CASE OF TOSUN AND OTHERS v. TÜRKİYE - [Turkish Translation] by the Turkish Ministry of Justice

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

İKİNCİ BÖLÜM

TOSUN VE DİĞERLERİ / TÜRKİYE DAVASI

(Başvuru no. 60220/16 ve diğer 83 başvuru)

KARAR
 

STRAZBURG

11 Şubat 2025

İşbu karar kesinleşmiş olup bazı şekli değişikliklere tabi tutulabilir.

Tosun ve Diğerleri / Türkiye davasında,

Başkan,
Jovan Ilievski,
Hâkimler,

  Péter Paczolay,

  Davor Derenčinović,

 ve Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite hâlinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),

İsimleri ekteki tabloda yer alan başvuranlar (“başvuranlar”) tarafından tabloda belirtildiği üzere farklı tarihlerde İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (“Sözleşme”) 34. maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Mahkemeye yapılan başvuruları,

Sözleşmenin 6 § 1 maddesi kapsamındaki şikâyetleri, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Başkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi ve başvuruların geri kalan kısmının kabul edilemez olduğunu beyan etme kararını,

tarafların beyanlarını,

Bölüm Başkanı tarafından yargılamaya üçüncü taraf olarak müdahil olmasına izin verilen (Sözleşme’nin 36 § 2 maddesi ve Mahkeme İçtüzüğü’nün 44 § 3 maddesi) Gönüllü Hukukçular Derneği tarafından sunulan görüşleri,

Hükümetin, başvuruların bir Komite tarafından incelenmesine karşı itirazının reddedildiği kararı dikkate alarak,

21 Ocak 2025 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,

Aynı tarihte kabul edilen aşağıdaki kararı vermiştir:

DAVANIN KONUSU

1.  Somut başvurular, 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından Yargıtaydaki görev sürelerinin erken ve keyfi olarak sonlandırılması iddiası kapsamında başvuranların mahkemeye erişim haklarının olmamasına ilişkindir. Başvuranlar, Sözleşme’nin 6 § 1 maddeleri kapsamındaki mahkemeye erişim haklarının ihlal edildiğinden şikâyetçi olmuşlardır.

2.  Başvuranlar olay tarihinde Yargıtay üyesi olarak görev yapan hâkimler idi.

3.  Türkiye Büyük Millet Meclisi 1 Temmuz 2016 tarihinde, temyiz mahkemelerinin kurulmasıyla üç kademeli bir yargı sisteminin oluşturulması doğrultusunda Danıştay ve Yargıtayın daire ve üye sayılarının değiştirilmesi amacıyla bazı kanunlarda değişiklik yapılmasını öngören 6723 sayılı Kanunu kabul etmiştir. Resmi Gazete’ de 23 Temmuz 2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren söz konusu Kanun’un 22. maddesi ile 2797 no.lu Yargıtay Kanunu’na geçici 15. madde eklenmiştir. Bu hüküm, birinci başkan, başsavcı, birinci başkan vekili, başsavcı vekili ve daire başkanları hariç olmak üzere, söz konusu yüksek mahkemenin tüm üyelerinin görev sürelerini sonlandırmıştır. Başvuranlar, söz konusu Kanun ile görev süreleri sonlandırılan üyeler arasındadır (bu Kanun’un kabulü ve içeriği için bk. Sözen / Türkiye, no. 73532/16, §§ 5-11, 9 Nisan 2024).

4.  Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (“HSYK”) 25 Temmuz 2016 tarihinde 6723 sayılı Kanun ile görev süreleri sonlandırılanlar arasından Yargıtaya yeni üyeler atamıştır. Somut davadaki başvuranlar yeniden atananlar arasında yer almadıkları için, çeşitli mahkemelere hâkim olarak yeniden atanmışlardır.

5.  Sadece 75489/16, 7274/17, 9049/17, 12988/17 ve 68754/17 no.lu başvurulardaki başvuranlar, 6723 sayılı Kanun ile görev sürelerinin sonlandırılmasına itiraz etmek amacıyla mahkemeye erişim haklarını gerekçe göstererek Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmuşlardır. Anayasa Mahkemesi, 7274/17 no.lu başvuruda, başvuranın bireysel başvurusunu olağanüstü hal ile bağlantılı olarak alınan tedbirlerin gözden geçirilmesi için komisyona başvurmamış olması nedeniyle iç hukuk yollarının tüketilmemesi gerekçesiyle reddetmiştir (komisyonun oluşturulmasının arka planı için bk. Köksal / Türkiye (k.k.), no. 70478/16, § 16, 6 Haziran 2017). Ayrıca Anayasa Mahkemesi, başvuranların 75489/16, 9049/17 ve 12988/17 no.lu bireysel başvurularını sırasıyla 2 Kasım 2021, 5 Ekim 2023 ve 21 Haziran 2023 tarihlerinde adil yargılanma hakkı temelinde incelemiş ve bu hakkın ihlal edilmediğinin açık olduğunu tespit ederek bu başvuruların açıkça dayanaktan yoksun olmaları nedeniyle kabul edilemez olduklarını hükmetmiştir. Somut davaya ilişkin görüşlerin sunulduğu tarihte, Anayasa Mahkemesi 68754/17 no.lu başvuruda yer alan başvuranın bireysel başvurusunu henüz incelememiştir.

6.  Diğer başvuranlar, Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular çerçevesinde yasal hükümleri inceleme yetkisine sahip olmadığını ileri sürerek Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunmamışlardır.

7.  Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, 6723 sayılı Kanun’un Anayasa’ya uygunluğuna ilişkin farklı bir davada, 10 Aralık 2020 tarihinde verdiği bir kararda, 6723 sayılı Kanun’un 22. maddesiyle 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’na eklenen geçici 15. maddenin geçersiz beyan edilmesine ilişkin talebi reddetmiştir. Aynı kararda, Danıştay hâkimlerinin görev sürelerinin sonlandırılmasını öngören 2575 sayılı Kanun’un 27. maddesindeki benzer hükümlerin geçersiz beyan edilmesine ilişkin talebin reddedilmesine ilişkin gerekçelere atıfta bulunmuştur (bk. bu kararın özeti için yukarıda anılan Sözen, §§ 27-28).

MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ

8.  Mahkeme, başvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, söz konusu başvuruları tek bir kararda müştereken incelemeyi uygun görmektedir.

9.  Başvuranlar, Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi uyarınca, 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesiyle Yargıtaydaki görev sürelerinin erken ve keyfi olarak sonlandırılmasına itiraz etmek için mahkemeye erişim haklarının engellendiğinden şikâyetçi olmuşlardır.

10.  Hükümet, başvuranların şikâyetinin Sözleşme hükümleriyle konu bakımından uyumsuz olduğunu iddia ederek, 6. maddenin somut davada uygulanabilirliğine itiraz etmiştir. Hükümet başvuranların Sözleşme’nin 6. maddesi anlamında bir “medeni hakka” sahip olmadıklarını iddia etmiştir. Ayrıca Hükümet, Vilho Eskelinen ve Diğerleri / Finlandiya ([BD], no. 63235/00, AİHM 2007-II) kararında belirtilen koşullar göz önüne alındığında, başvuranların mahkemeye erişim haklarının olmamasının haklı olduğunu savunmuştur.

11.  Bu bağlamda, Hükümet, başvuranların görevlerinin doğası gereği kamu hukuku tarafından verilen yetkilerin kullanılmasını ve Devletin genel çıkarlarını korumak için tasarlanan görevleri içerdiğini belirtmiştir. Hükümet, 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından, ulusal makamların, bölge adliye mahkemelerini kurarak yargı sistemini baştan aşağı yenilediğini de eklemiştir. Bu nedenle Hükümet, böylesine büyük bir reform göz önüne alındığında, başvuranların Yargıtay üyesi olarak görev sürelerinin erken sonlandırılmasına itiraz etmek için mahkemeye erişim haklarının engellenmesinin Eskelinen ilkeleri uyarınca haklı olduğunu savunmuştur.

12.  Mahkeme özellikle bir hâkimin görev süresinin erken sonlandırılmasına ilişkin davalarda Sözleşme’nin 6. maddesinin uygulanabilirliğine ilişkin Sözen / Türkiye, (no. 73532/16, §§ 39-44, 9 Nisan 2024) kararında belirtilen genel ilkeleri yinelemektedir.

13.  Mahkeme, bir hak üzerinde gerçek ve ciddi bir anlaşmazlık olup olmadığını belirlerken, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın Yargıtay üyeleri için açıkça bir görev süresi belirlemediğini ve (2797 no.lu Kanun’un 29. maddesine yeni fıkralar ekleyerek) Yargıtay üyelerinin görev süresini on iki yıl olarak belirleyen 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önceki 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun da bunu belirlemediğini gözlemlemektedir. Ayrıca Mahkeme, 2797 sayılı Kanun uyarınca, bir Yargıtay üyesinin görev süresinin ancak görevden çekilmeye davet şeklinde bir disiplin cezası olarak emeklilik yaşından önce sona erdirilebileceğini gözlemlemektedir (bk. 2797 no.lu Kanun’un 19 ve 43. maddeleri).

14.  Mahkeme ayrıca, Anayasa Mahkemesinin 10 Kasım 2022 tarihli bir kararında, Danıştay üyeleriyle ilgili benzer bir davada, bu hâkimlerin özellikle mahkemelerin bağımsızlığı ve Anayasa’nın dayandığı hukukun üstünlüğü ilkelerini göz önünde bulundurarak, görev sürelerinin keyfi olarak sonlandırılmamasının anayasal bir hak olduğunu kabul ettiğini kaydetmektedir (söz konusu Anayasa Mahkemesi kararı için bk. yukarıda anılan Sözen, §§ 16-18). Mahkeme, Anayasa Mahkemesinin Danıştay üyelerinin görev sürelerinin keyfi olarak sonlandırılmaması hakkına sahip oldukları yönündeki tespitinin Yargıtay üyeleri için de geçerli olmayacağına inanmak için hiçbir neden görmemektedir (bk. bu davaya uygulanabildiği ölçüde, yukarıda anılan Sözen, §§ 45-49). Buna doğrultuda, bir hak - yani başvuranların Yargıtay üyesi olarak görev sürelerinin keyfi olarak sonlandırılmaması hakkı - konusunda gerçek ve ciddi bir ihtilaf bulunmaktadır. Ayrıca, başvuranlar bu hakkın iç hukukta tartışılabilir gerekçelerle tanındığını iddia edebilir (bk. bu davaya uygulanabildiği ölçüde, yukarıda anılan, Sözen, § 54).

15.  Sözleşme’nin 6. maddesi kapsamındaki bu hakkın medeni hukuk yönüne ilişkin olarak, Mahkeme, Vilho Eskelinen testinin ilk koşulunu göz önünde bulundurarak, itiraz edilen Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce başvuranların iç hukukta mahkemeye erişim haklarının olup olmadığını belirlemenin gerekli olduğu kanaatindedir (bk. Baka / Macaristan [BD], no. 20261/12, §§ 115-16, 23 Haziran 2016 ve yukarıda anılan, Sözen, § 56). Mahkeme, 6723 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerden önce yürürlükte olan mevzuat uyarınca, Yargıtay üyelerinin görev sürelerinin, Yargıtay Yüksek Disiplin Kurulu tarafından görevden çekilmeye davet şeklinde bir disiplin cezası uygulanması halinde sonlandırılabildiğini kaydetmektedir (bk. yukarıda 13. paragraf). Ayrıca Mahkeme, 2797 no.lu Kanun’un 17 ve 43. maddeleri uyarınca, Yüksek Disiplin Kurulunun kararlarının Başkanlar Kurulu nezdinde denetime tabi olduğunu gözlemlemektedir (bk. aynı karar), zira 17. madde Yüksek Disiplin Kurulunun kararlarına karşı son başvuru yolunun Başkanlar Kurulu olduğunu öngörmektedir.

16.  Mahkeme, bu koşullar altında, iç hukukun 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle ilgili olarak, bir Yargıtay üyesinin görev süresinin erken sonlandırılması durumunda “mahkemeye” erişim haklarının bulunup bulunmadığını ve bu nedenle Vilho Eskelinen testinin ilk koşulunun karşılanıp karşılanmadığına karar vermeyi gerekli görmemektedir. Her halükarda, Vilho Eskelinen testinin ikinci koşulunun - yani başvuranların mahkemeye erişim haklarının engellenmesinin objektif gerekçelerle Devletin menfaatine olduğu şeklinde gerekçelendirilmesi - yerine getirilmediğine karar vermek için gerekçeler mevcuttur (ayrıca karşılaştırınız, Kartal / Türkiye, no. 54699/14, § 74, 26 Mart 2024 ve Gumenyuk ve Diğerleri / Ukrayna, no. 11423/19, § 64, 22 Temmuz 2021).

17.  Bu bağlamda Mahkeme, yargı mensuplarının yasama ve yürütme organlarının keyfiliğine karşı korunmaları gerektiğini ve ancak görevden alınma gibi bir tedbirin bağımsız bir yargı organı tarafından denetlenmesinin bu korumayı etkili kılabileceğini hatırlatmaktadır (karşılaştırınız yukarıda anılan Kartal, § 82). Somut davada Mahkeme, başvuranların, yargı bağımsızlığının korunmasıyla yakından bağlantılı tartışılabilir bir medeni hakkın korunması için temel bir güvence olan mahkemeye erişim hakkından mahrum bırakılmasının, aslında hukukun üstünlüğüyle yönetilen bir Devletin çıkarlarına zarar vereceğini ve bu nedenle Vilho Eskelinen testinin ikinci kriterinin karşılanmadığını görüşündedir. Ayrıca Mahkeme, aynı olmasa da benzer koşullar altında gerçekleştirilen yargı reformlarına ilişkin yukarıda anılan Kartal kararındaki tespitini yinelemektedir (aynı kararda, § 83).

18.  Sonuç olarak Mahkeme, Hükümetin şikâyetin Sözleşme hükümleriyle konu bakımından uyumsuz olduğu yönündeki itirazının reddedilmesi gerektiği ve Sözleşme’nin 6 § 1 maddesinin medeni hukuk yönü kapsamında uygulanabilir olduğu kanaatindedir.

19.  Hükümet, somut başvuranlardan sadece beşinin (75489/16, 7274/17, 9049/17, 12988/17 ve 68754/17 no.lu başvurulardaki başvuranlar) 6723 sayılı Kanun ile görev sürelerinin sonlandırılmasına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunduklarını ileri sürmüştür. Hükümet, bir yasama işleminin temel hakları ihlal etmesi halinde, bu işlemin uygulanmasına itiraz etmek için bireysel başvuruda bulunulması gerektiğini belirtmiştir. Anayasa Mahkemesinin 2018 ve 2019 yıllarında verdiği ve kanun hükümlerinden kaynaklanan şikâyetlerin kabul edilebilir olduğuna hükmettiği üç karara atıfta bulunan Hükümet, Anayasa Mahkemesine bireysel başvurunun, somut davadaki diğer başvuranlar tarafından takip edilmesi gereken etkili bir hukuk yolu olduğunu savunmuştur. Hükümet ayrıca, 75489/16, 9049/17, 12988/17 ve 68754/17 no.lu başvuruların da aynı şekilde kabul edilemez olarak beyan edilmesi gerektiğini, çünkü başvuranların bireysel başvuruları Anayasa Mahkemesi nezdinde derdest iken Mahkemeye başvuruda bulunduklarını ileri sürmüştür. Hükümet ayrıca, 7274/17 no.lu başvurunun, Anayasa Mahkemesinin başvuranın olağanüstü hal ile bağlantılı olarak alınan tedbirlerin gözden geçirilmesi için komisyona başvurmadığına karar vermesi nedeniyle iç hukuk yollarının tüketilmemesi gerekçesiyle kabul edilemez beyan edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Hükümet ayrıca, başvuranın görev süresinin sonlandırılmasının komisyonun denetim yetkisi kapsamına girmese bile, başvurunun her halükarda aynı gerekçelerle kabul edilemez beyan edilmesi gerektiğini çünkü başvuranın Anayasa Mahkemesinin kararındaki maddi hatanın düzeltilmesini talep etmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

20.  Başvuranlar, kanunlara itiraz etmek için Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulunulamayacağını iddia ederek Hükümetin argümanlarına itiraz etmişlerdir. Bazı başvuranlar, bireysel başvuru yolunun etkisiz olduğunu ileri sürmüşlerdir. Bu argümanı desteklemek amacıyla, bazı başvuranlar görüşlerinde, Anayasa Mahkemesinin 11 Haziran 2020 tarihinde verdiği ve 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından görev süresinin erken sonlandırılmasından şikâyetçi olan eski bir Yargıtay üyesinin bireysel başvurusunu yetkisizlik nedeniyle reddettiği bir karara atıfta bulunmuşlardır. Bazı başvuranlar, her halükarda, bireysel başvuru yolunun etkisiz olduğunu, özellikle de Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruda bulundukları tarih ile bu mahkemenin kararını verdiği tarih arasında geçen sürenin bazı durumlarda yedi yıla ulaştığını ileri sürmüşlerdir.

21.  Mahkeme, Sözleşme’nin 35 § 1 maddesinin tüketilmesini gerektirdiği tek hukuk yolunun, iddia edilen ihlallerle ilgili olan ve aynı zamanda mevcut ve yeterli olan hukuk yolları olduğunu (bk. Paksas / Litvanya [BD], no. 34932/04, § 75, AİHM 2011 (alıntılar)) ve yetersiz veya etkisiz olan hukuk yollarına başvurma zorunluluğu bulunmadığını (bk. Vučković ve Diğerleri / Sırbistan (ilk itiraz) [BD], no. 17153/11 ve diğer 29 başvuru, § 73, 25 Mart 2014) yinelemektedir.

22.  İlaveten Mahkeme, bu tür bir hukuk yolunun mevcudiyetinin hukuken ve uygulamada yeterince kesin olması gerektiğini yinelemektedir (bk. Vernillo / Fransa, 20 Şubat 1991, § 27, Seri A no. 198). Bu nedenle, hukuk yolunun iç hukuktaki dayanağı açık olmalıdır (karşılaştırınız Norbert Sikorski / Polonya, no. 17599/05, § 117, 22 Ekim 2009, Sürmeli / Almanya [BD], no. 75529/01, §§ 110-12, AİHM 2006-VII ve Scavuzzo-Hager ve Diğerleri / İsviçre (k.k.), no. 41773/98, 30 Kasım 2004) ve başvuranın şikâyetlerine ilişkin olarak telafi sağlayabilecek ve makul başarı şansı sunabilecek nitelikte olmalıdır (karşılaştırınız Scoppola / İtalya (no. 2) [BD], no. 10249/03, § 71, 17 Eylül 2009, Karácsony ve Diğerleri / Macaristan [BD], no. 42461/13 ve 44357/13, §§ 75-82, 17 Mayıs 2016, Selahattin Demirtaş / Türkiye (no. 2) [BD], no. 14305/17, § 205, 22 Aralık 2020 ve Magyar Keresztény Mennonita Egyház ve Diğerleri / Macaristan, no. 70945/11 ve diğer 8 başvuru, § 50, AİHM 2014 (alıntılar)).

23.  Kapsamı ve uygulaması da dâhil olmak üzere, var olduğu söylenen bir hukuk yolunun gelişimi ve kullanılabilirliği açıkça ortaya konmalı ve uygulama veya içtihatla teyit edilmeli veya tamamlanmalıdır (bk. Mikolajová / Slovakya, no. 4479/03, § 34, 18 Ocak 2011). Atıfta bulunulan kararların ilke olarak başvuru yapılmadan önce verilmiş olması (Dimitar Yanakiev / Bulgaristan (no. 2), no. 50346/07, §§ 53 ve 61, 31 Mart 2016 ve yukarıda anılan Norbert Sikorski, § 115) ve söz konusu davayla ilgili olması gerekmektedir (Sakhnovskiy / Rusya [BD], no. 21272/03, §§ 43-44, 2 Kasım 2010).

24.  Özellikle, temel haklar için anayasal koruma sağlayan bir hukuk sisteminde, bu korumanın kapsamını test etmek ve yerel mahkemelerin bu hakları yorumlama yoluyla geliştirmesine izin vermek mağdur bireyin görevidir (bk. yukarıda anılan Vučković ve Diğerleri, § 84, ve A, B ve C / İrlanda [BD], no. 25579/05, § 142, AİHM 2010). Ancak, önerilen bir hukuk yolunun, örneğin yerleşik içtihat ışığında, makul başarı şansı sunmadığı durumlarda, başvuranın bu hukuk yolunu kullanmamış olması kabul edilebilirliğe engel teşkil etmez (karşılaştırınız Carson ve Diğerleri / Birleşik Krallık [BD], no. 42184/05, § 58, AİHM 2010 ve Pressos Compania Naviera S.A. ve Diğerleri / Belçika, 20 Kasım 1995, § 27, Seri A no. 332).

25.  Mahkeme, Anayasa Mahkemesinin Hükümet tarafından atıfta bulunulan 2018 ve 2019 tarihli kararlarını dikkate almakta olup bu kararlarda yukarıda anılan mahkemenin, söz konusu dava ilgili hükmün uygulanmasıyla ilgili olduğunda, çeşitli konulara ilişkin yasal hükümlerden kaynaklanan tedbirleri inceleme yetkisini kabul etmiştir. Ancak, bazı başvuranlar tarafından atıfta bulunulan 11 Haziran 2020 tarihli bir kararda (başvuru no. 2019/172), Anayasa Mahkemesi, 6723 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından Yargıtay hâkimlerinin görev sürelerinin sonlandırılmasına itiraz etmek için mahkemeye erişim haklarının olmamasına ilişkin aynı şikâyeti incelemek için yetkisiz olduğunu açıkça beyan etmiştir. Mahkeme ayrıca, Anayasa Mahkemesinin 10 Kasım 2022 tarihli kararında, Danıştay üyesinin görev süresinin kanun gereğince (ex lege) erken sonlandırılması bağlamında, somut davadakine benzer koşulların söz konusu olduğu bir davada, mahkemeye erişim hakkına ilişkin bir bireysel başvuruyu inceleme yetkisini kabul ettiğini kaydetmektedir (bk. yukarıda anılan Sözen, § 17). Dolayısıyla, söz konusu kararın ardından, Anayasa Mahkemesinin somut davada başvuranların şikâyetlerini inceleme yetkisi yasal kesinlik kazanmıştır. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi, sırasıyla 5 Ekim 2023 ve 21 Haziran 2023 tarihli kararlarında (bk. yukarıda 5. paragraf), başvuranlar tarafından 9049/17 ve 12988/17 no.lu başvurularda yapılan bireysel başvuruları esası kapsamında inceleyebilmiştir.

26.  Ancak, somut başvuruların yapıldığı tarihte (6 Ekim 2016 ile 23 Ocak 2017 tarihleri arasında), Anayasa Mahkemesi henüz doğrudan kanun hükümlerinden kaynaklanan meseleleri inceleme yetkisini kabul ettiği bir karar vermemiştir.

27.  Mahkeme, somut başvuruların Mahkemeye yapıldığı tarihte Anayasa Mahkemesinin içtihadı ışığında, başvuranlar tarafından Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuruların makul bir başarı şansı sunmayacağını tespit etmiştir. Anayasa Mahkemesinin benzer şikâyetleri inceleme yetkisini konu bakımından teyit eden içtihadının ancak yıllar sonra ortaya çıktığını göz önünde bulunduran Mahkeme, Hükümetin iç hukuktaki uygulamanın yeterince sağlam olduğunu ya da başvuranların Mahkemeye başvurdukları tarihte bile bu hukuk yolunun benzer durumlarda başarıyla kullanıldığını gösteren içtihadın mevcut olduğunu gösteremediğini tespit etmiştir (bk. bu davaya uygulanabildiği ölçüde, yukarıda anılan Dimitar Yanakiev, § 61).

28.  Anayasa Mahkemesinin başvuranın olağanüstü hal ile bağlantılı olarak alınan tedbirlerin incelenmesi için komisyona başvurmadığına ilişkin tespitine atıfta bulunan Hükümetin 7274/17 no.lu başvuruya ilişkin iç hukuk yollarının tüketilmediği itirazına ilişkin olarak (bk. yukarıda 18. paragraf), Mahkeme, söz konusu komisyonun olağanüstü hal sırasında çıkarılan kanun hükmünde kararnameler kapsamında alınan tedbirleri incelemekle sorumlu olduğunu yinelemektedir (bk. Çatal / Türkiye (k.k.), no. 2873/17, § 20, 7 Mart 2017). Ancak, somut davada başvuran, 1 Temmuz 2016 tarihinde, yani 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişiminin ardından olağanüstü hal ilan edilmeden önce çıkarılan 6723 sayılı Kanun ile alınan bir tedbirden şikâyetçi olmuştur. Hükümet bu tedbirin nasıl olup da komisyonun görev ve yetkileri kapsamına girdiğini açıklayamamıştır. Ayrıca Hükümet, yukarıda bahsi geçen Anayasa Mahkemesi kararının olgusal bir hataya dayanmış olabileceğini, zira başvuranın Anayasa Mahkemesine kararındaki olgusal hatanın düzeltilmesi için bir karar düzeltme talebi sunmuş olması gerektiğini düşündüğünü ileri sürmüştür. Bu bağlamda Mahkeme, olgusal bir hataya dayanan bir karar düzeltme talebinin, nihai bir kararın ardından iç hukuk yollarının tüketilmesi amacıyla takip edilmesi gerekmeyen takdire bağlı veya olağanüstü bir hukuk yolu olduğunu yinelemektedir (Korzeniak / Polonya, no. 56134/08, § 39, 10 Ocak 2017 ve Çınar / Türkiye (k.k.), no. 28602/95, 13 Kasım 2003).

29.  Sonuç olarak Mahkeme, somut davadaki başvuranların Mahkemeye başvurularını yaptıkları sırada Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yolunu takip etmiş olmaları gerektiğini düşünmemektedir. Dolayısıyla, bu itirazın da reddedilmesi gerekmektedir.

30.  Mahkeme, bu şikâyetin Sözleşme’nin 35 § 3 (a) maddesi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve başka herhangi bir gerekçeyle de kabul edilemez olmadığını kaydetmektedir. Dolayısıyla, şikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmelidir.

31.  Başvuranlar, 6723 sayılı Kanun uyarınca görev sürelerinin sonlandırılmasıyla ilgili olarak mahkemeye erişim haklarının engellendiğini ve bunun meşru bir amaç gütmediğini ileri sürmüşlerdir.

32.  Hükümet, Sözleşme’nin 6 § 1 maddesinin ihlal edilmediğini ileri sürmüştür. Hükümet başvuranların görev sürelerini sonlandıran 6723 sayılı Kanun’un, hukukun üstünlüğünü desteklemeyi ve bölge adliye mahkemeleri ile üç kademeli bir yargı sistemi oluşturarak kamu güvenini artırmayı amaçlayan büyük bir yargı reformunun parçası olduğunu belirtmiştir. Hükümet, Kanun’un yargı görevine ilişkin kurallara haklı bir istisna teşkil ettiğini ve bireyleri görüşleri veya eylemleri nedeniyle hedef almadığını da eklemiştir.

33.  Hükümet ayrıca 6723 sayılı Kanun’un etkilenen kişilerin kazanılmış haklarına saygı gösterdiğini ve orantılı olduğunu savunmuştur. İlgili Kanun, yüksek mahkemelerin tüm üyelerinin görev sürelerini sonlandırmış olsa da kademelerini ve maaşlarını korumuş ve hâkimlerin Anayasa’nın 139. maddesi kapsamındaki haklarına saygı göstermiştir. Hükümet, bağımsız HSYK’nın yeni Kanun ile görev süreleri sonlandırılanlar arasından Yargıtay’a yeni üyeler seçtiğini ve Türk Anayasası’nın görev süresini değil ancak yargı bağımsızlığını güvence altına aldığını ileri sürmüştür.

34.  Son olarak Hükümet, 6723 sayılı Kanun ile görev süreleri sonlandırılan bazı yüksek mahkeme üyelerinin FETÖ/PDY örgütüne üyelikten mahkûm edilmiş olduklarını kaydetmiştir.

35.  Mahkemeye erişim hakkına ilişkin genel ilkeler Zubac / Hırvatistan ([BD], no. 40160/12, §§ 76-79, 5 Nisan 2018) ve Sözen (yukarıda anılan, §§ 69-70) kararlarında yer verilmiştir.

36.  Somut davadakine benzer koşulların söz konusu olduğu Sözen kararında (yukarıda anılan, §§ 71-78), Mahkeme, başvuranın görev süresinin keyfi olarak sonlandırılmasına ilişkin tartışılabilir hakkının gerçek ve ciddi ihtilafını incelemek üzere yerel mahkemelere erişim hakkının olmamasının haklı bir gerekçesi olmadığına karar vermiştir. Mahkeme, davalı Devlet’in, yargısal denetimin olmaması nedeniyle, başvuranın mahkemeye erişim hakkının özüne zarar verdiğini tespit etmiştir (aynı kararda, § 78).

37.  Mahkeme somut davada, daha önceki bulgularından ayrılmasını gerektirecek herhangi bir sebep tespit edememiştir.

38.  Dolayısıyla, Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi ihlal edilmiştir.

SÖZLEŞME’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI

39.  Başvuranlar, yerel mahkemeler ve Mahkeme nezdinde yaptıkları yargılama masraf ve giderlerinin yanı sıra maddi ve manevi tazminat talebinde de bulunmuşlardır.

40.  Başvuranlar maddi tazminatla ilgili olarak, itiraz edilen tedbirin bir sonucu olarak, maaşlarının veya emekli maaşlarının bir kısmını ve bazı maddi avantajları (özellikle kamu konutu, sağlık sigortası, maaşa dayalı bankacılık avantajları ve bazı kamu ücretlerinden muafiyetler) kaybettiklerini belirtmişlerdir.

41.  Başvuranlar manevi tazminatla ilgili olarak, kendilerine karşı gerçekleştirilen eylemler nedeniyle sıkıntı çektiklerini belirtmişlerdir. Başvuranlar ekteki tabloda belirtilen tutarları talep etmişlerdir.

42.  Başvuranlar masraf ve giderlerle ilgili olarak, ekteki tabloda belirtilen çeşitli tutarları talep etmişler ve burada belirtilen destekleyici belgeleri sunmuşlardır.

