© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan yazarın telif hakkı ile ilgili kısmı okuyabilirsiniz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Sultani/Fransa – 45223/05
Karar 20.9.2007 [3. Daire]
Madde 3
Sınır dışı etme
Afganistan’a gönderilme riski: Sınır dışı edilme ihlal oluşturmaz
Madde 35
Madde 35–1
İç hukuk yollarının tüketilmesi
Etkili iç hukuk yolu
3. maddeye aykırı muamele riski taşıdığı iddia edilen sınır dışı etme kararı – yürütmeyi durdurma etkisine sahip olmayan yol: İlk itirazın reddi
4 no’lu Protokol’ün 4. maddesi
Yabancıların topluca sınır dışı edilmeleri yasağı
Yasadışı durumda bulunan yabancıları ülkeden uzaklaştırmak amacıyla organize edilen gruplaştırılmış uçuş yoluyla sınır dışı edilme riski: Sınır dışı edilme ihlal oluşturmaz
Olaylar: Afgan vatandaşı başvurucu Tacik etnik kökenine aittir. Babası Afganistan’da komünist partinin bir temsilcisiydi. Komünist rejim yıkıldıktan sonra bir Tacikin böyle bir hizmette bulunması yüksek ihanet sayılmıştır. Başvurucunun ailesi özellikle, sonradan yerel bir ileri gelen haline gelen, eski bir savaş şefinin düşmanlığını kazanmıştır. Başvurucunun ailesinin evine bir el bombası atılmış ve başvurucu bacak ve başından yaralanmıştır. Başvurucu, ailesiyle birlikte, Afganistan’ı terk etmiş ve Pakistan’a gitmiştir. Başvurucu Fransa’ya 2002 yılı sonunda girdiğini belirtmektedir. Mart 2003 tarihinde, sığınma talebinde bulunmuştur. Fransa Mülteci ve Vatansızları Koruma Bürosu (OFPRA) bu talebi reddetmiştir. Mülteciler Komisyon’u bu kararı onamıştır. Temmuz 2004 tarihinde, başvurucuya Fransa’yı terk etmesi söylenmiştir. Başvurucunun ailesi Pakistan’dan asıl köyüne gönderilmiş ancak, başvurucunun belirttiğine göre, yine göç etmek zorunda kalmışlardır.
Başvurucu, 14 Aralık 2005 tarihinde, Paris’te başka Afgan vatandaşlarıyla birlikte yakalanmıştır. Başvurucu, Fransız polisinin sınır dışı etmek için “gruplaştırılmış uçuş” düzenlemesi kapsamında vatandaşlığa bağlı olarak seçici bir şekilde tutuklamalar yaptığını iddia etmektedir. Aynı gün, başvurucu hakkında Afganistan’a gönderilme kararı ve idari tutulma tedbir kararı alınmıştır. Başvurucu, Paris idare mahkemesine bu kararların iptali için başvurmuşsa da başvurusu 17 Aralık 2005 tarihinde reddedilmiştir. Başvurucu bu karara karşı istinaf yoluna gitmiştir. 16 Aralıkta, başvurucunun oturma izni talebi reddedilmiştir. 19 Aralıkta, başvurucu AİHM’ye başvurmuş ve AİHM iç tüzüğünün 39. maddesinin uygulanması talebinde bulunmuştur. Bir sonraki gün, Daire başkanı, 39. maddeye dayanarak, Fransız Hükümeti’nden başvurucuyu Afganistan’a yollamamasını istemiştir. 20 Aralıkta, Afganistan için gruplaştırılmış uçuş düzenlenmiş ancak başvurucu gönderilmemiştir. Başvurucu salıverilmiştir. 5 Ocak 2006 tarihinde, AİHM, 39. madde kapsamında uygulanan geçici tedbiri yeni bir emre kadar uzatmıştır. Sonraki gün Fransız yetkililer, başvurucuyu, sınır dışı edilme kararının uygulanması için idari durumunu incelemek amacıyla görüşmeye çağırmışlardır. Başvurucu ikinci defa sığınma talebinde bulunmuş ancak bu talebi seri muhakeme yoluyla reddedilmiştir. Başvurucu bu karara karşı Mülteciler Komisyon’una başvurmuştur. İdare mahkemesinin kararı istinaf mahkemesince onanmıştır.
Hukuk: Madde 3 – İç hukuk yollarının tüketilmesi: Sınır dışı edilme kararlarını onaylayan idare mahkemesi kararına karşı gidilen istinaf başvurusu ve Mülteciler Komisyon’una yapılan başvuru yürütmeyi durdurma etkisine sahip değildi. Hâlbuki bir başvurucu sınır dışı edilmesinin kendisini 3. maddeye aykırı bir muamele görme riskiyle karşı karşıya bırakacağını iddia ediyorsa, yürütmeyi durdurma etkisine sahip olmayan yollar AİHS’nin 35 § 1 maddesi anlamında “etkili” değildir. İlk itiraz reddedilmiştir.
Ülkeden uzaklaştırma prosedürü: Başvurucunun iddiaları hem mültecilerle ilgilenen yetkililer hem de idari yargı organları tarafından incelenmiştir. Afganistan’a gönderilme durumunda karşı karşıya kalacağı riske gelince, başvurucu bu ülkede genel bir şiddet durumunun mevcut olduğunu gösterebilmiş, ancak kişisel olarak bir baskı görme riski olduğunu ortaya koyamamıştır.
Sonuç: Sınır dışı edilme kararının uygulanması ihlal oluşturmayacaktır (Oybirliğiyle).
4 no’lu Protokol’ün 4. maddesi – Eğer başvurucu 20 Aralık 2005 tarihinde düzenlenmiş olan gruplaştırılmış uçuş ile sınır dışı edilmemişse, bu AİHM’nin, iç tüzüğünün 39. maddesine dayanarak, vermiş olduğu tedbir kararı sayesinde olmuştur. Dolayısıyla Hükümet bu maddeyle ilgili şikâyetin konusuz kaldığını söylemekte haksızdır.
Başvurucu, Fransız otoritelerine iki defa sığınma talebiyle başvurmuş ve bu şekilde Afganistan’a gönderilmesine karşı tezlerini yetkililere sunmuştur. Ulusal otoriteler, bu ülkedeki genel durumu, başvurucunun şahsi durumu ile ilgili açıklamalarını ve Afganistan’a gönderilme durumunda karşılaşacağı risklerle ilgili iddialarını göz önünde bulundurmuşlardır. Dolayısıyla, başvurucunun şahsi durumu incelenmiş ve sınır dışı edilmeye ilişkin yeterli bir gerekçe sunulmuştur.
Sonuç: Sınır dışı edilme kararının uygulanması ihlal oluşturmayacaktır (Oybirliğiyle).
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri Fransızca ve İngilizce’dir. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, kalitesi konusunda herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının veritabanı olan HUDOC üzerinden () veya HUDOC’un bildirdiği başka veritabanları üzerinden yüklenebilir. Davanın isminin tamamen yazılması, yukarıdaki telif hakkıyla ilgili ifadelerin kullanılması ve insan haklarına destek Fonu’na referans yapılması şartıyla ticari olmayan amaçlarla kullanılabilir. Bu çevirinin tamamını veya bir kısmını ticari amaçlarla kullanmak isteyen herkesin, bu durumu belirtilen adrese bildirmesi rica olunur: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case–law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non–commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund) Elle ne lie pas la Cour, et celle–ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci–dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy