© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. İşbu çeviri, Avrupa Konseyi İnsan Hakları Vakıf Fonu’nun desteğiyle yapılmıştır (/humanrightstrustfund). Bu çeviri, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan, telif haklarına ilişkin belgeyi okuyunuz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright indication at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/ Cour Européenne des Droits de l’Homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyrights/droits d’auteur à la fin du présent document.
Mahkeme içtihadı üzerine bilgi notu No 151
Nisan 2012
Sašo Gorgiev/«Makedonya Eski Yugoslav Cumhuriyeti» - 49382/06
Karar 19.4.2012 [Daire V]
Madde 2
Pozitif yükümlülük
Madde 2-1
Yaşam
Görev yerinden izinsiz olarak ayrılan bir polis tarafından bir garsona ölümcül olmayacak şekilde ateş edilmesi : ihlal
Olaylar – Bir barda garson olan başvurucu, yedek polis olan ve gece hizmetinden izinsiz ayrılan R.D. tarafından, kendisine kısa mesafede ateş ederek yaralanmıştır. Sonrasında R.D., güvenliğe karşı ağır suçlardan mahkum olmuştur çünkü mahkeme R.D.’nin, tetiğe kasten basmadığına ve alkolün etkisinde olduğuna karar vermiştir. R.D. bir hapis cezasına çarptırılmış ama cezası ertelenmiştir. Ayrı bir prosedür kapsamında hukuk mahkemeleri, başvurucunun devlete/İçişleri Bakanlığı’na açtığı tazminat davasını, R.D.’nin olay anında resmi görevi kapsamında hareket etmediği gerekçesiyle reddetmişlerdir.
Hukuk açısından – Madde 2 : Öldürme niyetinin varlığından veya yokluğundan bağımsız olarak başvurucu, doğası gereği hayatını tehlikeye sokacak bir davranışın mağduru olmuştur. Dolayısıyla 2. madde uygulanmaktadır. Her ne kadar R.D. yedek polis olarak devletin bir görevlisi ise de, ateş etme sırasında kendi görevi kapsamında hareket etmemiştir. Buna rağmen devletin R.D.’nin söz konusu fiillerinden sorumlu olup olmayacağını belirlerken Mahkeme, durumu bütünüyle değerlendirerek, ilgilinin davranışının doğasını ve şartlarını incelemek zorundadır.
Olay, komiserlikte çalışıyor olması gereken R.D.’nin çalışma saatleri içinde meydana gelmiştir. Her ne kadar R.D.’nin, kendi görevinden izinsiz bir şekilde ayrıldığına itiraz edilmese de, R.D., şarhoş bir şekilde ve üniformayı taşırken kendi görev silahıyla başvurucunun üzerine ateş etmiştir. Makamların objektif olarak R.D.’nin davranışlarını öngöremeyecekleri doğrudur ama devletin, kendi görevlilerinin, kendilerine görevleri nedeniyle verilen silahların kötüye kullanımını önleyecek etkili ve yeterli güvenceler sistemini ciddi bir şekilde kabul etme ve uygulama yükümlülüğü vardır. Bu durum özellikle geçici olarak işe alınan yedek polisler için geçerlidir. Hükümet bu sorunlar ile ilgili hiçbir düzenlemeden bahsetmemiştir ancak Mahkeme, içişleri ile ilgili yasanın 26. maddesinin devlet görevlilerinin kendi görevlerini, « hizmette olsun veya olmasın her zaman » yerine getirmelerini zorunlu kıldığını kaydetmektedir. Uygulamada bu durumdan, hizmette silah taşıyan memurlar anlaşılmaktadır. Hükümet, R.D.’nin poliste işe alınmaya ve silah taşımaya yetkin olup olmadığı noktasında hiçbir açıklama yapmamıştır. Ancak bu durumun özel bir sınava tabi tutulması gerekmekteydi. Bu şartlar ışığında Mahkeme R.D.’nin fiillerinin devlete atfedilebileceğine karar vermektedir.
Sonuç : ihlal (oybirliği).
Madde 41 : Manevi tazminat olarak 12 000 EUR ; maddi tazminat olarak 3 390 EUR.
(Bkz., ayrıca Gorovenky ve Bugara/Ukrayna, nos 36146/05 ve 42418/05, 12 Ocak 2012, Bilgi Notu no. 148)
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi
Yazı İşleri Müdürlüğü tarafından kaleme alınan bu özet Mahkeme’yi bağlamamaktadır.
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri, İngilizce ve Fransızca’dır. İşbu çeviri, Avrupa Konseyi İnsan Hakları Vakıf Fonu’nun desteğiyle yapılmıştır (/humanrightstrustfund). Bu çeviri, Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, bu çevirinin kalitesine ilişkin olarak hiçbir sorumluluk almamaktadır. Bu çeviri, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin içtihat veritabanı olan HUDOC’tan veya HUDOC’un iletmiş olduğu diğer veritabanlarından indirilebilir (). Bu çeviri, ticari olmayan amaçlarla ve davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ve İnsan Hakları Vakfı’na atıfta bulunmak suretiyle alıntılanabilir. Bu çeviriyi kısmen veya tamamen, ticari amaçlarla kullanmak isteyenlerin, bunu aşağıdaki adrese bildirmeleri gerekmektedir: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court takes any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case-law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non-commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/ Cour Européenne des Droits de l’Homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour Européenne des Droits de l’Homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour, et celle-ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour Européenne des Droits de l’Homme (), ou de tout autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci-dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante : publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy