Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES
HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
ΥΠΟΘΕΣΗ Α.Ν. ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
(Προσφυγές αρ. 27844/11, 28622/11, 17933/12 και 37832/12)
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ
24 Ιουλίου 2014
Η απόφαση αυτή είναι οριστική. Μπορεί να υποστεί αλλαγές ως προς τη μορφή.
Στην υπόθεση Α.Ν. και λοιποί κατά Ελλάδας,
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα) συνεδρίασε σε Επιτροπή με την ακόλουθη σύνθεση:
Mirjana Lazarova Trajkovska, Πρόεδρο,
Λίνο-Αλέξανδρο Σισιλιάνο,
Ksenija Turković, Δικαστές,
και με τη σύμπραξη του André Wampach, Αναπληρωτή Γραμματέα Τμήματος,
Αφού διασκέφθηκε σε Συμβούλιο την 1η Ιουλίου 2014,
Εξέδωσε την παρούσα απόφαση, που υιοθετήθηκε την ημερομηνία αυτή :
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1. Η υπόθεση προέκυψε μετά από τέσσερις προσφυγές (τις προσφυγές αριθ. 27844/11, 28622/11, 17933/12 και 37832/12) που ασκήθηκαν κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας από τέσσερις πολίτες του κράτους αυτού, τα ονόματα των οποίων αναφέρονται στο παράρτημα (« οι προσφεύγοντες») και οι οποίοι προσέφυγαν στο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 34 της Σύμβασης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών (« η Σύμβαση »).
2. Τους προσφεύγοντες εκπροσώπησαν οι δικηγόροι Αθηνών N. Αναγνωστόπουλος και Α. Ψύχα. Η ελληνική κυβέρνηση (« η Κυβέρνηση ») εκπροσωπήθηκε από τις πληρεξουσίους της, την κ. K. Παρασκευοπούλου, Νομική Σύμβουλο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και την κ. Μ. Σκορίλα, δικαστική αντιπρόσωπο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
3. Οι προσφυγές κοινοποιήθηκαν στην Κυβέρνηση τις ημερομηνίες που προσδιορίζονται στο παράρτημα.
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ
A. Το πλαίσιο των υποθέσεων
4. Οι Νόμοι 2838/2000 και 3016/2002 προέβλεπαν αύξηση των μισθών των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, της Ελληνικής Αστυνομίας, του Λιμενικού και του Πυροσβεστικού Σώματος .
5. Οι παρούσες προσφυγές αφορούν τις διαδικασίες που ήγειραν οι προσφεύγοντες ή οι προκάτοχοί τους για να πετύχουν την αναπροσαρμογή και την αύξηση του ποσού των συντάξεών τους σύμφωνα με τις διατάξεις των ανωτέρω νόμων.
B. Οι υπό κρίση διαδικασίες
1. Προσφυγή αρ. 27844/11
6. Στις 23 Ιανουαρίου 2003 ο προσφεύγων προσέφυγε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με αίτηση για αναπροσαρμογή του ποσού της σύνταξής του .
7. Στις 16 Φεβρουαρίου θεωρώντας ότι η αίτησή του είχε απορριφθεί σιωπηρά μετά την παρέλευση τριών μηνών χωρίς απάντηση της διοίκησης, ο προσφεύγων άσκησε ένσταση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον της Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων.
8. Θεωρώντας ότι η αίτησή του είχε απορριφθεί σιωπηρά μετά την παρέλευση τριών μηνών χωρίς απάντηση της διοίκησης, ο προσφεύγων προσέφυγε στις 6 Ιουλίου 2004 στο Ελεγκτικό Συνέδριο με προσφυγή κατά της απόρριψης της αίτησής του .
9. Στις 21 Απριλίου 2005, η Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων απέρριψε την από 6 Φεβρουαρίου 2004 ένσταση του προσφεύγοντος.