43.  Hükümet, başvuranların maddi tazminata ilişkin iddialarının, somut davanın konusuyla ilgisiz olmasının yanı sıra, dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürmüştür. Hükümet ayrıca, başvuranların maddi ve manevi tazminat talepleri ile iddia edilen ihlal arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmadığını ileri sürmüştür. Hükümet, başvuranların manevi tazminat taleplerinin dayanaksız ve aşırı olduğunu ve benzer davalarda Mahkeme tarafından hükmedilen miktarlarla uyuşmadığını ileri sürmüştür. Son olarak, Hükümet, başvuranların, masraf ve giderlere ilişkin taleplerini desteklemek için geçerli veya ikna edici belgeler sunmadıklarını iddia etmiştir.

44.  Mahkeme, tespit edilen ihlal ile ileri sürülen maddi zarar arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmadığı kanısına varmış ve bu nedenle söz konusu talebi reddetmiştir. Bununla birlikte, manevi tazminat olarak, miktara yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, başvuranların her birine 3.000 avro ödenmesine hükmetmiştir.

45.  Masraf ve giderlere ilişkin olarak, elindeki belgeleri göz önünde bulunduran Mahkeme, destekleyici belgeleri (bk. ekteki tablo) sunan başvuranlara, yansıtılabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere, söz konusu tabloda belirtilen meblağların ödenmesini makul bulmakta olup taleplerin geri kalanını reddetmiştir.

BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLİĞİYLE,

(a) Davalı Devlet tarafından, her bir başvurana, kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin ulusal para birimine çevrilmek üzere:

(i)  Manevi tazminat olarak, yansıtılabilecek her türlü vergi hariç 3.000 avro (üç bin avro);

(ii)  Masraflar ve giderler için ise, yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, ekli tabloda yer alan miktarların ödenmesine;

(b) Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;

İşbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiş olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3 maddesi uyarınca 11 Şubat 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.

 Dorothee von Arnim  Jovan Ilievski
 Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Başkan

Ek

Dava listesi:

No.

Başvuru no.

Dava Adı

Dava Tarihi

Başvuran

Doğum Tarih

İkamet Adresi

Temsilci

Manevi tazminat talebi (AVRO)

Avukatlık ücretleri talebi (AVRO)

ve varsa destekleyici belgeler

Diğer masraf ve giderlere ilişkin talep (AVRO) ve varsa destekleyici belgeler

Avukatlık ücretleri ve diğer masraf ve giderler için hükmedilen tutar (AVRO)

1.

60220/16

Tosun / Türkiye

06.10.2016

Yılmaz TOSUN
04.08.1963
Ankara

Serra YAĞMUR ERGÜÇ

3.000.000

2.000
Hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.500
Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesi nedeniyle 2 başvuruda avukatlık ücretleri için müştereken karar verilmiştir (70633/16)

2.

62313/16

Akın / Türkiye

25.10.2016

Ali AKIN
01.11.1968
Kayseri

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

5
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (66373/16, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

3.

66296/16

Kiriş / Türkiye

24.10.2016

Ahmet KİRİŞ
16.02.1965
Ankara

Kadir ÖZTÜRK (avukat değil)

100.000

3.000
Hukuki hizmetler sözleşmesi

128

2.000

4.

66373/16

Mermerci / Türkiye

24.10.2016

Sefa MERMERCİ
11.02.1965
Ankara

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

14
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

5.

69446/16

Demir / Türkiye

14.11.2016

Coşkun DEMİR
15.12.1958
Ankara

İsmail Safa AKKUŞ

1.000.000

1.810
Hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.310
Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesi nedeniyle 2 başvuruda avukatlık ücretleri için müştereken karar verilmiştir (28775/17)

6.

70457/16

Aydın / Türkiye

09.11.2016

Ferudun AYDIN
01.01.1967
Ankara

Ebubekir ELMALI

200.000

-

-

-

7.

70633/16

Güleç / Türkiye

27.10.2016

Nuri GÜLEÇ
01.01.1969
Ankara

Serra YAĞMUR ERGÜÇ

3.000.000

2.000
Hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.500
Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesi nedeniyle 2 başvuruda avukatlık ücretleri için müştereken karar verilmiştir (60220/16)

8.

70911/16

İnceoğlu / Türkiye

24.11.2016

İsmail İNCEOĞLU
15.09.1965
Ankara

Melih İNCEOĞLU

300.000

1.550
Avukat tarafından hazırlanan hukuki hizmetler sözleşmesi ve fatura

-

1.550

9.

70922/16

Budak / Türkiye

14.11.2016

Mesut BUDAK
25.07.1969
Ankara (temsilcinin adresi)

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

10.

70931/16

Sarıömeroğlu / Türkiye

14.11.2016

Hüseyin SARIÖMEROĞLU
10.11.1967
Konya

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

11.

71837/16

Memiş / Türkiye

2.11.2016

Yusuf MEMİŞ
01.06.1966
İstanbul

Esad MEMİŞ

500.000

-

-

-

12.

72143/16

Ataman / Türkiye

21.11.2016

İbrahim Tufan ATAMAN
29.07.1968
Ankara

Beyza Esma TUNA

1.000.000

1.810
Avukat tarafından hazırlanan hukuki hizmetler sözleşmesi ve fatura

-

1.810

13.

72171/16

Gürtekin / Türkiye

14.11.2016

Eray GÜRTEKİN
06.05.1968
Kırıkkale

Hüseyin AYGÜN

23.040.000

2.000

1.000

-

14.

72172/16

Karayol / Türkiye

17.11.2016

Muharrem KARAYOL
05.09.1968
İstanbul

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

15.

72213/16

Doğan / Türkiye

10.11.2016

Ahmet Turan DOĞAN
03.02.1967
Sivas

Ömer Faruk DOĞAN (avukat değil)

400.000

-

-

-

16.

72220/16

Meran / Türkiye

22.11.2016

Necati MERAN
17.05.1966
İzmir

Öztürk UFUK

400.000

909
avukat tarafından düzenlenmiş fatura

69
mütercim tarafından düzenlenmiş fatura

978

17.

72471/16

Sönmez / Türkiye

14.11.2016

Salih SÖNMEZ
20.10.1964
Kırıkkale

Gökhan GÜNAYDIN

1.000.000

2.000

1.000

-

18.

72815/16

Emiroğlu / Türkiye

08.11.2016

Turgut EMİROĞLU
02.10.1965
İstanbul

Cengiz VAROL

500.000

-

-

-

19.

73667/16

İşlek / Türkiye

14.11.2016

Kemalettin İŞLEK
01.01.1969
Tunceli

Hüseyin AYGÜN

100.000

2.000

1.000

-

20.

74405/16

Sarıçam / Türkiye

14.11.2016

Mustafa SARIÇAM
06.03.1965
Ereğli

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

21.

75251/16

Kulaç / Türkiye

14.11.2016

Hüseyin KULAÇ
29.08.1966
İstanbul

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

22.

75477/16

Kır / Türkiye

17.11.2016

İbrahim KIR
10.10.1964
Ankara

Emir Han KIR

200.000

-

1.000

-

23.

75483/16

Kaya / Türkiye

22.11.2016

Hacı Osman KAYA
10.08.1965
Ankara

Kübra KAYA

300.000

1.550
Avukat tarafından hazırlanan hukuki hizmetler sözleşmesi ve fatura

157
Mütercim tarafından düzenlenmiş ve imzalanmış çeviri makbuzu (40) ve Mahkemeye yapılan posta masrafları için posta servisi tarafından hazırlanan fatura (117)

1.707

24.

75489/16

Yağcı / Türkiye

23.11.2016

Ali YAĞCI
20.06.1967
Ankara

Musa YAĞCI

10.000.000

5.000

2.500

-

25.

75787/16

Doğan / Türkiye

14.11.2016

İrfan DOĞAN
20.10.1967
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

26.

75788/16

Uğur / Türkiye

14.11.2016

Hüsamettin UĞUR
01.01.1965
Ankara

Gökhan GÜNAYDIN

1.000.000

2.000

1.000

-

27.

75789/16

Şahin / Türkiye

14.11.2016

Ali ŞAHİN
11.05.1963
Kırıkkale

Gökhan GÜNAYDIN

1.000.000

2.000

1.000

-

28.

75790/16

Asan / Türkiye

14.11.2016

İdris ASAN
28.12.1964
Konya

Gökhan GÜNAYDIN

1.000.000

2.000

1.000

-

29.

75791/16

Seyhan / Türkiye

14.11.2016

Edat Yücel SEYHAN
09.10.1969
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

30.

75793/16

Kılıç / Türkiye

14.11.2016

Mustafa KILIÇ
20.09.1960
Konya

Murat Esat KILIÇ

1.000.000

2.000

1.000

-

31.

75799/16

Altınöz / Türkiye

14.11.2016

Dursun ALTINÖZ
09.08.1969
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

32.

76041/16

Uslu / Türkiye

11.11.2016

Mehmet USLU
15.02.1959
Ankara

Merve Nur YALÇIN

200.000

10.000
Hukuki hizmetler sözleşmesi

100

2.000

33.

79124/16

Köksal / Türkiye

05.12.2016

Süleyman KÖKSAL
20.11.1963
Kırıkkale

Ali Aydın AKPINAR

1.000.000

-

-

-

34.

79441/16

Şen / Türkiye

13.12.2016

Çetin ŞEN
31.08.1965
Ankara

Süeda Esma ŞEN KARA

300.000

-

-

-

35.

488/17

Memiş / Türkiye

17.11.2016

Yahya MEMİŞ
12.10.1965
İstanbul

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

36.

875/17

Arı / Türkiye

11.11.2016

Mehmet ARI
15.10.1965
Kırıkkale

Arzu Şeyma ARI

200.000

-

66
mütercim tarafından düzenlenmiş ve imzalanmış fatura

66

37.

1479/17

Çolak / Türkiye

14.12.2016

Hüseyin ÇOLAK
01.01.1965
Ankara

Raziye AKTAŞ

1.000.000

1.500
Hukuki hizmetler sözleşmesi

200

1.500

38.

3555/17

Boşgelmez / Türkiye

14.12.2016

Aydın BOŞGELMEZ
24.10.1966
Ankara

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

10
Mahkemeye yapılan posta masrafları için posta servisi tarafından düzenlenen fatura

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

39.

3891/17

Karanfil / Türkiye

10.12.2016

Vecdi KARANFİL
28.05.1969
Sakarya

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

40.

4296/17

Köseoğlu / Türkiye

08.12.2016

Bilal KÖSEOĞLU
06.07.1966
İstanbul

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

41.

4307/17

Tunç / Türkiye

22.12.2016

Mehmet Kasım TUNÇ
01.05.1960
Ankara

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

13
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

42.

4679/17

Kaya / Türkiye

12.12.2016

Ali KAYA
22.06.1967
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

43.

5394/17

Borazan / Türkiye

29.12.2016

Ömür BORAZAN
13.05.1964
Ankara

Sümeyra Betül BABACAN ALKAN

1.000.000

3.500

-

44.

5463/17

Saylak / Türkiye

17.11.2016

Esabil SAYLAK
05.06.1967
Ankara

Rana SAYLAK

3.000.000

3.000

-

-

45.

5877/17

Dere / Türkiye

26.12.2016

Nazmi DERE
01.09.1965
Eskişehir

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

10
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

46.

5886/17

Atalay / Türkiye

27.12.2016

Selahittin ATALAY
20.12.1954
İzmir

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

6
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

47.

6301/17

Kamacı v. Türkiye

16.12.2016

Mahmut KAMACI
02.04.1958
Ankara

Atilla KART

40.000

-

-

-

48.

6323/17

Cevher / Türkiye

10.12.2016

Dursun Murat CEVHER
24.10.1963
Kırıkkale

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

49.

6354/17

Kundakçı / Türkiye

16.12.2016

Mesut KUNDAKÇI
03.01.1969
Kırıkkale

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

50.

6359/17

Ekinci / Türkiye

10.12.2016

Mehmet Vehip EKİNCİ
18.07.1963
Kırıkkale

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

51.

6363/17

Karadavut / Türkiye

19.12.2016

Ahmet KARADAVUT
01.12.1957
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

52.

6430/17

Eryılmaz / Türkiye

26.12.2016

Ali ERYILMAZ
27.02.1962
Ankara

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

8
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

53.

6441/17

Bekler / Türkiye

29.12.2016

Arif BEKLER
20.12.1968
Ankara

Adem KAPLAN

200.000

-

-

-

54.

7274/17

Şahin / Türkiye

04.01.2017

İlyas ŞAHİN
15.03.1966
Adapazarı

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

63
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

55.

