CASE OF RAMSAHAI AND OTHERS v. THE NETHERLANDS - [Macedonian Translation] legal summary by the COE Human Rights Trust Fund

© Совет на Европа/ Европски суд за човекови права, 2012. Овој превод е изработен со поддршка на Human Rights Trust Fund на Советот на Европа (/humanrightstrustfund). Преводот не е обврзувачки за Судот. За понатамошни информации видете ја целосната назнака за авторски права на крајот на овој документ.

© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright indication at the end of this document.

© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.

Информативна белешка за судската пракса на Судот бр. 97

мај 2007

Ramsahai и други v. против Холандија - 52391/99

Пресуда 15.5.2007 [Голем совет]

Член 2

Член 2-1

Живот

Член 2-2

Употреба на сила

Делотворноста на истрагата за човек смртно застрелан од страна на полициски службеник, обемот во кој можеле да учествуваат роднините на жртвата, немањето јавна расправа за законската жалба на роднините против одлуката да не се гони полицискиот службеник: повреда; нема повреда
Пукање со смртни последици од страна на полициски службеник во тек на обид за апсење: нема повреда

Факти: Пресудата се однесува на смртта на Моравиа Рамсахаи, син и внук на апликантите, кој беше застрелан од страна на полициски службеник во Амстердам, на возраст од деветнаесет ипол години, во следниве околности: Една саботна вечер во тек на фестивал, Моравиа Рамсахаи украл скутер; му се заканил на сопственикот со пиштол и се одвезол. Полицијата била информирана за кражбата. Двајца униформирани полицајци, Б. и Б., кои биле во патролно возило, забележале скутер со којшто управувало лице кое одговарало на пријавениот опис. Еден офицер потрчал кон осомничениот и се обидел да го уапси, но по куса борба Моравиа Рамсахаи успеал да се оттргне. Офицерот го видел како вади пиштол од под појасот, по што и тој го извадил сопствениот пиштол и му наредил на Моравиа Рамсахаи да го спушти оружјето. Младичот одбил да се повинува. Во меѓувреме, вториот офицер го напуштил патролното возило и се приближил кон сцената. Моравиа Рамсахаи тогаш, според наводите, го кренал своето оружје и го вперил во насока на тој офицер, кој го извадил својот пиштол и пукал. Жртвата била погодена во вратот и умрела по пристигнување на возилото на итна помош. Пиштолот на Моравиа Рамсахаи бил најден полн и подготвен да пука.

Била отворена кривична истрага. Неа делумно ја воделе полициските сили на кои припаѓале офицерите Б. и Б. . Овие локални полициски сили ја воделе истрагата во тек на првите петнаесет ипол часа, по што истрагата била преземена и ставена под одговорност на Главниот детектив – надзорник на Државниот оддел за кривични истраги. Надзорникот го испрати својот извештај до јавниот обвинител, којшто е правниот службеник задолжен за кривични истраги извршени при полициската станица каде работат офицерите Б. И Б. Јавниот обвинител заклучил дека фаталниот истрел бил испукан во самоодбрана и дека одговорниот офицер, оттука, нема да се гони. Апликантите оствариле право на пристап кон досието на предметот. Тие ја оспориле одлуката на јавниот обвинител да не се гони полицискиот службеник, но таа одлука била потврдена од Апелациониот суд, чии постапка и одлуки не биле јавни.

Право: Фатален истрел од страна на полициски службеник: Големиот совет беше загрижен околу независноста и квалитетот на истрагата околу смртта. Во однос на идентитетот на службеникот што го испукал фаталниот истрел, постоеја извесни несовпаѓања меѓу верзијата на полицајците присутни во односниот момент и верзијата на офицерите кои биле контактирани преку радио по пукањето; понатаму, истрагата била отворена и првично водена од страна на полициски службеници кои, како и Б. и Б., припаѓале на локалните полициски сили. Сепак, утврдувањето на фактите, како што е изложено во пресудата на Советот не е сериозно доведено под прашање од страна на странките. Покрај ова, описот на однесувањето на Моравиа Рамсахаи, даден од офицерите Б. и Б., е конзистентен со други утврдени факти, а особено со фактот што претходно истиот ден, младичот веќе мавтал со пиштол за да се заканува на други луѓе. Во овие околности, Големиот совет реши да го испита предметот во светло на фактите какви што ги утврдил Советот. Тој се согласи со Советот дека фаталниот истрел не го надминал она што било „апсолутно неопходно“.

Заклучок: нема повреда (едногласно).

Делотворност на истрагата за околностите поврзани со смртта:

Големиот совет сметаше, за разлика од Советот, дека соодветноста на истрагата била поткопана од определени недостатоци, имено: пропуштањето рацете на офицерите Б. и Б. да се тестираат за остатоци од барутно полнење и да се направи реконструкција на инцидентот, потоа отсуството на било какво испитување на нивното оружје или муниција и немањето на соодветна сликовна документација за траумата предизвикана на телото на жртвата од фгаталниот куршум. Покрај ова, офицерите Б. и Б. не се држеле разделени по инцидентот и биле испрашани дури речиси цели три дена подоцна. Иако немало докази дека тие се договарале меѓу себе или со нивните колеги, самиот факт што не се преземени соодветни мерки за да се намали ризикот од такво договарање претставува значителен недостаток. Ваквите пропусти се уште понепријатни зашто, освен двајцата полициски службеници, немало сведоци кои одблиску го виделе фаталниот истрел.

Заклучок: повреда поради несоодветност на истрагата (тринаесет наспрема четири гласа).

Во однос на независноста на полициската истрага, изминаа петнаесет ипол часа од времето на смрта до ангажирањето на Државниот оддел за кривични истраги. Во тој период, суштествени делови на истрагата се извршуваа од истите сили на кои припаѓаа офицерите Б. и Б. Владата не посочи некои специјални околности што направиле да е неопходно постапување на локалните полициски сили во конкретниов случај, надвор од обезбедувањето на односната област. Бидејќи Државниот оддел за кривични истраги можеше да се појави на сцената на настанот во рок од, просечно, не повеќе од час и половина, доцнењето од петнаесет ипол часа е неприфатливо. Што се однесува до другите истраги од страна на локалните полициски сили, по барање и под одговорност на Државниот оддел за кривични истраги откога тој ја презеде истрагата, последователната вклученост на Одделот не можеше да е доволна за да се отстрани дамката на немањето независност на силите.

Заклучок: повреда поради тоа што полициската истрага не била доволно независна (шеснаесет наспрема еден глас).

Во однос на улогата на јавниот обвинител, полициската истрага беше супервизирана од јавен обвинител кој има хиерархиска одговорност за работата на офицерите Б. и Б. и нивните колеги. Истиот јавен обвинител има донесено одлука да нема гонење, во рамки на овластувањето што и’ беше делегирано од страна на Врховниот јавен обвинител. Јавните обвинители неизбежно се потпираат на полицијата за информации и поддршка. Ова, само по себе, не е доволно за да се заклучи дека ним им недостасува доволна независност наспроти полицијата. Сепак, може да се јават проблеми доколку јавниот обвинител имал близок работен однос со определени припадници на полициските сили. Во сегашниов случај, ќе беше подобро доколку истрагата беше супервизирана од јавен обвинител кој не бил поврзан со локалните полициски сили, особено земајќи ја предвид и вклученоста на силите во самата истрага. Сепак, треба да се земе предвид степенот на независност на холандското јавно обвинителство и фактот дека конечната одговорност за истрагата ја носи Врховниот јавен обвинител. Уште повеќе, можноста за ревизија од страна на независен трибунал постои и апликантите, всушност, и ја искористија.

Заклучок: нема повреда во поглед на позицијата на јавниот обвинител кој ја супервизирал истрагата (тринаесет наспрема четири гласа).

Вклученост на апликантите во истрагата: Големиот совет сметаше, како и Советот, дека на апликантите им бил даде пристап кон информациите добиени во истрагата, во доволен степен за тие ефективно да учествуваат во постапката за оспорување на одлуката да нема гонење.

Заклучок: нема повреда (едногласно).

Немање јавност на постапката поведена од апликантите за ревизија на мериторноста на одлуката да нема гонење, како и на одлуката на Апелациониот суд:

Големиот совет се согласи со Советот дека постапката не морала да биде отворена за јавноста. Сепак, за разлика од Советот, тој зазеде став дека не било потребно да биде јавна ниту одлуката на Апелациониот суд. На апликантите им бил дозволен целосен пристап кон досието од истрагата, тие можеле ефективно да учествуваат на седницата на Апелациониот суд и им била дадена образложена одлука. Оттука, имало мала веројатност дека некоја релевантна информација би можела да е сокриена од Апелациониот суд или од апликантите. Покрај ова, земајќи предвид дека апликантите не биле спречени самите да ја обелоденат одлуката пред јавноста, барањето за јавност е задоволено во доволна мерка за да ја предвиди и спречи опасноста од несоодветно прикривање од страна на властите.

Заклучок: нема повреда (петнаесет наспрема два гласа).

Судот сметаше, со тринаесет наспрема четири гласа, дека Член 6 не се применува на постапката поведена од апликантите, согласно Член 12 од холандскиот Закон за кривична постапка, против одлуката на јавниот обвинител да не гони.

Член 41 – EUR 20,000 за непарична штета.

На овој линк може да се најдат Case-Law Information Notes

© Совет на Европа/Европски суд за човекови права 2012

Официјални јазици на Европскиот суд за човекови права се англискиот и францускиот. Овој превод е изработен со поддршка на Human Rights Trust Fund на Советот на Европа (/humanrightstrustfund). Преводот не е обврзувачки за Судот, ниту Судот презема било каква одговорност за неговиот квалитет. Преводот може да се префрли од HUDOC базата на податоци за судската пракса на Европскиот суд за човекови права () или од други бази на податоци со кои Судот го споделил. Може да биде репродуциран за некомерцијални цели под услов да се наведе потполниот наслов на предметот заедно со горната назнака за авторски права и споменувањето на Human Rights Trust Fund. Ако постои намера да се употреби некој дел од овој превод за комерцијални цели, Ве молиме контактирајте ги publishing@.

© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.

The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case-law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non-commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.

© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.

Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour, et celle-ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou de toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci-dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante : publishing@.

 

Full & Egal Universal Law Academy