© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Ilievska gegn Makedóníu
Dómur frá 7. maí 2015
Mál nr. 20136/11
3. gr. Bann við pyndingum
Valdbeiting lögreglu. Meðalhóf.
1. Málsatvik
Kærandi gekkst undir lyfjameðferð vegna krabbameins í apríl 2009. Í október 2009 bað eiginmaður hennar um aðstoð læknis vegna þess að kærandi væri illa haldin af kvíða og öðrum andlegum kvillum. Samkvæmt læknisráði var kærandi flutt nauðug á geðsjúkrahús í Skopje og sá lögregla um flutninginn. Kærandi hélt því fram að hún hefði verið handjárnuð með hendur fyrir aftan bak á leiðinni á geðsjúkrahúsið og að lögreglumaður hefði setið á fótum hennar alla leiðina. Þá hefði hún einnig sætt hótunum frá lögreglumönnunum og verið beitt líkamlegu ofbeldi. Hún lagði fram kæru á hendur lögreglumönnunum en þeir voru sýknaði fyrir dómi vegna skorts á sönnunum.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi taldi að meðferð lögreglunnar hefði falið í sér ómannlega og vanvirðandi meðferð í skilningi 3. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn taldi að eins og hér var ástatt hefði ekki verið hægt að sýna fram á það með óyggjandi hætti að áverkar kæranda hefðu komið til vegna meðferðar lögreglunnar. Hins vegar bentu læknisfræðileg gögn eindregið til þess að kærandi hefði verið handjárnuð á leiðinni á geðsjúkrahúsið. Við mat á því hvort notkun handjárna hefði verið réttlætanleg í þessu tilviki taldi dómstóllinn ljóst að kærandi hefði verið illa haldin af andlegum kvillum og að lögreglumennirnir hefðu vitað af ástandi hennar. Lögreglan hefði borið ábyrgð á kæranda á meðan á flutningnum stóð og var bent á að ástand hennar hefði verið sérstaklega viðkvæmt vegna andlegra og líkamlegra veikinda tengdum krabbameinsmeðferð hennar. Í ljósi fyrirliggjandi gagna taldi dómstóllinn líkur á því að lögreglan hefði notað handjárn í þessu tilviki til að koma í veg fyrir að kærandi skaðaði sjálfa sig. Hins vegar hefðu dómstólar í heimalandi kæranda ekki tekið til sérstakrar skoðunar hvort gætt hafi verið meðalhófs við aðgerðir lögreglunnar. Þá hefðu yfirvöld ekki sýnt fram á að ómögulegt hefði verið að grípa til annarra vægari úrræða til að tryggja öryggi kæranda á meðan á flutningum stóð. Því taldi dómstóllinn að um brot gegn 3. gr. sáttmálans væri að ræða.
Dómstóllinn dæmdi makedónska ríkið til greiðslu miskabóta að fjárhæð 5.000 evrum.
Full & Egal Universal Law Academy