstaddir.
Framkvæmd ríkisins á þessum rétti bætti ekki úr þessum skorti, því fremur varð skerðingin alvarlegri þar sem kynningin á hugsanlegri þátttöku nemanna var með þeim hætti að ekki var gerð grein fyrir umfangi þátttökunnar né hvers eðlis hún væri. Kynningin var einnig sett fram þannig að hún væri skyldubundin og sjúklingurinn hefði ekkert val.
Þegar kröfu kæranda var hafnað fyrir innlendum dómstólum tóku dómstólar ekki nægilegt tillit til formgalla á kynningu fyrir kæranda, viðkvæms ástands kæranda sem komin var með hríðir þegar henni er tilkynnt um þátttöku læknanema ásamt því að vera nývöknuð úr svæfingu. Þá var talið að úrræði hefði skort til að hún gæti andmælt viðveru nemanna. Var talið að með þessu hefði rússneska ríkið brotið gegn rétti kæranda til friðhelgi einkalífs samkvæmt 8. gr. sáttmálans.
Kæranda voru dæmdar 3000 evrur í miskabætur og 200 evrur í málskostnað.
Full & Egal Universal Law Academy