© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
I.S. gegn Þýskalandi
Dómur frá 5. júní 2014
Mál nr. 31021/08
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu
Börn. Ógilding ættleiðingar.
1. Málsatvik
Kærandi er gift þýsk kona sem varð þunguð af tvíburum utan hjónabands. Eiginmaður hennar flutti út af heimili þeirra og neitaði að flytja inn að nýju nema hún gæfi tvíburana frá sér til ættleiðingar. Mánuði eftir að tvíburarnir fæddust féllst kærandi, sem þáði læknisaðstoð vegna þunglyndis, á að láta börnin frá sér í fóstur með það fyrir augum að þau væru endanlega gefin til ættleiðingar. Kærandi hitti í kjölfarið tilvonandi kjörforeldra barnsins og sættist fimm mánuðum síðar á formlega ættleiðingu, þetta gerði hún frammi fyrir lögvotti og sættist þar á lagalegar afleiðingar ættleiðingarinnar. Samkomulag komst á með kjörforeldrunum og kæranda að henni yrði árlega sendar myndir og stutt frásögn af lífi barnanna.
Kærandi reyndi að fá ættleiðinguna ógilta með vísan til þess að samþykki hennar hefði verið ógilt sökum andlegs ástands hennar. Þegar það gekk ekki óskaði hún formlega eftir því að fá að hafa samskipti við börnin. Því var hafnað þar sem tengsl hennar við börnin voru rofin við ættleiðinguna. Hún krafðist einnig upplýsinga um börnin en yfirvöld vísuðu til þess að slík réttindi væri einungis ætluð foreldrum og kærandi hefði ekki stöðu foreldris eftir ættleiðinguna.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi byggði kæru sína á því að með því að neita henni um að hafa samskipti við og fá upplýsingar um börn sín hafi þýska ríkið brotið á rétti hennar til friðhelgis einkalífs og fjölskyldu skv. 8. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Talið var að þrátt fyrir að kærandi hefði skorið á fjölskylduböndin með því að gefa börnin til ættleiðingar félli málið um hvaða réttindi og skyldur stæðu eftir og féllu undir einkalíf kæranda sem líffræðilegrar móður.
Kærandi þáði lögfræðilega ráðgjöf frá sjálfstæðum lögfræðingi áður en hún gaf börnin frá sér eins og skylda ber til við ættleiðingar. Er því ætlað að koma í veg fyrir misskilning líffræðilegra foreldra á eðli ættleiðingarinnar og afleiðinga. Taldi dómstóllinn því að kærandi hafi átt að geta skilið að samþykki fyrir ættleiðingunni gat ekki verið bundið skilyrðum og var óafturkræft.
Ættleiðingarferlið sem heild, þar með talin meðferðin fyrir dómstólum, var talið hafa verið sanngjarnt og til þess fallið að gæta réttinda kæranda. Réttindi hennar og lagaleg tengsl gagnvart börnunum röknuðu upp við ættleiðinguna og var hún fullkomlega meðvituð um það. Að teknu tilliti til þessa var sú ákvörðun þýskra dómstóla talin réttlætanleg að meta hagsmuni kjörforeldranna af friðhelgi fjölskyldu sinnar meiri en hagsmuni kæranda af að hitta líffræðileg börn sín að nýju. Var því ekki um brot á sáttmálanum að ræða.
Full & Egal Universal Law Academy