© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Krisztián Barnabás Tóth gegn Ungverjalandi
Dómur frá 12. febrúar 2013
Mál nr. 48494/06
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu
Ættleiðing. Réttur til fá skorið úr um faðerni. Hagsmunir barns.
1. Málsatvik
Kærandi, Krisztián Barnabás Tóth er ungverskur ríkisborgari, fæddur árið 1974 og búsettur í Búdapest. Var hann í óvígðri sambúð með H frá því í janúar 2004. Þann 5. apríl 2004 kom í ljós að H var þunguð. Kærandi og H slitu samvistum í september sama ár. Þann 26. nóvember 2004 gaf P út yfirlýsingu um að hann væri faðir barnsins. Þann 4. janúar fæddi H stúlku, en 13. janúar 2005 var barnið gefið til ættleiðingar. Ættleiðingin fór fram með milligöngu barnamálayfirvalda samkvæmt vilja móðurinnar. Þann 20. janúar sama ár, þegar kærandi frétti af ættleiðingunni, krafðist hann þess að faðerni stúlkunnar yrði staðfest. Var honum synjað um það á þeim grundvelli að fjölskyldustaða barnsins væri frágengin og það væri ekki barninu í hag að leysa úr faðerninu fyrir dómstólum. Dómstólar höfnuðu kröfu hans og á endanum staðfesti Hæstiréttur landsins að það væri ekki hagur barnsins að úr faðerninu yrði leyst fyrir dómstólum. Hefði barnið áhuga á að fá faðernið staðfest síðar væri henni það frjálst þegar hún næði 14 ára aldri.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi hélt því fram að synjun yfirvalda á að fá skorið úr um að hann sé faðir barnsins sé brot á friðhelgi einkalífs og fjölskyldu sem verndað er í 8. gr. sáttmálans
Niðurstaða
Dómstóllinn áréttaði að líffræðileg tengsl foreldris og barns ein og sér án þess að annað komi til leiða ekki til réttarverndar í skilningi 8. gr. sáttmálans. Fyrirætlanir um fjölskyldulíf gætu í undantekningartilvikum fallið þar undir en það ætti ekki við um kæranda. Dómstóllinn tók enn fremur fram að ekkert hefði fram komið í málinu sem benti til þess að kærandi vildi stofna til tengsla við barnið áður en það var ættleitt. Þrátt fyrir að ættleiðingin hafi farið fram án vitundar kæranda og hann hafi brugðist skjótt við til að krefjast þess að fá skorið úr um faðerni barnsins gæti það eitt og sér ekki bætt upp fyrir þann skort að engin tengsl hefðu stofnast milli hans og barnsins.
Dómstóllinn taldi að friðhelgi einkalífs kæranda hefði sætt takmörkun og vísaði til fyrri framkvæmdar sinnar þar sem fallist væri á að rétturinn til að höfða faðernismál félli undir þá friðhelgi. Slík takmörkun þyrfti að uppfylla skilyrði 2. mgr. 8. gr. um að vera byggð á lögum, stefna að lögmætu markmiði og væri talin nauðsynleg í lýðræðissamfélagi. Kærandi vefengdi ekki að takmörkunin hefði verið í samræmi við lög og stefndi að lögmætu markmiði en taldi ekki sýnt fram á að skilyrði um nauðsyn hennar væri uppfyllt. Dómstóllinn áréttaði að í lýðræðissamfélagi væri nauðsynlegt við slíkar ákvarðanir að meta hvað væri barni fyrir bestu. Væru yfirvöld í beinu sambandi við alla aðila máls. Þau væru því í bestri aðstöðu til að meta málsatvik og hvað væri barni fyrir bestu í þessu tilviki.
Komst dómstóllinn því að þeirri niðurstöðu að ekki hefði verið brotið gegn réttindum kæranda samkvæmt 8. gr. sáttmálans.
Full & Egal Universal Law Academy