10. Στις 6 Φεβρουαρίου 2006, ο προσφεύγων ζήτησε επίσπευση δικασίμου.
11. Στις 21 Δεκεμβρίου 2006 το Ελεγκτικό Συνέδριο δικαίωσε τον προσφεύγοντα (απόφαση αρ. 2853/2006).
12. Στις 21 Μαΐου 2007, το Δημόσιο άσκησε αναίρεση ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά της απόφασης αρ. 2853/2006.
13. Στις 30 Ιουνίου 2010, η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αναίρεση (απόφαση αρ. 1793/2010). Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 21 Οκτωβρίου 2010.
2. Προφυγή αρ. 28622/11
14. Στις 16 Ιουλίου 2001, ο προσφεύγων προσέφυγε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με αίτηση αναπροσαρμογής του ποσού της σύνταξής του .
15. Στις 17 Δεκεμβρίου 2002, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους απέρριψε την αίτησή του.
16. Στις 16 Φεβρουαρίου 2004, ο προσφεύγων άσκησε ένσταση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον της Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
17. Θεωρώντας ότι η αίτησή του είχε απορριφθεί σιωπηρά μετά την παρέλευση τριών μηνών χωρίς απάντηση της διοίκησης, ο προσφεύγων προσέφυγε στις 12 Ιουλίου 2004 στο Ελεγκτικό Συνέδριο με προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του.
18. Στις 19 Απριλίου 2005, η Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους απέρριψε την από 16 Φεβρουαρίου 2004 ένσταση του προσφεύγοντος .
19. Στις 4 Νοεμβρίου 2005, ο προσφεύγων ζήτησε επίσπευση δικασίμου.
20. Στις 16 Μαρτίου 2007 το Ελεγκτικό Συνέδριο δικαίωσε τον προσφεύγοντα (απόφαση αρ. 424/2007).
21. Στις 24 Ιανουαρίου 2008, το Δημόσιο άσκησε αναίρεση ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά της απόφασης αρ. 424/2007.
22. Στις 2 Ιουνίου 2010 η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αναίρεση (απόφαση αρ. 1396/2010). Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 26 Οκτωβρίου 2010.
3.Προσφυγή αρ. 17933/12
23. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2005, ο προσφεύγων προσέφυγε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με αίτηση αναπροσαρμογής του ποσού της σύνταξής του.
24. Στις 16 Νοεμβρίου 2005, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους απέρριψε την αίτησή του.
25. Στις 23 Φεβρουαρίου 2006, ο προσφεύγων άσκησε ένσταση κατά της απόφασης αυτής ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
26. Θεωρώντας ότι η αίτησή του είχε απορριφθεί σιωπηρά μετά την παρέλευση τριών μηνών χωρίς απάντηση της διοίκησης, ο προσφεύγων προσέφυγε στις 11 Ιουλίου 2006 στο Ελεγκτικό Συνέδριο με προσφυγή κατά της απόρριψης της αίτησής του .
27. Στις 20 Οκτωβρίου 2006, ο ζήτησε επίσπευση δικασίμου.
28. Στις 18 Δεκεμβρίου 2007, η Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους απέρριψε την από 23 Φεβρουαρίου 2006 ένσταση του προσφεύγοντος.
29. Στις 18 Απριλίου 2008 το Ελεγκτικό Συνέδριο δικαίωσε τον προσφεύγοντα (απόφαση αρ. 986/2008).
30. Στις17 Ιουλίου 2009, το Δημόσιο άσκησε αναίρεση ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά της απόφασης αρ. 986/2008.
31. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2011, η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αναίρεση (απόφαση αρ. 2346/2011). Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 12 Δεκεμβρίου 2011.
4. Προσφυγή αρ. 37832/12
32. Στις 25 Μαΐου 2004 ο προσφεύγων προσέφυγε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με αίτηση αναπροσαρμογής του ποσού της σύνταξής του.
33. Στις 10 Ιανουαρίου 2005, μετά τη σιωπηρή απόρριψη της αίτησής του, ο προσφεύγων άσκησε ένσταση ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
34. Θεωρώντας ότι η αίτησή του είχε απορριφθεί σιωπηρά μετά την παρέλευση τριών μηνών χωρίς απάντηση της διοίκησης, ο προσφεύγων προσέφυγε, την 1η Ιουνίου 2005, το Ελεγκτικό Συνέδριο με προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης της διοίκησης .
35. Η επ’ ακροατηρίου συζήτηση έγινε στις 18 Νοεμβρίου 2005. Λόγω της παράλειψης του Γενικού Λογιστηρίου να προσκομίσει τον φάκελο της σύνταξης του προσφεύγοντος, το Ελεγκτικό Συνέδριο, με προδικαστική απόφαση, ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσης. Η νέα συζήτηση της υπόθεσης έγινε στις 2 Μαρτίου 2007.
36. Στις 7 Δεκεμβρίου 2007, το Ελεγκτικό Συνέδριο, με την απόφασή του αρ. 2622/2007, δικαίωσε τον προσφεύγοντα.
37. Στις 6 Μαΐου 2009, το Δημόσιο άσκησε αναίρεση.
38. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2011, η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αναίρεση (απόφαση αρ. 2298/2011). Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα στις 19 Δεκεμβρίου 2011.
Γ. Το οικείο εθνικό δίκαιο
Ο Νόμος 4239/2014
39. Ο Νόμος 4239/2014 με τον τίτλο «Δίκαιη ικανοποίηση λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της δίκης, στα πολιτικά και ποινικά δικαστήρια και στο Ελεγκτικό Συνέδριο» τέθηκε σε ισχύ στις 20 Φεβρουαρίου 2014. Εισήγαγε, μεταξύ άλλων, μια νέα αποζημιωτική προσφυγή που προέβλεπε την επιδίκαση δίκαιης ικανοποίησης λόγω της αδικαιολόγητης καθυστέρησης μιας διαδικασίας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το άρθρο 3 § 1 ορίζει ότι :
«Η αίτηση ασκείται ανά βαθμό δικαιοδοσίας εντός προθεσμίας έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση της οριστικής απόφασης του δικαστηρίου που εκδόθηκε μετά από δίκη για την οποία ο αιτών παραπονείται ότι υπήρξε υπέρβαση της εύλογης διάρκειάς της (...)»
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ
Ι.ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
40. Λόγω της ομοιότητας των προσφυγών ως προς τα πραγματικά περιστατικά και ως προς το ζήτημα ουσίας που θέτουν, το Δικαστήριο κρίνει απαραίτητο να τις συνεκδικάσει και να τις εξετάσει σε μία απόφαση.
ΙΙ. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 6 §1 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
41. Οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν ότι η διάρκεια της διαδικασίας παραβίασε την αρχή της « λογικής προθεσμίας » όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 6 § 1 της Σύμβασης, το οποίο ορίζει τα εξής :
«Πάν πρόσωπov έχει δικαίωµα όπως η υπόθεσίς τoυ δικασθή (...) εvτός λoγικής πρoθεσµίας υπό δικαστηρίoυ, (...), τo oπoίov θα απoφασίση (...) επί τωv αµφισβητήσεωv επί τωv δικαιωµάτωv και υπoχρεώσεώv τoυ αστικής φύσεως(...) (..) »
A. Ως προς το παραδεκτό
42. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η αιτίαση δεν είναι προδήλως αβάσιμη υπό την έννοια του άρθρου 35 § 3 (α) της Σύμβασης. Κρίνει επίσης ότι δεν αντίκειται σε κανένα άλλο λόγο απαραδέκτου. Επομένως θα πρέπει να κηρυχθεί παραδεκτή.
B. Ως προς την ουσία
1. Οι υπό κρίση περίοδοι
43. Ως προς τις προσφυγές αρ. 27844/11, 28622/11 και 37832/12, το Δικαστήριο σημειώνει ότι πριν προσφύγουν στο Ελεγκτικό Συνέδριο οι προσφεύγοντες, ασκήσανε προσφυγή (ένσταση) ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Η προσφυγή αυτή ήταν απαραίτητη ενέργεια για να μπορέσουν να προσφύγουν ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Συναφώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι όταν ο προσφεύγων πρέπει να εξαντλήσει μια προηγούμενη διοικητική διαδικασία πριν προσφύγει σε ένα δικαστήριο, η διαδικασία αυτή ενώπιον του διοικητικού οργάνου πρέπει να συμπεριληφθεί στον υπολογισμό της χρονικής διάρκειας της αστικής διαδικασίας ενόψει της εφαρμογής του άρθρου 6 (βλ. συναφώς, Πασχαλίδης και λοιποί κατά Ελλάδας, 19 Μαρτίου 1997, § 33, Recueil des arrêts et décisions 1997‑II, Ιχτιγιάρογλου κατά Ελλάδας, αρ. 12045/06, § 38, 19 Ιουνίου 2008).
44. Υπό τις συνθήκες αυτές, η διάρκεια των υπό κρίση διαδικασιών παρουσιάζεται στον ακόλουθο πίνακα.
Αρ. Προσφυγής
Αρχή της διαδικασίας
Τέλος της διαδικασίας
Διάρκεια της διαδικασίας
Βαθμοί Δικαιοδοσίας
1.
27844/11
16 Φεβρουαρίου 2004
30 Ιουνίου 2010
Έξη έτη και πάνω από τέσσερις μήνες
τρεις
2.
28622/11
16 Φεβρουαρίου 2004
2 Ιουνίου 2010
Έξη έτη και τέσσερις μήνες περίπου
τρεις
3.
17933/12
11 Ιουλίου 2006
21 Σεπτεμβρίου 2011
Πέντε έτη και πάνω από δύο μήνες
δύο
4.
37832/12
10 Ιανουαρίου 2005
21 Σεπτεμβρίου 2011
Έξη έτη και πάνω από οκτώ μήνες
τρεις
2. Λογική διάρκεια των διαδικασιών
45. Η Κυβέρνηση προβαίνει σε μια χρονολογική ανάλυση των υπό κρίση διαδικασιών. Όσον αφορά τις προσφυγές αρ. 27844/11, 28622/11 και 17933/12, υποστηρίζει ότι το διακύβευμα της διαφοράς δεν ήταν σε θέση να προκαλέσει ηθική βλάβη στους προσφεύγοντες. Επικαλείται επίσης τον φόρτο εργασίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την εποχή των πραγματικών περιστατικών για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στη διεξαγωγή της διαδικασίας .
46. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο λογικός χαρακτήρας της διάρκειας μιας διαδικασίας κρίνεται σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και σύμφωνα με τα κριτήρια που θέσπισε η νομολογία του Δικαστηρίου και ιδίως τον περίπλοκο χαρακτήρα της υπόθεσης, τη συμπεριφορά του προσφεύγοντος και των αρμοδίων αρχών καθώς και το διακύβευμα της διαφοράς για τους ενδιαφερομένους (βλ., μεταξύ πολλών άλλων, Μαυρεδάκη κατά Ελλάδας, αρ.o 10966/10, 24 Οκτωβρίου 2013). Σημειώνει συναφώς ότι εναπόκειται στα συμβαλλόμενα Κράτη να οργανώσουν το δικαϊκό τους σύστημα έτσι ώστε τα δικαστήρια τους να μπορούν να εγγυώνται σε καθένα το δικαίωμα να πετύχει τελεσίδικη απόφαση επί αμφισβητήσεων σχετικών με τα αστικής φύσεως δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του εντός λογικής προθεσμίας (Βασίλειος Αθανασίου και λοιποί κατά Ελλάδας, αρ. 50973/08, § 26, 21 Δεκεμβρίου 2010).
