Sergey Antonov / Ukrayna – 40512/13 - 22.10.2015 tarihli Karar [V. Bölüm]
Olaylar – 2012 yılında, hapis cezası infaz edilen ve HIV hastası başvuran, yakalandıktan sonra özellikle antiretroviral terapisi (ART) dâhil olmak üzere tutukluluğu sırasında yeterli tıbbi tedavi sağlanmadığı konusunda şikâyetçi olmuştur. Başvuran, ayrıca, cezaevi yetkilileri tarafından aldığı tıbbi yardımın yeterli olduğu ve ART’nin olmayışı gibi olası eksikliklerin başvuranın kendisine mal edilmesi gerektiği yönünde ifade vermeye zorlamak için tehdit edildiği konusunda şikâyetçi olmuştur.
Avukatıyla görüştükten sonra, başvuran söz konusu baskı iddiasına ilişkin olarak savcılığa şikâyette bulunmuştur.
Hukuksal Değerlendirme – Madde 34: Hükümet, başvuran tarafından imzalanmış ve yazıldığı tarihten önce ve sonra başvuranın Mahkemeye sunduğu beyanlarına aykırı olarak sağlık çalışanları hakkında şikayetçi olmadığını belirttiği bir yazı iletmiştir. Hükümet, söz konusu yazının elde edildiği koşullar hakkında açıklamada bulunmamıştır. Ancak, Mahkeme, Hükümet’i Mahkeme İçtüzüğünün 39. maddesi uyarınca başvurana uygun tıbbi yardım sağlamaya davet ettikten on gün sonra elde edilmiş olması nedeniyle endişe duymaktadır.
Ayrıca, Hükümet, başvuranın kendisine psikolojik baskı yapıldığına ilişkin iddialarının yeterince incelendiğini ve doğruluğunun kanıtlanmadığını belirtmiştir. Öte yandan, Mahkeme, başvuranın emirleri altındakilerin başvuranı tehdit ettiğinden şüphelendiklerine ilişkin şikâyetlerinin, cezaevi yetkililerine savcı tarafından iletildiğini kaydetmiştir. Ayrıca, Hükümet tarafından sunulan tüm kanıtlar, cezaevi yetkililerinin kontrolü altında olan cezaevi çalışanlarından veya başvuranın cezaevi arkadaşlarından elde edilmiştir. Bu nedenle, Mahkeme, Hükümet’in argümanlarından ikna olmamıştır.
Başvuranın tutarlı beyanları ve el yazısıyla yazılmış yazının kaynağı hakkında inandırıcı bir açıklamanın olmayışı göz önüne alındığında, Mahkeme, başvuranın yetkililer tarafından Mahkeme önündeki başvurusuna halel getirecek şekilde ifade vermeye teşvik edildiğini kabul etmiştir. Bu koşullar altında, Mahkeme, Devlet’in bireysel başvuru hakkının etkili bir şekilde kullanılmasını sağlama yükümlülüğünü yerine getirmediğine hükmetmiştir.
Sonuç: 34. maddeye uygun olmama (oy birliğiyle).
Mahkeme, ayrıca, oy birliğiyle cezaevi yetkililerinin başvuranın durumunu ivedilikle tespit etmemeleri, acil ve kapsamlı tıbbi yardım sağlayamamalarının insanlık dışı ve aşağılayıcı muamele teşkil ettiği gerekçesiyle 3. maddenin, başvuranın uygun tıbbi yardım alamadığına yönelik şikayetine ilişkin, iç hukukta etkili ve erişilebilir bir başvuru yolunun olmaması nedeniyle 13. maddenin ihlal edildiğine karar vermiştir.
Madde 41: Manevi tazminat olarak 7.000 avro ödenmesine karar verilmiştir.
Full & Egal Universal Law Academy