CASE OF TRELA AND OTHERS v. POLAND - [Polish Translation] by the Polish Ministry of Justice

© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC

© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC

SEKCJA PIERWSZA

SPRAWA TRELA I INNI przeciwko POLSCE

(Skargi nr 25347/19 i 18 innych – zob. wykaz w załączniku)

WYROK

STRASBURG

30 listopada 2023 r.

Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.

W sprawie Trela i Inni przeciwko Polsce

Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza), zasiadając jako komitet w składzie:

 Lətif Hüseynov, Przewodniczący,
 Krzysztof Wojtyczek,
 Ivana Jelić, sędziowie,

i Viktoriya Maradudina, pełniąca obowiązki Zastępcy Kanclerza Sekcji,

obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2023 r.,

mając na uwadze decyzję o przyznaniu skarżącemu w sprawie nr 60803/21 anonimowości na podstawie Reguły 47 § 4 Regulaminu Trybunału,

wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:

POSTĘPOWANIE

1.  Sprawa wywodzi się ze skarg przeciwko Polsce, wniesionych do Trybunału na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”) w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli.

2.  Skargi zakomunikowano rządowi Rzeczypospolitej Polskiej („Rząd”).

STAN FAKTYCZNY

3.  Lista skarżących i odpowiednie informacje dotyczące skarg przedstawiono w załączonej tabeli.

4.  Skarżący podnieśli zarzut nadmiernego czasu trwania postępowań karnych i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym.

PRAWO

5.  Mając na uwadze podobny przedmiot skarg, Trybunał uznaje za stosowne rozpatrzenie ich łącznie w ramach jednego wyroku.

6.  Odnośnie do wszystkich skarg Rząd przedłożył deklaracje jednostronne, które nie stanowiły wystarczającej podstawy, aby stwierdzić, że poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji nie wymaga od Trybunału dalszego badania sprawy (art. 37 ust. 1 in fine). Trybunał oddala wniosek Rządu o skreślenie skarg z listy spraw i w związku z tym będzie kontynuował badanie istoty spraw (zob. Tahsin Acar przeciwko Turcji (zagadnienie wstępne) [WI], nr 26307/95, pkt 75, ETPC 2003-VI).

7.  Skarżący zarzucili, że czas trwania przedmiotowych postępowań karnych był niezgodny z wymogiem „rozsądnego terminu” i że w tym względzie nie dysponowali skutecznym środkiem odwoławczym. Skarżący powołali się na art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji.

8.  Trybunał przypomina, że rozsądny charakter czasu trwania postępowania należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i w odniesieniu do następujących kryteriów: złożoności sprawy, zachowania skarżących i właściwych organów oraz znaczenia przedmiotu sporu dla skarżących (zob. m.in Pélissier i Sassi przeciwko Francji [WI], nr 25444/94, pkt 67, ETPC 1999-II, oraz Frydlender przeciwko Francji [WI], nr 30979/96, pkt 43, ETPC 2000-VII).

9.  W wiodącej sprawie Rutkowski i Inni przeciwko Polsce, nr 72287/10 i 2 inne, wyrok z 7 lipca 2015 r., Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 Konwencji w związku z czasem trwania postępowania sądowego.

10.  Po przeanalizowaniu wszystkich przedłożonych mu materiałów Trybunał nie znalazł żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów mogących usprawiedliwić całkowity czas trwania postępowań na szczeblu krajowym. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie czas trwania postępowania był nadmierny i nie spełniał wymogu „rozsądnego terminu”.

11.  Trybunał zauważa ponadto, że skarżący nie dysponowali skutecznym środkiem odwoławczym w odniesieniu do tych skarg.

12.  Skargi niniejsze są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji.

13.  Uwzględniając dokumenty znajdujące się w posiadaniu Trybunału oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności Rutkowski i Inni, cyt. pow.), Trybunał uznaje za uzasadnione zasądzenie kwot wskazanych w załączonej tabeli.

Z TYCH WZGLĘDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE:

(a)  że pozwane państwo winno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżących wskazane w załączonej tabeli kwoty, przeliczone na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności;

(b)  że, od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od określonych powyżej kwot, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.

Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie 30 listopada 2023 r., zgodnie z Regułą 77 §§ 2 i 3 Regulaminu Trybunału.

 Viktoriya Maradudina Lətif Hüseynov

Pełniąca obowiązki Zastępcy Kanclerza Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK

Wykaz skarg zawierających zarzuty z art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji

(nadmierny czas trwania postępowań karnych i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)

[1] Plus wszelkie należne podatki podlegające zapłacie przez skarżących.