47. Το Δικαστήριο έχει εξετάσει επανειλημμένως υποθέσεις που εγείρουν θέματα παρόμοια με αυτά της υπό κρίση υπόθεσης και διαπίστωσε την παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης (βλ. προαναφερθείσα απόφαση Μαυρεδάκη).
48. Σημειώνει ότι οι παρούσες υποθέσεις δεν παρουσιάζουν καμία δυσκολία . Πολύ περισσότερο δε, το Δικαστήριο δεν εντοπίζει κανένα στοιχείο που εγείρει την ευθύνη των προσφευγόντων ως προς τη διάρκεια της διαδικασίας. Έχοντας υπόψη τη νομολογία του επί του θέματος, κρίνει ότι στην υπό κρίση υπόθεση η διάρκεια των επίδικων διαδικασιών ήταν υπερβολική και δεν ανταποκρίνεται στην απαίτηση της «λογικής προθεσμίας».
49. Επομένως, υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 § 1.
III. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
50. Οι προσφεύγοντες παραπονούνται επίσης για το ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει πραγματική προσφυγή για να παραπονεθούν για την υπερβολική διάρκεια των υπό κρίση διαδικασιών. Επικαλούνται το άρθρο 13 της Σύμβασης, το οποίο ορίζει ότι :
«Πάν πρόσωπov τoυ oπoίoυ τα αvαγvωριζόµεvα εv τη παρoύση Συµβάσει δικαιώµατα και ελευθερίαι παρεβιάσθησαv, έχει τo δικαίωµα πραγµατικής πρoσφυγής εvώπιov εθvικής αρχής, έστω και άv η παραβίασις διεπράχθη υπό πρoσώπωv εvεργoύvτωv εv τη εκτελέσει τωv δηµoσίωv καθηκόvτωv τoυ.» .
A. Ως προς το παραδεκτό
51. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η αιτίαση αυτή δεν είναι προδήλως αβάσιμη υπό την έννοια του άρθρου 35 § 3 (α) της Σύμβασης. . Κρίνει επίσης ότι δεν αντίκειται σε κανένα άλλο λόγο απαραδέκτου. Επομένως θα πρέπει να κηρυχθεί παραδεκτή.
B. Ως προς την ουσία
52. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι το άρθρο 13 εγγυάται πραγματική προσφυγή ενώπιον εθνικής αρχής η οποία επιτρέπει στον ενδιαφερόμενο να παραπονεθεί για την παραβίαση της υποχρέωσης που προβλέπεται από το άρθρο 6 § 1, να δικασθεί η υπόθεσή του εντός λογικής προθεσμίας (βλ. Kudła κατά Πολωνίας [GC], αρ.o 30210/96, § 156, CEDH 2000‑XI).
53. Εξάλλου, το Δικαστήριο είχε ήδη την ευκαιρία να διαπιστώσει ότι η ελληνική έννομη τάξη δεν προσέφερε στους ενδιαφερομένους πραγματική προσφυγή υπό την έννοια του άρθρου 13 της Σύμβασης που να τους επιτρέπει να παραπονεθούν για τη διάρκεια μιας διαδικασίας (Κόντη-Αρβανίτη κατά Ελλάδας, αρ. 53401/99, §§ 29-30, 10 Απριλίου 2003 και Τσουκαλάς κατά Ελλάδας, αρ. 12286/08, §§ 37-43, 22 Ιουλίου 2010).
54. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι στις 20 Φεβρουαρίου 2014 τέθηκε σε ισχύ ο νόμος 4239/2014, περί δίκαιης ικανοποίησης λόγω υπέρβασης της εύλογης διάρκειας της διαδικασίας ενώπιον των ποινικών, πολιτικών δικαστηρίων και ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Με τον προαναφερθέντα νόμο θεσπίστηκε μια νέα προσφυγή που επιτρέπει στους ενδιαφερομένους να παραπονεθούν για τη διάρκεια μιας διαδικασίας ανά βαθμό δικαιοδοσίας ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου εντός προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης της σχετικής απόφασης (βλ. ανωτέρω παράγραφο 39). Ωστόσο, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι ο νόμος αυτός δεν έχει αναδρομική ισχύ . Συνεπώς, δεν προβλέπει τέτοια προσφυγή για τις υποθέσεις, όπως οι παρούσες, που έχουν ολοκληρωθεί έξι μήνες πριν την έναρξη ισχύος του. Κατά συνέπεια, οι προσφεύγοντες δεν μπορούσαν να ασκήσουν την εν λόγω προσφυγή.
55. Κατόπιν των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 13 της Σύμβασης λόγω, της απουσίας στο εθνικό δίκαιο, κατά την εποχή των πραγματικών περιστατικών, προσφυγής που θα επέτρεπε στους προσφεύγοντες να πετύχουν την κύρωση του δικαιώματός τους να δικαστεί η υπόθεσή τους εντός λογικής προθεσμίας, υπό την έννοια του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης.
IV. ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΘΡΡΟΥ 41 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ
56. Σύμφωνα με το άρθρο 41 της Σύμβασης,
« Εάv τo Δικαστήριo κρίvει ότι υπήρξε παραβίαση της Σύµβασης ή τωv Πρωτoκόλλωv της, και αv τo εσωτερικό δίκαιo τoυ Υψηλoύ Συµβαλλόµεvoυ Μέρoυς δεv επιτρέπει παρά µόvo ατελή εξάλειψη τωv συvεπειώv της παραβίασης αυτής, τo Δικαστήριo χoρηγεί, εφόσov είvαι αvαγκαίo, στov παθόvτα δίκαιη ικαvoπoίηση. »
A. Ζημία
57. Οι προσφεύγοντες ζητούν το ποσό των 15 000 ευρώ καθένας λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστησαν .
58. Η Κυβέρνηση αμφισβητεί τις αξιώσεις αυτές .
59. Το Δικαστήριο κρίνει ότι συντρέχει λόγος να επιδικάσει 1 000 ευρώ σε καθέναν από τους προσφεύγοντες των προσφυγών αρ. 27844/11 και 28622/11, 2 600 ευρώ στον προσφεύγοντα της προσφυγής αρ. 17933/12 και 2 000 EUR στον προσφεύγοντα της προσφυγής αρ. 37832/12 λόγω ηθικής βλάβης, συν κάθε ποσό που μπορεί να οφείλεται ως φόρος.
B. Έξοδα και δικαστική δαπάνη
60. Οι προσφεύγοντες ζητούν αντίστοιχα τα ακόλουθα ποσά ( για τον καθένα τους) : 1 000 ευρώ (προσφυγές αρ. 27844/11, 28622/11 και 37832/12) και 500 ευρώ(προσφυγή αρ. 17933/12) για έξοδα και δικαστική δαπάνη ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων . Στα ποσά αυτά προσθέτουν καθένας, 615 ευρώ (προσφυγές αρ. 27844/11, 28622/11 και 17933/12) και 1 000 ευρώ (προσφυγή αρ. 37832/12) για έξοδα και δικαστική δαπάνη ενώπιον του Δικαστηρίου. Μόνον οι προσφεύγοντες των προσφυγών αρ. 27844/11, 28622/11 και 17933/12 προσκομίζουν αντίγραφα των σχετικών τιμολογίων.
61. Η Κυβέρνηση καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει τα αιτήματα περί εξόδων και δικαστικής δαπάνης .
62. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των διαπιστωθεισών παραβιάσεων και των εξόδων και της δικαστικής δαπάνης που διεκδικούνται για τις διαδικασίες ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων και απορρίπτει το αίτημα αυτό. Όσον αφορά τα έξοδα στα οποία εξετέθησαν οι προσφεύγοντες ενόψει της εκπροσώπησής τους ενώπιον του Δικαστηρίου, λόγω της απουσίας κάθε έγκυρου δικαιολογητικού από πλευράς προσφευγόντων και της νομολογίας του επί του θέματος, το Δικαστήριο απορρίπτει το σχετικό αίτημα για τον προσφεύγοντα της προσφυγής αρ. 37832/12. Αντίθετα, κρίνει ότι συντρέχει λόγος να επιδικάσει 600 ευρώ από κοινού στους προσφεύγοντες των προσφυγών αρ. 27844/11, 28622/11 και 17933/12.
Γ. Τόκοι υπερημερίας
63. Το Δικαστήριο κρίνει ότι αρμόζει να υπολογισθούν οι τόκοι υπερημερίας επί του επιτοκίου διευκολύνσεως οριακού δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης, προσαυξημένου κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΟΜΟΦΩΝΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
1. Αποφασίζει να συνεκδικάσει τις προσφυγές και να τις εξετάσει σε μία μόνη απόφαση,
2. Κηρύσσει τις προσφυγές παραδεκτές,
3. Αποφαίνεται ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης
4. Αποφαίνεται ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 13 της Σύμβασης,
5. Αποφαίνεται
α) ότι το καθ’ ου η προσφυγή κράτος πρέπει να καταβάλει στους προσφεύγοντες, εντός τριών μηνών, τα ακόλουθα ποσά:
- λόγω ηθικής βλάβης, σε καθένα από τους προσφεύγοντες, αντίστοιχα:
i. για τις προσφυγές αρ. 27844/11 και 28622/11: 1 000 ευρώ (χίλια ευρώ)
ii. για την προσφυγή αρ. 17933/12: 2 600 ευρώ (δύο χιλιάδες εξακόσια ευρώ)
iii. για την προσφυγή αρ. 37832/12 : 2 000 ευρώ (δύο χιλιάδες ευρώ) ;
- για έξοδα και δικαστική δαπάνη :
600 ευρώ (εξακόσια ευρώ) από κοινού στους προσφεύγοντες των προσφυγών αρ. 27844/11, 28622/11 και 17933/12 ;
β) ότι στα επιδικασθέντα ποσά πρέπει να προστεθεί κάθε ποσό που μπορεί να οφείλεται ως φόρος από τους προσφεύγοντες
γ) ότι από την εκπνοή της προθεσμίας αυτής και μέχρι την καταβολή, το ποσό αυτό θα αυξάνεται με απλό τόκο με επιτόκιο ίσο προς το ισχύον κατ’ αυτό το χρονικό διάστημα επιτόκιο διευκολύνσεως οριακού δανεισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένο κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες
6. Απορρίπτει τα αιτήματα δίκαιης ικανοποίησης για τα περαιτέρω.
Συντάχτηκε στα γαλλικά και στη συνέχεια κοινοποιήθηκε εγγράφως στις 24 Ιουλίου 2014, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 77 §§ 2 και 3 του Κανονισμού.
André WampachMirjana Lazarova Trajkovska
Αν. ΓραμματέαςΠρόεδρος
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Αρ.
Αρ. προσφυγής
1. Ημερομηνία κατάθεσης
2. Ημερομηνία κοινοποίησης
Όνομα προσφεύγοντος
Ημερομηνία γεννήσεως
Τόπος κατοικίας
27844/11
1. 19/04/2011
2. 06/05/2013
Α.Ν.
1930
Αθήνα
28622/11
1. 21/04/2011
2. 06/05/2013
Γ.Χ.
1941
Δράμα
17933/12
1. 21/03/2012
2. 06/05/2013
Β.Γ.
04/02/1916
Παπάγου
37832/12
1. 13/06/2012
2. 26/10/2012
Δ.Χ.
01/01/1941
Βραχάτι ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
Full & Egal Universal Law Academy