© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Mehmet Sentürk og Bekir Sentürk gegn Tyrklandi
Dómur frá 9. apríl 2013
Mál nr. 13423/09
2. gr. Réttur til lífs
Læknisaðstoð. Mistök heilbrigðisstarfsmanna. Jákvæðar skyldur. Réttur ófæddra barna.
1. Málsatvik
Kærendur, feðgarnir Mehmet Sentürk og Bekir Sentürk, eru tyrkneskir ríkisborgarar, fæddir 1966 og 1993. Í mars árið 2000 var eiginkona Mehmet Sentürk komin átta mánuði á leið. Hjónin leituðu á sjúkrahús í Tyrklandi þegar hún byrjaði að finna fyrir verkjum. Ljósmóðir taldi eftir skoðun ástæðulaust að vakthafandi læknir skoðaði konuna. Hjónin fóru á annað sjúkrahús þar sem viðbrögð starfsfólks voru hin sömu. Á þriðja sjúkrahúsinu skoðaði þvagfæraskurðlæknir konuna og voru henni gefin lyf.
Verkirnir minnkuðu ekki og var konan því lögð inn á fjórða sjúkrahúsið. Bráðalæknir skoðaði konuna og lét færa hana yfir á kvensjúkdómadeild þar sem læknar komust að því að barn kæranda var dáið. Eiginkonu kæranda var tjáð að hún þyrfti að fara tafarlaust í aðgerð til að láta taka barnið. Til að aðgerðin færi fram þyrfti hún að reiða fram fé, að jafnvirði um 1.000 evrur, til tryggingar fyrir kostnaði. Þar sem hjónin höfðu ekki ráð á að leggja fram slíka tryggingu var farið með þau á annað sjúkrahús. Læknirinn lét kalla eftir bíl til að flytja konuna á annað sjúkrahús án þess að neinn heilbrigðisstarfsmaður væri með í för. Konan lést á leiðinni á annað sjúkrahús.
Heilbrigðisyfirvöld í Tyrklandi létu fara fram rannsókn á málinu sem leiddi í ljós ábyrgð lækna sjúkrahússins á dauða konunnar og var flutningur hennar á annað sjúkrahús án þess að hún fengi viðeigandi meðferð gagnrýndur og einnig synjunin um aðgerð vegna þess að hún gat ekki reitt fram tryggingu. Engin ákæra var gefin út á hendur lækninum vegna meintra brota hans þar sem þau voru talin fyrnd. Aðrir læknar sem komu að málinu voru saksóttir og dæmdir fyrir vanrækslu af dómstólum átta árum eftir atvikið, en þeir dómar voru felldir úr gildi árið 2010 af æðri dómstól þar sem sök læknanna var talin fyrnd,
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærendur héldu því fram að brotið hefði verið gegn 2. gr. sáttmálans þar sem vanræksla tyrkneskra heilbrigðisstarfsmanna hefði brotið gegn rétti eiginkonu og móður þeirra til lífs og sömu réttinda barnsins sem hún bar. Þá töldu þeir að álagið sem þeir sjálfir hefðu orðið fyrir og meðferðin sem eiginkona og móðir þeirra fékk hefði brotið gegn 3. gr. sáttmálans. Loks héldu þeir því fram að brotið hefði verið gegn 6. og 13. gr. sáttmálans. Vísuðu þeir til þess að meðferð málsins hefði dregist auk þess sem þeim hefði ekki verið unnt að fá leyst úr málinu hjá tyrkneskum heilbrigðisyfirvöldum eða dómstólum.
Niðurstaða
Um 2. gr.: Dómstóllinn benti á að tyrkneskur dómstóll hefði komist að þeirri niðurstöðu að heilbrigðisstarfsmenn sem tóku ákvarðanir um mál konunnar hefðu sýnt af sér refsiverða háttsemi. Rannsókn tyrkneskra heilbrigðisyfirvalda hefði leitt í ljós nokkur mistök sem læknar hefðu gert og alvarlega ágalla á flutningi konunnar á milli sjúkrahúsa. Dómstóllinn taldi að konan hefði ekki tekið upplýsta ákvörðun um að neita læknismeðferð og að tyrkneskum yfirvöldum hefði borið skylda til að veita henni læknismeðferð. Átti þetta sérstaklega við þegar fullljóst var hversu alvarlegt ástand konunnar var. Taldi dómstóllinn að brotið hefði verið gegn 2. gr. sáttmálans þar sem eiginkonu og móður kærenda hafði verið neitað um viðeigandi bráðameðferð.
Þá taldi dómstóllinn að rannsókn og meðferð málsins hjá tyrkneskum yfirvöldum og dómstólum hefði einnig brotið gegn 2. gr. sáttmálans, enda hefðu þeir sem gerðu mistökin ekki þurft að axla ábyrgð á þeim.
Dómstóllinn taldi ekki ástæðu til að fjalla um þá spurningu hvort brotið hefði verið gegn rétti hins ófædda barns til lífs. Vísaði dómstóllinn til þess að ekki ríkti samstaða meðal ríkja Evrópu um rétt ófæddra barna til lífs. Líf fósturs væri órjúfanlega tengt lífi móður og þeirri læknismeðferð sem móðirin fengi.
Dómstóllinn taldi að öðru leyti ekki ástæðu til að fjalla sérstaklega um möguleg brot gegn öðrum ákvæðum sáttmálans.
Full & Egal Universal Law Academy