© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan yazarın telif hakkı ile ilgili kısmı okuyabilirsiniz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Ryakip Biryoukov/Rusya – 14810/02
Karar 17.1.2008 [1. Daire]
Madde 6
Medeni yargılama
Madde 6–1
Kamuya açık yargılama
Bir hukuk mahkemesi kararının gerekçesinin açıklanmaması: İhlal
Olaylar: Başvurucu bir hastaneye karşı tıbbi ihmalden dolayı dava açmıştır. Davası ilk derece mahkemesi tarafından kamuya açık bir duruşmada esastan incelenmiştir. Duruşma sonunda mahkeme kararının hüküm kısmını açıklamıştır. Buna göre, mahkeme başvurucunun medeni kanunun 1064. maddesi temelinde yaptığı şikâyetleri reddetmiştir. Gerekçeli karar başvurucuya sonra tebliğ edilmiştir. Başvurucu bu karara itiraz etmiş ancak bu itirazı bölge mahkemesi tarafından reddedilmiştir. Bu mahkeme de kamuya açık duruşmada kararının sadece hüküm kısmını okumuştur.
Hukuk: Bu davada AİHM söz konusu hukuk yargılaması kapsamında kararların kamuya açık bir şekilde verilmesi şartının duruşmada kararın sadece hüküm kısmının okunmasıyla yerine getirilip getirilmediğine karar verecektir. Bu soruya cevap verebilmek için öncelikle kamunun hangi ölçüde gerekçeli karara ulaşabildiği ve kamusal kontrolü sağlamak amacıyla bu metni ulaşılabilir kılmak için yapılan düzenlemelerin neler olduğunu araştırmak gerekmektedir. Ulusal hukuk gerekçeli kararın sadece taraflar, yargılamaya müdahil olan diğer insanlar ile temsilcilerine tebliğ edilmesini ve sadece bunların gerekçeli karara mahkeme kaleminde bakabilmesini öngörüyor. Sonuç olarak, medeni kanunun 1064. maddesine yapılan referans dışında, kamu ilk derece mahkemesi kararının gerekçesine ulaşamamıştır. Oysaki 1064. madde sadece bir zarara sebebiyet verilmesi durumunda hangi sebeplerle sorumluluğun doğacağını belirtiyordu. Kararın hüküm kısmı uygulanan ilkeye ilişkin hiçbir açıklama yapmadığından bu konuda hiçbir fayda sağlamaktadır. Bu şartlarda, başvurucunun iddialarının neden reddedildiğini açıklayan gerekçe kısmı kamuya kapalı kalmıştır.
Sonuç: İhlal (Oybirliğiyle).
Madde 41 – İhlal tespiti başvurucunun görmüş olabileceği manevi zarar için tek başına yeterli adil tatmin oluşturmaktadır.
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri Fransızca ve İngilizce’dir. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, kalitesi konusunda herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının veritabanı olan HUDOC üzerinden () veya HUDOC’un bildirdiği başka veritabanları üzerinden yüklenebilir. Davanın isminin tamamen yazılması, yukarıdaki telif hakkıyla ilgili ifadelerin kullanılması ve insan haklarına destek Fonu’na referans yapılması şartıyla ticari olmayan amaçlarla kullanılabilir. Bu çevirinin tamamını veya bir kısmını ticari amaçlarla kullanmak isteyen herkesin, bu durumu belirtilen adrese bildirmesi rica olunur: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case–law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non–commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund) Elle ne lie pas la Cour, et celle–ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci–dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy