Olaylar ve Olgular – Bir serbest girişimci olan başvuran, üç yaşında bir çocuğu evlat edinmiştir. Başvuran ücretli doğum iznine ayrılma talebinde bulunmuştur; ancak yerel sağlık sigorta fonu iç hukuk uyarınca serbest meslek mensubu biyolojik annelerin sadece çocuğun birinci doğum gününe kadar ücretli doğum iznine ayrılabileceği ve evlat edinen annelere de aynı şekilde muamele edilmesi gerektiği gerekçesiyle başvuranın talebini reddetmiştir. Başvuranın söz konusu karara yaptığı itirazlar reddedilmiştir. İlgili mevzuat 2009 yılında değişmiştir; fakat başvuranın davasına uygulanamamıştır.
Hukuksal Değerlendirme – 8. Madde ile Bağlantılı olarak 14. Madde: Evlat edinen anneler için ebeveyn izni veya doğum izninin amacı biyolojik annelerinkiyle benzerdi. Bu amaçlar evde kalmak ve çocuğa bakmaktı. Ayrıca, devletlerin evlat edinen ebeveynlerle çocukları arasındaki bağların gelişimini veya çocuğun evlat edinen aileye uyum sağlamasını engelleyebilecek eylemlerden kaçınması gerekmekteydi. Bir devletin ebeveyn veya doğum izni programı oluşturmaya karar vermesi halinde, devletin bunu Sözleşme’nin 14. maddesiyle tutarlı bir biçimde gerçekleştirmesi gerekmekteydi. Başvuranın davasındaki muamele farkı, başvuranın evlat edinen anne statüsüne dayalı olmuştur. Başvuranın ücretli doğum iznine ayrılma talebi yürürlükteki mevzuatın yerel makamlar tarafından aşırı biçimsel ve sabit bir şekilde yorumlamaları nedeniyle reddedilmiştir. Esasında makamlar, İş Kanununda doğum esnasında biyolojik annenin durumunun, çocuğu evlat edinmesinin hemen ardından evlat edinen annenin durumuyla örtüştüğünün kabul edildiğine ilişkin genel ilkeyi göz ardı etmiştir. Bunun yerine, söz konusu zamanda uygulanabilir olan özel kanunu (lex specialis), evlat edinen annelere, çocuğun evlat edinildiği tarihteki yaşına bağlı olmaksızın, çocuğun birinci doğum gününe kadar ücretli doğum izni hakkının tanınması şeklinde yorumlamışlardır. Mahkeme, bu tür koşullarda başvurana gösterilen farklı muamele için hiçbir nesnel ve makul gerekçe tespit edememiştir. Yürürlükteki kanun sonradan değiştirilmiş ve evlat edinme zamanında evlat edinen annelere ve doğum zamanında biyolojik annelere eşit muamele gösterilmesinin gerekliliği hakkındaki tüm şüpheleri ortadan kaldırmış olmasına rağmen, idare mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi, başvuranın davası hakkında karar verirken iç hukuk sisteminin ilgili politikalarını ve ilkelerini göz ardı etmişlerdir.
Sonuç: ihlâl (üçe karşı dört oyla).
41. Madde: Manevi tazminat olarak 7,000 avro; maddi tazminat talebi reddedilmiştir.
Full & Egal Universal Law Academy