Karar 9 Nisan 2013 [4. Daire]
Olaylar ve Olgular – Başvuran 2004 yılının Aralık ayı ile 2006 yılının Ekim ayları arasında tutuklu kalmıştır. Bu süre boyunca, başvuranın ilave aile ziyareti talep ettiği bir seferde, yetkililer kararlarını gerekçelendirmeden bu talebi reddetmişlerdir. Üç sefer başvuranın ailesiyle irtibatı kısıtlanmıştır ve başvuran sert plastikten(perspex) yapılmış bir bölmeyle ailesinden ayrılmıştır.
Hukuksal Değerlendirme – 8. Madde: İlgili makam hapishaneye yapılan aile ziyaretlerine izin verme konusunda mutlak yetkiye sahiptir. Uygulanabilir yasada izin verme koşulları veya izin vermeyi reddetme kararına itiraz etme imkânı hakkında herhangi bir detay bulunmamaktadır. Sonuç olarak, başvuranın ailesinin ziyaretine izin verilmesinin reddedilmesi yasaya aykırı olmuştur.
Sert plastikten (perspex) yapılmış bir ara duvarla başvuranın ziyaretçi aile üyelerinden fiziksel olarak ayrılmasına ilişkin olarak Mahkeme, belirli koşullarda bu tür bir tedbirin Sözleşme’nin 8. maddesine uygun olabileceğini kabul etmiştir. Fakat başvuranın davasında Hükümet, bu üç durumda neden bu tür bir tedbirin gerekli olduğu fakat diğer yirmi dokuz ziyarette gerekli olmadığı hususuna ilişkin herhangi bir açıklama yapmamıştır. Ayrıca bu tedbir ile gözetilen hedefin gerekliliği veya meşruluğuna ilişkin herhangi bir savunma yapılmamıştır. Karşı çıkılan tedbirin uygulanmasında tutarlı bir kalıp bulunmaması, Mahkeme’nin tedbirin keyfi ve rastgele bir biçimde uygulandığı yönünde karar almasına yol açmıştır.
Sonuç: ihlal (oybirliğiyle).
Mahkeme ayrıca Sözleşme’nin 3. maddesinin (hapishanenin aşırı kalabalık olması) veya 5§3 maddesinin (yargılama öncesi tutukluluğun uzunluğu) ihlal edilmediğine karar vermiştir.
41. Madde: Manevi tazminata karşılık olarak 1,500 Avro (EUR) ödenmesine hükmedilmiştir.
Full & Egal Universal Law Academy