© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Saint-Paul Luxembourg S.A. gegn Lúxemborg
Dómur frá 18. apríl 2012
Mál nr. 26419/10
8. gr. Friðhelgi einkalífs og fjölskyldu
10. gr. Tjáningarfrelsi
Fjölmiðlar. Húsleit. Heimildarmenn blaðamanns.
1. Málsatvik
Kærandi, Saint-Paul Luxembourg S.A., er útgáfufélag með aðsetur í Lúxemborg. Þann 17. desember 2008 birti dagblað í eigu kæranda grein um aðstæður foreldra sem misst hafa forsjá barna sinna. Í greininni var fjallað um félagsráðgjafa sem sá um mál tveggja unglinga. Í greininni komu fram nöfn þeirra einstaklinga sem fjallað var um. Viðkomandi félagsráðgjafi kvartaði yfir umfjölluninni til yfirmanns síns sem kærði atvikið til lögreglu.
Í janúar 2009 hóf ákæruvaldið rannsókn á málinu og í mars sama ár gaf rannsóknardómari út húsleitarheimild hjá dagblaði kæranda. Markmið rannsóknarinnar var m.a. að finna út hvaða blaðamaður hafði ritað greinina sem málið snerist um. Þegar lögregla hafði fengið þær upplýsingar krafðist hún þess að blaðamaðurinn afhenti sér vinnugögn sem hann hafði notað við ritun greinarinnar. Samkvæmt lögregluskýrslu hafði lögregla sýnt blaðamanninum húsleitarheimildina til að sýna honum fram á að ef hann yrði ekki samstarfsfús gæti lögreglan þvingað hann til samstarfs og lagt hald á gögnin. Blaðamaðurinn afhenti gögnin og leit lögreglan svo á að hann hefði gert það af fúsum og frjálsum vilja. Aldrei hefði verið nein hætta á að blaðamaðurinn yrði þvingaður til að gefa upp nöfn heimildarmanna sinna.
Í maí 2009 leituðu kærandi og blaðamaðurinn til dómstóla og kröfðust þess að húsleitarheimildin yrði úrskurðuð ólögmæt og haldlagningu ýmissa gagna aflétt. Dómstólar höfnuðu kröfu kæranda.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi hélt því fram að brotið hefði verið gegn 8. gr. sáttmálans þar sem húsleit á dagblaði kæranda bryti gegn friðhelgi heimilis kæranda og hefði brotið gegn meðalhófi. Þá taldi kærandi að brotið hefði verið gegn 10. gr. sáttmálans þar sem aðgerðir lögreglu hefðu miðað að því að finna hverjir væru heimildarmenn blaðamanns.
Niðurstaða
Um 8. gr.: Dómstóllinn taldi ljóst að aðgerð lögreglu hefði miðað að því að finna út hverjir hefðu verið heimildarmenn blaðamanns. Aðgerðin hefði miðað að því lögmæta markmiði að koma í veg fyrir glæpi en einnig að vernda réttindi annarra, enda hefði grein blaðamannsins fjallað um málefni tilgreindra einstaklinga. Talið var að húsleitarheimildin sem málið laut að hefði þurft að vera takmarkaðri og að hún hefði veitt lögreglu of víðtæka heimild miðað við að gögn málsins voru tiltölulega skýr um það hver hefði skrifað greinina. Var því talið að brotið hefði verið gegn 8. gr. sáttmálans.
Um 10. gr.: Dómstóllinn benti á að húsleitarheimildin hefði veitt lögreglu aðgang að upplýsingum sem blaðamaðurinn hefði ekki ætlað sér að birta og gáfu lögreglu möguleika á að greina heimildarmenn hans. Heimildin hefði verið mjög opin og veitt lögreglu rúma heimild til að leita að gögnum. Þetta hefði gert lögreglu kleift að finna út hverjir hefðu aðstoðað blaðamanninn við gerð greinarinnar. Miðað við markmið rannsóknaraðgerðanna hefði heimildin verið of rúmt orðuð og hefði því verið brotið gegn 10. gr. sáttmálans.
Full & Egal Universal Law Academy