7280/17

Ramazan / Türkiye

10.12.2016

Bayrak RAMAZAN
08.04.1965
Istanbul

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

56.

8123/17

Altan / Türkiye

12.12.2016

İlyas ALTAN
01.01.1962
Ankara

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

8
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

57.

8124/17

Özaykut / Türkiye

16.12.2016

Salih ÖZAYKUT
01.01.1969
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

58.

8479/17

Özdemir / Türkiye

28.12.2016

Muzaffer ÖZDEMİR
01.06.1968
Istanbul

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

59.

8486/17

Taşkın / Türkiye

28.12.2016

Ahmet TAŞKIN
26.01.1965
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

60.

9049/17

Akarsu / Türkiye

19.01.2017

Mustafa AKARSU
01.06.1969
Ankara

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

15
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 12988/17, 22007/17)

61.

10426/17

Babacan / Türkiye

29.12.2016

Hüseyin Güngör BABACAN
27.01.1966
Konya

Yücel ALKAN

1.000.000

-

9.200

-

62.

10440/17

Kıvrıl / Türkiye

29.12.2016

Halit KIVRIL
15.09.1968
İzmir

Sümeyra Betül BABACAN ALKAN

1.000.000

-

5.800

-

63.

12064/17

Ural / Türkiye

6.12.2016

Sami Sezai URAL
01.04.1968
İstanbul

Melike Büşra URAL

50.000

1.710
Hukuki hizmetler sözleşmesi

-

1.710

64.

12988/17

Karagöl / Türkiye

13.01.2017

Hüseyin KARAGÖL
30.07.1964
Sakarya

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

7
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/17, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 22007/17)

65.

13298/17

Demirezici / Türkiye

21.01.2017

Mehmet Ali DEMİREZİCİ
01.01.1966
Ankara

Süeda Esma ŞEN KARA

300.000

-

-

-

66.

14181/17

Torlak / Türkiye

28.12.2016

Hakkı TORLAK
27.11.1966
Uşak

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

67.

15261/17

Sarioglu / Türkiye

29.12.2016

Refik SARIOĞLU
06.03.1967
Bursa

Ebubekir RENK

50.000

1.110

-

-

68.

16118/17

Güney / Türkiye

09.01.2017

Muhammet GÜNEY
15.06.1968
Ankara

Ayhan DOĞAN

400.000

-

-

-

69.

16139/17

Doğan / Türkiye

16.01.2017

Ayhan DOĞAN
02.09.1966
ANKARA

Muhammet GÜNEY

500.000

-

-

-

70.

16149/17

Ergün / Türkiye

04.01.2017

İsmail ERGÜN
01.01.1966
Ankara

Ömer Faruk ERGÜN

1.000.000

5.000
Hukuki hizmetler sözleşmesi

200

2.000

71.

17266/17

Köse / Türkiye

18.01.2017

İsmail KÖSE
02.02.1956
Ankara

Musab KÖSE

1.000.000

5.000

-

-

72.

19268/17

Karadağ / Türkiye

01.12.2016

Muzaffer KARADAĞ
12.10.1965
Ankara

Hüseyin AYGÜN

1.000.000

2.000

1.000

-

73.

19603/17

Yıldırım / Türkiye

23.01.2017

Hüseyin YILDIRIM
15.09.1963
Ankara

Erkam YILDIRIM

1.000.000

5.000

-

-

74.

19634/17

Baydilli / Türkiye

17.01.2017

Mustafa Haluk BAYDİLLİ
10.03.1969
Mersin

Murat Esat KILIÇ

250.000

20.000

-

-

75.

19669/17

Karadağ / Türkiye

16.01.2017

Bilal KARADAĞ
23.10.1967
Keskin

Öykü Didem AYDIN

100.000

5.000
Hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.000

76.

22003/17

Erdoğan / Türkiye

19.12.2016

Mustafa ERDOĞAN
16.11.1968
Antalya

Gökhan GÜNAYDIN

1.000.000

2.000

1.000

-

77.

22007/17

Çakır / Türkiye

11.01.2017

Resul ÇAKIR
13.08.1967
Siegen

Mehmet ÖNCÜ (avukat değil)

50.000

1.500
Temsilci tarafından düzenlenmiş fatura

5
Mahkemeye yapılan posta masrafları

7.164
Aynı temsilci diğer 11 başvuranı temsil ettiği için 12 başvuruda toplam masraflar ve temsilci ücretleri için müştereken karar verilmiştir (62313/16, 66373/16, 3555/17, 4307/17, 5877/17, 5886/17, 6430/17, 7274/17, 8123/17, 9049/17, 12988/17, 22007/17)

78.

28775/17

Akkuş/Türkiye

19.01.2017

Mustafa AKKUŞ
13.06.1964
Ankara

İsmail Safa AKKUŞ

1.000.000

1.810
Hukuki hizmetler sözleşmesi

-

2.310
Aynı avukatın diğer 1 başvuranı temsil etmesi nedeniyle 2 başvuruda avukatlık ücretleri için müştereken karar verilmiştir (69446/16)

79.

68754/17

Çelik / Türkiye

19.01.2017

Salih ÇELİK
28.05.1966
Ankara

50.000

376
Anayasa Mahkemesi nezdindeki davalar için hukuki hizmetler sözleşmesi

239
Mahkemeye yapılan posta masrafları (166), Anayasa Mahkemesine başvuru ücreti (73)

615

80.

72205/17

Kurt / Türkiye

29.12.2016

İbrahim KURT
12.10.1966
Ankara

Yücel ALKAN

1.000.000

-

3.500

-

81.

80145/17

Yıldız / Türkiye

17.11.2016

Ali YILDIZ
01.12.1965
Ankara

Handan CAN

10.000.000

5.000

2.500

-

82.

80153/17

Erdoğan / Türkiye

21.01.2017

Zekeriya ERDOĞAN
16.01.1966
Ankara

Handan CAN

10.000.000

5.000

22.500

-

83.

80164/17

Özer / Türkiye

17.11.2016

Cumhur ÖZER
02.09.1969
Ankara

Handan CAN

10.000.000

5.000

22.500

-

84.

80168/17

Altınışık / Türkiye

15.11.2016

Kadir ALTINIŞIK
01.01.1968
Konya

Handan CAN

10.000.000

5.000

22.500

-

,