Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES
HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
ΥΠΟΘΕΣΗ Λ. ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
(Προσφυγές με τους αριθμούς : 52846/09, 61099/09, 63158/09, 66507/09, 67088/09, 1792/10, 9453/10, 19065/10 και 60560/10)
ΑΠΟΦΑΣΗ (ΤΥΠΟΙΣ και ΟΥΣΙΑ)
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ
5 Φεβρουαρίου 2015
Αυτή η απόφαση είναι οριστική́. Μπορεί́ να υποστεί́ τυπικές διορθώσεις.
Συμβούλιο της Ευρώπης
---------------
Στην υπόθεση Λ. και λοιποί κατά της Ελλάδος,
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα), συνεδριάζοντας σε Επιτροπή αποτελούμενη από τους:
Mirjana Lazarova Trajkovska, Πρόεδρο
Λίνο-Αλέξανδρο Σισιλιάνο,
Την Ksenija Turković, Δικαστές,
καθώς και από τον André Wampach, Αναπληρωτή Γραμματέα του Τμήματος,
Αφού διασκέφθηκε σε Δικαστικό Συμβούλιο,την 13η Ιανουαρίου 2015,
Εκδίδει την παρακάτω απόφαση, η οποία ελήφθη κατά την ίδια ημερομηνία :
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1.Η υπόθεση προέκυψε μετά από τιςεννέα,στρεφόμενες κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας,προσφυγές (με τους αριθμούς:52846/09, 61099/09, 63158/09, 66507/09, 67088/09, 1792/10, 9453/10, 19065/10 και 60560/10)δώδεκα υπηκόων αυτού του Κράτους, τα ονόματα των οποίων βρίσκονται συνημμένα στο παράρτημα(«Οι προσφεύγοντες»), οι οποίοι προσέφυγαν ενώπιον του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 34 της Σύμβασης για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («Η Σύμβαση»).
2.Οι προσφεύγοντες εκπροσωπήθηκαν από τους κυρίου Θεόδωρο Ασπρογέρακα-Γρίβα, Β. Χιρδάρη, Σ. Χουρσόγλου και Ε. Σαλαμούρα, δικηγόρους του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών καθώς και από τον κύριο Γ. Κρίππα. Η Ελληνική Κυβέρνηση («Η Κυβέρνηση») εκπροσωπήθηκε από τους εντεταλμένους του αντιπροσώπου της, κυρία Κ. Παρασκευοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κύριο Β. Κυριαζόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κυρίες Μ. Γερμάνη, Γ. Κοττά, Μ. Σκορίλα και Μ. Βέργου, Δικαστικές Αντιπροσώπους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και τον κύριο Ι. Μπακόπουλο, Δικαστικό Αντιπρόσωπο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
3.Οι προσφυγές κοινοποιήθηκαν στην Κυβέρνηση κατά τις ημερομηνίες που προσδιορίζονται στο Παράρτημα.
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
Α. Οι συνθήκες της κρινόμενης υπόθεσης
4.Τα διαβήματα των προσφευγόντων ενώπιον των εσωτερικών Αρχών και Δικαστηρίωνπροσδιορίζονται στον παρακάτω πίνακα. Πρέπει να σημειωθεί, ότι όσον αφορά την προσφυγή υπ’ αριθμό 19065/10, η ημερομηνία της καθαρογραφής της και της επικύρωσής ακριβούς αντιγράφου της απόφασης υπ’ αριθμό 1974/2009 του Αρείου Πάγου δεν προκύπτει από την δικογραφία. Επιπλέον, προκύπτει από τις δικογραφίες, ότι οι προσφεύγοντες στις προσφυγές με αριθμούς 9453/10 και 19065/10 ζήτησαν αναβολή για τις υποθέσεις τους μία και τέσσερις φορές, αντίστοιχα.
Αριθμός προσφυγής
Έναρξη διαδικασίας
Περάτωση διαδικασίας
Οριστική εσωτερική Απόφαση/Δικαστήριο
1.
52846/09
16 Απριλίου 2004
6 Μαρτίου 2009
Υπ’ αρίθμ. 19626/09
Πλημμελειοδικείο Αθηνών
2.
61099/09
5 Ιουλίου 2005
30 Απριλίου 2009
Υπ’ αρίθμ. 33934/09
Πλημμελειοδικείο Αθηνών
3.
63158/09
Πρώτος προσφεύγων
24 Ιανουαρίου 2006
Δεύτερος προσφεύγων
27 Ιανουαρίου 2006
12 Μαΐου 2009
Υπ’ αρίθμ. 37577/09 Πλημμελειοδικείο Αθηνών
4.
66507/09
9 Φεβρουαρίου 2001
27 Μαΐου 2009
Υπ’ αρίθμ. 1601/09
Εφετείο Αθηνών
5.
67088/09
21 Δεκεμβρίου 2004
2 Ιουνίου 2009
Υπ’ αρίθμ. 1035/2009
Τμήμα Βουλευμάτωντου Εφετείου Αθηνών
6.
1792/10
28 Ιουνίου 2004
30 Ιουνίου 2009
Υπ’ αρίθμ. 52001/09 Πλημμελειοδικείο Αθηνών
7.
9453/10
Πρώτος προσφεύγων
22 Αυγούστου 2005
Δεύτερος προσφεύγων
9 Φεβρουαρίου 2005
Τρίτος προσφεύγων
3 Δεκεμβρίου 2004
23 Σεπτεμβρίου 2009
Υπ’ αρίθμ. 5881/2009 Πλημμελειοδικείο Πειραιώς
8.
19065/10
31 Αυγούστου 1998
15 Οκτωβρίου 2009 (δημοσίευση)
Υπ’ αρίθμ. 1974/2009 Άρειος Πάγος
9.
60560/10
19 Απρίλιος 2005
22 Σεπτεμβρίου 2010
Υπ’ αρίθμ. 7974/2010 Εφετείο Αθηνών
Β. Το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο
1. Ο Εισαγωγικός Νόμος του Αστικού Κώδικα
5.Το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα ορίζει τα εξής:
Άρθρο 105:
«Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχειανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης, που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος. Μαζί με το δημόσιο ευθύνεται εις ολόκληρον και το υπαίτιο πρόσωπο, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων για την ευθύνη των υπουργών.»
2. Ο Νόμος 4239/2014
6.Ο Νόμος 4239/2014, με τον τίτλο «Δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της δίκης, στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια και στο Ελεγκτικό Συνέδριο», τέθηκε σε ισχύ την 20η Φεβρουαρίου 2014. Δημιουργεί, μεταξύ άλλων, μία νέαπροσφυγή αποζημίωσης, που προβλέπει την παροχή δίκαιης ικανοποίησης εξαιτίας της αδικαιολόγητης καθυστέρησης μίας διαδικασίας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το άρθρο 3 § 1 ορίζει τα εξής:
1. Η αίτηση ασκείται ανά βαθμό δικαιοδοσίας εντός προθεσμίας έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου που εκδόθηκε μετά από δίκη για την οποία ο αιτών παραπονείται, ότι υπήρξε υπέρβαση της εύλογης διάρκειάς της (...)»
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
7.Δεδομένης της ομοιότητας των προσφυγών, ως προς τα γεγονότα και το πρόβλημα ουσίας που αυτές θέτουν, το Δικαστήριο κρίνει αναγκαίο να τις συνεκδικάσει και αποφασίζει να τις εξετάσει από κοινού με μία και μόνη απόφαση.
ΙΙ. ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 § 1 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
8.Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται, ότι η διάρκεια των εν προκειμένω κρινόμενων διαδικασιών αγνόησε την αρχή «της λογικής προθεσμίας», όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 6 § 1 της Σύμβασης, το οποίο διατυπώνεται ως εξής:
«Παν πρόσωπονέχειδικαίωμαόπως η υπόθεσίς του δικασθή (...) εντόςλογικήςπροθεσμίας υπό (...) δικαστηρίου, (...), το οποίον θα αποφασίση, (...) επί των αμφισβητήσεων επί των δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του αστικήςφύσεως (...)»
Α. Επί του παραδεκτού
9.Η Κυβέρνηση υποστηρίζει, ότι η προσφυγή υπ’ αρίθμ. 19605/10 πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική του δικαιώματος σε προσφυγή, υπό την έννοια του άρθρου 35 § 3 της Σύμβασης, λαμβανομένης υπόψη της παράλειψης του προσφεύγοντος να πληροφορήσει το Δικαστήριο για τις καθυστερήσεις στην διεξαγωγή της διαδικασίας για τις οποίες ευθύνεται αυτός.
10.Το Δικαστήριο ήδη έχει συνομολογήσει, ότι μία προσφυγή μπορεί να κηρυχθεί ως καταχρηστική, εάν βασίζεται σκόπιμα σε πλαστά γεγονότα, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο (Varbanovκατά Βουλγαρίας, υπ’ αρίθμ. 31365/96, § 36, CEDH 2000-X). Σημειώνει, ότι εν προκειμένω δεν συντρέχει αυτή η περίπτωση, εφόσον η αιτίαση του προσφεύγοντος στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά, κάποια εκ των οποίων εξάλλου δεν αμφισβητούνται ούτε από την Κυβέρνηση. H ένσταση που διατυπώθηκε από την Κυβέρνηση κατά την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης επομένως απορρίπτεται.
11.Το Δικαστήριο διαπιστώνει, ότι αυτή η αιτίαση δεν είναι προδήλως αβάσιμη υπό την έννοια του άρθρου 35 § 3 α) της Σύμβασης. Επιπλέον, το Δικαστήριο επισημαίνει, ότι η εν λόγω αιτίαση δεν προσκρούει σε κανέναν άλλο λόγο απαραδέκτου. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί παραδεκτή.
Β. Επί της ουσίας
1. Περίοδοι που πρέπει να ληφθούν υπόψη
12.Η διάρκεια των εν λόγω διαδικασιών, καθώς και οι βαθμοί δικαιοδοσίας για κάθε διαδικασία προσδιορίζονται στον παρακάτω πίνακα.
Αριθμός προσφυγής
Διάρκεια της διαδικασίας
Βαθμός δικαιοδοσίας
1.
52846/09
Περίπου πέντε έτη
Ένας βαθμός
2.
61099/09
Περίπου τρία έτη και δέκα μήνες
Ένας βαθμός
3.
63158/09
Τρία έτη και πάνω από τρεις μήνες
Ένας βαθμός
4.
66507/09
Περίπου οκτώ έτη και τέσσερις μήνες
Δύο βαθμοί
5.
67088/09
Τέσσερα έτη και πέντε μήνες
Δύο βαθμοί
6.
1792/10
Πέντε έτη
Ένας βαθμός
7.
9453/10
Πρώτος προσφεύγων
Πάνω από τέσσερα έτη
Δεύτερος προσφεύγων
Περίπου τέσσερα έτη και οκτώ μήνες
Τρίτος προσφεύγων
Περίπου τέσσερα έτη και δέκα μήνες
Ένας βαθμός
8.
19065/10
Πάνω από ένδεκα έτη
Τρεις βαθμοί
9.
60560/10
Πέντε έτη και πέντε μήνες
Δύο βαθμοίΛογική προθεσμία των διαδικασιών
13.Η Κυβέρνηση εκτιμά, ότι οι υποθέσεις κρίθηκαν εν γένει εντός λογικών προθεσμιών. Όσον αφορά τις προσφυγές με τους αριθμούς 52846/09, 66507/09, 9453/10, 19065/10 και 60560/10, ισχυρίζεται, ότι οι προσφεύγοντες ευθύνονται για καθυστερήσεις στην διεξαγωγή των διαδικασιών. Όσον αφορά τις προσφυγές με τους αριθμούς 52846/09, 9453/10 και 19065/10, η Κυβέρνηση επικαλείται την πολυπλοκότητα των υποθέσεων για να αιτιολογήσει την διάρκεια των διαδικασιών.
14.Το Δικαστήριο υπενθυμίζει, ότι ο λογικός χαρακτήρας της διάρκειας μίας διαδικασίας, εκτιμάται βάσει των συνθηκών της υπόθεσης και αφού ληφθούν υπόψη τα καθιερωμένα από την νομολογία κριτήρια, ιδιαιτέρως η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, η συμπεριφορά του προσφεύγοντος και αυτή των αρμόδιων αρχών, καθώς και το τι διακυβεύεται κατά την δίκη για τους ενδιαφερόμενους (βλέπετε, μεταξύ πολλών άλλων Μιχελιουδάκης κατά της Ελλάδος, υπ’ αριθμό 54447/10, 3 Απριλίου 2012).
15.Το Δικαστήριο εξέτασε κατ’ επανάληψη υποθέσεις στις οποίες είχαν εγερθεί θέματα παρόμοια με αυτό της κρινόμενης περίπτωσης και διαπίστωσε την παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης (βλέπετεΜιχελιουδάκης που προαναφέρθηκε).
16.Σημειώνει, ότι οι παρούσες υποθέσεις δεν παρουσίαζαν ιδιαίτερη πολυπλοκότητα. Όσον αφορά τις προσφυγές με τους αριθμούς 52846/09, 61099/09, 63158/09, 66507/09, 67088/09, 1792/10 και 60560/10, το Δικαστήριο δεν επισημαίνει κάποιο στοιχείο ικανό να θέσει το θέμα της ευθύνης των προσφευγόντων στην παράταση των διαδικασιών. Όσον αφορά τις προσφυγές με τους αριθμούς 9453/10 και 19065/10, το Δικαστήριο σημειώνει, ότι ακόμη και αν οι προσφεύγοντες είναι υπεύθυνοι για κάποιες καθυστερήσεις κατά την διεξαγωγή των διαδικασιών, παραμένει το γεγονός, ότι οι υπόλοιπες διαδικασίες είναι υπερβολικά μεγάλης διάρκειας. Λαμβάνοντας υπόψη την σχετική με αυτό νομολογία, το Δικαστήριο θεωρεί, ότι εν προκειμένω η διάρκεια των επίδικων διαδικασιών ήταν υπερβολικά μεγάλης διάρκειας και δεν ανταποκρίνεται στην απαίτηση της «λογικής προθεσμίας».
17.Επομένως, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 § 1.
III. ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
18.Οι προσφεύγοντες παραπονούνται επίσης για το, ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική προσφυγή για να παραπονεθούν για την υπερβολική διάρκεια των εν λόγω διαδικασιών. Επικαλούνται το άρθρο 13 της Σύμβασης, το οποίο ορίζει τα εξής:
«Παν πρόσωπον του οποίου τα αναγνωριζόμενα εν τη παρούση Συμβάσει δικαιώματα και ελευθερίαι παρεβιάσθησαν, έχει το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον εθνικής αρχής, έστω και αν η παραβίασις διεπράχθη υπό προσώπων ενεργούντων εν τη εκτελέσει των δημοσίων καθηκόντων των.»
Α. Επί του παραδεκτού
19.Όσον αφορά την προσφυγή υπ’ αριθμό 19065/10, η Κυβέρνηση υποστηρίζει, ότι ο προσφεύγων θα μπορούσε να είχε εγείρει ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων, βάσει του άρθρου 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα και, επικαλούμενος την παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης, μία αγωγή αποζημίωσης κατά του Δημοσίου. Επομένως, κατά την γνώμη της Κυβέρνησης, ο προσφεύγων δεν εξάντλησε τα εσωτερικά ένδικα μέσα.
20.Το Δικαστήριο τονίζει, ότι έχει ήδη διαπιστώσει, ότι το ένδικο μέσο που ανέφερε η Κυβέρνηση δεν ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις του άρθρου 13 της Σύμβασης (βλέπετε, μεταξύ πολλών άλλων Μιχελιουδάκης κατά της Ελλάδος, που προαναφέρθηκε). Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί αυτή η ένσταση στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης.
21.Το Δικαστήριο διαπιστώνει, επιπλέον, ότι αυτή η αιτίαση δεν είναι προδήλως αβάσιμη, υπό την έννοια του άρθρου 35 § 3 α) της Σύμβασης. Σημειώνει, εξάλλου, ότι αυτή η αιτίαση δεν προσκρούει σε κανέναν άλλο λόγο απαραδέκτου. Πρέπει επομένως να κηρυχθεί παραδεκτή.
Β. Επί της ουσίας
22.Το Δικαστήριο υπενθυμίζει, ότι το άρθρο 13 εγγυάται μία αποτελεσματική προσφυγή ενώπιον κάποιας εθνικής δικαιοδοτικής Αρχής, η οποία να επιτρέπει την άσκηση παραπόνου σχετικά με την αδυναμία ανταπόκρισης στην υποχρέωση, που επιβάλλει το άρθρο 6 § 1, να δικάζονται οι υποθέσεις εντός λογικής προθεσμίας (βλέπετε Kudlaκατά της Πολωνίας [GC], υπ’ αριθμό 30210/96, § 156 CEDH 2000-XI).
23.Εξάλλου, το Δικαστήριο είχε ήδη την ευκαιρία να διαπιστώσει ότι η Ελληνική έννομητάξη δεν προσέφερε στους ενδιαφερόμενους μία αποτελεσματική προσφυγή, υπό την έννοια του άρθρου 13 της Σύμβασης, η οποία να τους επιτρέπει να παραπονεθούν για την διάρκεια μίας ποινικής διαδικασίας (Μιχελιουδάκης κατά της Ελλάδος, που προαναφέρθηκε, § 54).
24.Το Δικαστήριο σημειώνει, ότι την 20η Φεβρουαρίου 2014 τέθηκε σε ισχύ ο Νόμος 4239/2014, ο οποίος είναι σχετικός με την δίκαιη ικανοποίηση που αφορά την υπέρβαση της λογικής προθεσμίας μίας διαδικασίας ενώπιον των Ποινικών, των Αστικών Δικαστικών Αρχών καθώς και ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Με τον προαναφερθέντα Νόμο θεσπίστηκε μία νέα προσφυγή, η οποία επιτρέπει στους ενδιαφερόμενους να παραπονεθούν για την διάρκεια του κάθε βαθμού δικαιοδοσίας μίας διαδικασίας ενώπιον των αρμόδιων Ποινικών Δικαστικών Αρχών εντός της προθεσμίας των έξι μηνών από την ημερομηνία της δημοσίευσης της σχετικής απόφασης (βλέπετε στην παράγραφο 6 παραπάνω). Εντούτοις, το Δικαστήριο παρατηρεί, ότι ο εν λόγω Νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ. Κατά συνέπεια, δεν προβλέπει τέτοιου είδους προσφυγή για υποθέσεις, όπως αυτές που κρίνονται εν προκειμένω, οι οποίες περατώθηκαν έξι μήνες πριν αυτός ο Νόμος τεθεί σε ισχύ. Επομένως, οι προσφεύγοντες δεν μπορούσαν να ασκήσουν την εν λόγω προσφυγή.
25.Ενόψει των προαναφερθέντων, το Δικαστήριο εκτιμά, ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 13 της Σύμβασης εξαιτίας της απουσίας, κατά την εποχή των γεγονότων, από το εσωτερικό δίκαιο μίας προσφυγής που θα είχε επιτρέψει στους προσφεύγοντες να λάβουν την επικύρωση του δικαιώματος του να δικασθεί η υπόθεσή τους εντός λογικής προθεσμίας, υπό την έννοια του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης.
IV. ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 § 1 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΔΙΚΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
26.Επικαλούμενος το άρθρο 6 § 1 της Σύμβασης, ο προσφεύγων στην προσφυγή 19065/10 παραπονείται για μη δίκαιη δίκη ενώπιον των Ποινικών Δικαστικών Αρχών.
27.Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που διαθέτει το Δικαστήριο και στο μέτρο της αρμοδιότητάς του να γνωρίζει τους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν, δεν επεσήμανε καμία ένδειξη παραβίασης του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης, αναφορικά με την ευθυδικία της κρινόμενης διαδικασίας.
28.Συνεπάγεται, ότι αυτή η αιτίαση είναι προδήλως αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 35 §§ 3 α) και 4 της Σύμβασης.
V. ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 41 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
29.Σύμφωνα με τα όσα ορίζει το άρθρο 41 της Σύμβασης,
«Εάν το Δικαστήριο κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση της Σύμβασης ή των Πρωτοκόλλων της, και αν το εσωτερικό δίκαιο του Υψηλού Συμβαλλόμενου Μέρους δεν επιτρέπει παρά μόνο ατελή εξάλειψη των συνεπειών της παραβίασης αυτής, το Δικαστήριο χορηγεί, εφόσον είναι αναγκαίο, στον παθόντα δίκαιη ικανοποίηση.»
Α. Ζημία
30.Οι προσφεύγοντες αξιώνουν κατά περίπτωση τα εξής ποσά : 5.000 ευρώ (EUR) (προσφυγή υπ’ αριθμό: 63158/09), 10.000 EUR (προσφυγή υπ’ αριθμό: 61099/09), 15.000 EUR (προσφυγές με τους αριθμούς: 52846/09, 66507/09, 67088/09, 1792/10, 9453/10 και 60560/10) και 20.000 EUR (προσφυγή υπ’ αριθμό: 19065/10) για ηθική βλάβη, την οποία ισχυρίζονται, ότι έχουν υποστεί εξαιτίας της διάρκειας της διαδικασίας. Ο προσφεύγων στην προσφυγή υπ’ αριθμό 19065/10 αξιώνει επίσης 258.900 ευρώ (EUR) για υλική βλάβη.
31.Η Κυβέρνηση αμφισβητεί αυτές τις αξιώσεις.
32.Όσον αφορά την προσφυγή υπ’ αριθμό 19065/10, το Δικαστήριο δεν αντιλαμβάνεται την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της διαπιστωθείσας παραβίασης και της επικαλούμενης υλικής βλάβης και απορρίπτει αυτό το αίτημα.
33.Όσον αφορά την ηθική βλάβη, το Δικαστήριο εκτιμά, ότι συντρέχει λόγος για την χορήγηση των 1.600 EURπρος την προσφεύγουσα στην προσφυγή υπ’ αριθμό 67088/09, 2.000 EUR σε κάθε ένα από τους προσφεύγοντες της προσφυγής υπ’ αριθμό 63158/09, 2.600 EUR σε κάθε ένα από τους προσφεύγοντες των προσφυγών με τους αριθμούς 61099/09 και 60560/10, 3.250 EUR σε κάθε ένα από τους προσφεύγοντες των προσφυγών με τους αριθμούς 52846/09 και 1792/10 και 4.550 EUR στον προσφεύγοντα της προσφυγής υπ’ αριθμό 66507/09, πλέον οποιουδήποτε ποσού μπορεί να οφείλεται από αυτούς ως φόρος. Το Δικαστήριο θεωρεί, ότι οι προσφεύγοντες ευθύνονται για κάποιες καθυστερήσεις στην διεξαγωγή των διαδικασιών στις προσφυγές με τους αριθμούς 9453/10 και 19065/10 (βλέπετε παραγράφους 4 και 16).Αποφασίζονταςκατά δικαίαν κρίσην, χορηγεί 1.800 EUR στον πρώτο προσφεύγοντα και 2.300 EUR σε κάθε έναν από τους υπόλοιπους προσφεύγοντες της προσφυγής 9453/10 και 4.550 EUR στον προσφεύγοντα της προσφυγής υπ’ αριθμό 19065/10.
Β. Έξοδα και δικαστική δαπάνη
34.Οι προσφεύγοντες στις προσφυγές με τους αριθμούς 52846/09, 61099/09, 63158/09, 67088/09 και 1792/10 αξιώνουν ομοίως, προσκομίζοντας τιμολόγια, 1.230 EUR για κάθε προσφυγή για τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες στα οποία υποβλήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι προσφεύγοντες στην προσφυγή υπ’ αρίθμ. 9453/10 αξιώνουν 1.230 EUR ο καθένας προσκομίζοντας αντίγραφα σχετικών τιμολογίων. Ο προσφεύγων της προσφυγής υπ’ αριθμό 60560/10 αξιώνει 1.500 EUR, προσκομίζοντας το αντίγραφο του σχετικού τιμολογίου. Ο προσφεύγων της προσφυγής υπ’ αριθμό 19065/10 αξιώνει 30.000 EUR για τα έξοδα και τη δικαστική δαπάνη στα οποία υποβλήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και 67.500 EUR για τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες στα οποία υποβλήθηκε ενώπιον των εθνικών Δικαστικών Αρχών, χωρίς να προσκομίζει αντίγραφα σχετικών τιμολογίων. Όσον αφορά την προσφυγή υπ’ αριθμό 66507/09 ο προσφεύγων δεν υπέβαλε κάποιο αίτημα προς αυτό το σκοπό.
35.Η Κυβέρνηση καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει τα αιτήματα που αφορούν τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες.
36.Όσον αφορά την προσφυγή 19065/10, λαμβάνοντας υπόψη την απουσία υποβολής κάθε ισχύοντος δικαιολογητικού από τον προσφεύγοντα και την σχετική με το ζήτημα νομολογία του, το Δικαστήριο απορρίπτει το αίτημα για τα έξοδα και τις δικαστικές δαπάνες. Αντιθέτως, κρίνει εύλογο να επιδικάσει για κάθε μία από τις προσφυγές με τους αριθμούς 52846/09, 61099/09, 63158/09, 67088/09, 1792/10, 9453/10 και 60560/10 350 EUR προς αυτό το σκοπό, πλέον οποιουδήποτε ποσού μπορεί να οφείλεται ως φόρος.
Γ. Τόκοι υπερημερίας
37.Το Δικαστήριο κρίνει προσήκον να βασίσει το επιτόκιο των τόκων υπερημερίας στο επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προσαυξημένο κατά τρεις εκατοστιαίες μονάδες.
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΟ ΟΜΟΦΩΝΩΣ,Αποφασίζεινα συνεκδικάσει τις προσφυγές και να τις εξετάσει από κοινού, εντός μίας μόνο απόφασης.Κηρύσσει τις προσφυγές παραδεκτές, ως προς τις, ελκόμενες από την υπερβολική διάρκεια της διαδικασίας και της έλλειψηςμίας αποτελεσματικής προσφυγής, αιτιάσεις και απαράδεκτες ως προς τα λοιπά.Αποφαίνεται, ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης.Αποφαίνεται, ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 13 της Σύμβασης.Αποφαίνεται,
Α) ότι το εναγόμενο Κράτος οφείλει να καταβάλλει στους προσφεύγοντες, εντός τριών μηνών, τα εξής ποσά:
-Για ηθική βλάβη, αντίστοιχα:Προσφυγή υπ’ αρίθμ. 67088/09 : 1.600 EUR (χίλια εξακόσια ευρώ).Προσφυγή υπ’ αρίθμ. 9453/10 : 1.800 EUR (χίλια οκτακόσια ευρώ) στον πρώτο προσφεύγοντα και 2.300 EUR (δύο χιλιάδες τριακόσια ευρώ) σε κάθε έναν από τους υπόλοιπους προσφεύγοντες.Προσφυγή υπ’ αρίθμ. 63158/09 : 2.000 EUR (δύο χιλιάδες ευρώ) σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες.Προσφυγές με τους αριθμούς : 61099/09 και 60560/10 : 2.600 EUR (δύο χιλιάδες εξακόσια ευρώ) σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες.Προσφυγές με τους αριθμούς : 52846/09 και 1792/10 : 3.250 EUR (τρεις χιλιάδες διακόσια πενήντα ευρώ) σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες.Προσφυγές με τους αριθμούς : 66507/09 και 19065/10 : 4.550 EUR (τέσσερις χιλιάδες πεντακόσια πενήντα ευρώ) σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες.
- Για έξοδα και δικαστικές δαπάνες για κάθε μία από τις προσφυγές με τους αριθμούς: 52846/09, 61099/09, 63158/09, 67088/09, 1792/10, 9654/10 και 60560/10 : 350 EUR (τριακόσια πενήντα ευρώ).
Β) ότι στα ποσά που επιδικάσθηκαν παραπάνω, πρέπει να προστεθεί οποιοδήποτε ποσό μπορεί να οφείλεται ως φόροςαπό τους προσφεύγοντες.
Γ) ότι από τη λήξη της προθεσμίας αυτής και μέχρι την καταβολή, τα ποσά αυτά θα προσαυξηθούν με απλούς τόκους υπολογιζόμενους με επιτόκιο ίσο με το επιτόκιο δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το οποίο θα ισχύει κατά την εν λόγω περίοδο, προσαυξημένο κατά τρεις εκατοστιαίες μονάδες.
6.Απορρίπτει το αίτημα δίκαιης ικανοποίησης κατά τα λοιπά.
Συντάχθηκε στην γαλλική γλώσσα και εν συνεχεία κοινοποιήθηκε εγγράφως την 5η Φεβρουαρίου 2015, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 77 §§ 2 και 3 του κανονισμού.
André Wampach
Γραμματέας
MirjanaLazarovaTrajkovska
Πρόεδρος
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Αρ.
Αριθμός Προσφυγής
1. Ημερομηνία άσκησης
2. Ημερομηνία κοινοποίησης
Όνομα προσφεύγοντος
Ημερομηνία γέννησης
Τόπος κατοικίας
1.
52846/09
1. 04/09/2009
2. 06/10/2011
Δημήτριος ΛΕΦΑΝΤΖΗΣ
01/09/1957
Νέο Φάληρο
2.
61099/09
1. 30/10/2009
2. 06/05/2011
Γεώργιος ΧΑΤΖΟΒΟΥΛΟΣ
05/12/1946
Σαλαμίνα
3.
63158/09
1. 12/11/2009
2. 06/01/2011
Τρύφωνας ΚΑΣΟΥΜΠΗΣ
1952
Αθήνα
ΗλίαςΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Δεν προκύπτει από την δικογραφία
Αθήνα
4.
66507/09
1. 27/11/2009
2. 03/06/2010
Κων/νος ΚΕΡΑΣΙΩΤΗΣ
15/11/1977
Αθήνα
5.
67088/09
1. 02/12/2009
2. 31/08/2011
Ελένη ΛΟΡΑΝΔΟΥ
1943
Αθήνα
6.
1792/10
1. 30/12/2009
2. 06/05/2011
Πολύκαρπος ΣΑΓΡΟΠΟΥΛΟΣ
01/01/1929
Αθήνα
7.
9453/10
1. 21/01/2010
2. 06/05/2011
Σταύρος ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
11/08/1946
Λευκάδα
Παναγιώτης ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
1948
Πεύκη
Ανδρέας ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
1945
Καλλιθέα
8.
19065/10
1. 31/03/2010
2. 21/10/2011
Νικόλαος ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ
26/04/1967
Λονδίνο
9.
60560/10
1. 07/10/2010
2. 11/09/2012
Δημήτριος ΠΑΣΧΟΣ
17/12/1952
Νέα Σμύρνη
Full & Egal Universal Law Academy