CASE OF TÜZEMEN AND OTHERS v. TÜRKİYE - [Turkish Translation] by Kadir Öztürk and Zeynep Saraç

İKİNCİ BÖLÜM

TÜZEMEN VE DİĞERLERİ v. TÜRKİYE

(Başvuru no 66683/16 ve diğer 116 başvuru -

ekli listeye bakınız)

© Çeviren, Kadir Öztürk, AİHS Hukuk Danışmanı, Hukuk Çevirmeni, @LegalCounsel_TR, Zeynep Saraç, Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi İngilizce Mütercim ve Tercümanlık Öğrencisi, saracxzeynep, @saracxzeynep, 2025. Bu çeviriyi yayımlama izni, yalnızca Mahkeme’nin veri tabanı olan HUDOC’a konulması için verilmiştir.

© Translated by Kadir Öztürk, Legal Counsel to the ECHR, Legal Translator, @LegalCounsel_TR, Zeynep Saraç, English Translation and Interpreting Student at Bolu Abant Izzet Baysal University, saracxzeynep, @saracxzeynep, 2025. Permission to republish this translation has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.

KARAR
 

STRAZBURG

8 Temmuz 2025

İşbu karar kesin olup bazı şekli değişikliklere tabi tutulabilir.

Tüzemen ve Diğerleri v. Türkiye davasında,

 Başkan, Tim Eicke,
 Hakimler, Jovan Ilievski,
 Gediminas Sagatys,
ve Bölüm Yazı İşleri Müdürü Vekili Dorothee von Arnim’in katılımlarıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),

İlgili detayları ve farklı başvuru tarihleri ekli tabloda listelenen yüz on yedi Türk vatandaşı (“başvurucu”) tarafından İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme’nin (“ Sözleşme ”) 34. maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Mahkeme’ye yapılan başvuruları,

bir suçun işlendiğine ilişkin makul şüphenin bulunmadığı iddiasına, tutuklu yargılanmalarına karar verilirken ve tutukluluk halleri uzatılırken ilgili ve yeterli gerekçelerin bulunmadığı iddiasına, tutuklu yargılanma sürelerinin uzunluğuna ve tutukluluğun hukuka uygunluğuna dair yargı denetiminin etkisiz olduğuna ilişkin Sözleşme’nin 5. maddesi kapsamındaki şikayetlerin, ilgili zamanda Hükümet temsilcisi ve eski Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Başkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümeti’ne (“Hükümet”) bildirilmesi kararını ve başvuruların geri kalanının kabul edilemez olduğuna ilişkin kararı,

tarafların gözlemlerini,

ve Hükûmet’in başvuruların bir Komite tarafından incelenmesine yönelik itirazlarını reddeden kararı dikkate alarak;

17 Haziran 2025 tarihinde gerçekleştirilen kapalı müzakerelerin ardından,

Bu tarihte kabul edilen aşağıdaki kararı vermiştir:

DAVANIN KONUSU

 1. Mevcut başvurular esas olarak, 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişiminin ardından, Türk makamları tarafından “Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması” (bundan sonra metinde “FETÖ/PDY” olarak anılacaktır) olarak tanımlanan ve darbe girişiminin arkasındaki oluşum olarak görülen bu yapıya üye oldukları şüphesiyle başvurucuların yakalanmaları ve tutuklu yargılanmalarına ilişkindir (ayrıntılı bilgi için bkz. Akgün v. Türkiye, no. 19699/18, §§ 3-9 ve §§ 106-07, 20 Temmuz 2021).

 2. Başvurucular esas olarak, çeşitli tarihlerde Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesi kapsamında cezalandırılabilir bir suç olan FETÖ/PDY’ye üye olma şüphesiyle yakalanmış ve tutuklu yargılanmışlardır (bkz. Baş v. Türkiye, no. 66448/17, § 58, 3 Mart 2020). Başvurucuların haklarındaki tutuklama kararlarına karşı yaptıkları itirazlar yetkili mahkemeler tarafından reddedilmiştir.

3. Devam eden ceza soruşturmaları ve yargılamaları sürecinde, yetkili yargı mercileri çeşitli tarihlerde başvurucuların tutukluluk hâllerinin devamına karar vermiştir.

4. Dava dosyalarında yer alan bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere, başvurucuların tutuklanmasına ve tutukluluk hâllerinin uzatılmasına karar verirken yetkili yargı mercileri, yalnızca bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla şu delillere dayanmıştır: ByLock haberleşme sistemini kullanma; FETÖ/PDY ile bağlantıları olduğuna ilişkin tanık beyanları; FETÖ/PDY lehine sosyal medya paylaşımları yapma veya protestolara katılma; FETÖ/PDY yanlısı yayınları bulundurma; FETÖ/PDY şüphelileriyle yoğun telefon irtibatı içinde olma; görevden uzaklaştırılma ya da görevden çıkarılma; söz konusu örgüt ile bağlantılı olan veya olağanüstü hal kapsamında çıkarılan kanun hükmünde kararnameler ile kapatılan kurumlarda çalışma ya da bu kurumlara üye olma; FETÖ/PDY ile bağlantılı olduğu iddia edilen Bank Asya’da hesabının bulunması suretiyle örgüte finansal destek sağlama; çocuklarını FETÖ/PDY ile bağlantılı olduğu iddia edilen bir eğitim kurumuna kaydettirme; FETÖ/PDY şüphelileriyle birlikte yurt dışı seyahatlerinde bulunma; detayları ve mahiyeti açıklanmaksızın FETÖ/PDY’ye ya da onunla bağlantılı kurumlara mali yardımda bulunma; tarihi, mahiyeti veya özellikleri belirtilmeyen sohbet toplantılarına katılma veya bu toplantıları düzenleme; FETÖ/PDY ile ilişkili evlerde kalma; seri numarası ‘F’ harfiyle başlayan 1 Amerikan doları banknotlarına sahip olma ve örgüt talimatları doğrultusunda çeşitli faaliyetler yürütme.

5. Yine dava dosyalarından anlaşıldığı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 100 ve 101. maddeleri uyarınca (bkz. Kavala v. Türkiye no. 28749/18, §§ 71-72, 10 Aralık 2019) yetkili adli makamlar, başvurucuların özgürlüklerinden yoksun bırakılması kararını, yalnızca makul şüphe bulunması gerekçesine değil, aynı zamanda iddia edilen silahlı terör örgütü üyeliği suçunun niteliği ve ciddiyetine ve bu suçun CMK’nın 100. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “katalog” suçlar arasında sayılmasına dayandırmıştır. Mahkemeler, ayrıca delil durumu, başvurucuların delilleri yok etme ve karartma riski gibi unsurları da ileri sürerek herhangi bir kişiselleştirilmiş değerlendirme yapmaksızın, tutuklamanın mevcut koşullarda uygun bir tedbir olduğunu ifade etmişlerdir.

 6. Bu süreçte başvurucular, tutuklama kararlarına karşı Anayasa Mahkemesi’ne bireysel olarak bir ya da birden fazla başvuru yapmış, diğerlerinin yanı sıra, suç işlediklerine dair makul bir şüphe bulunmadığı ve tutuklu yargılanmalarına ilişkin kararların gerekçesiz olduğu şikâyetlerinde bulunmuşlardır. Ancak bu başvurular Anayasa Mahkemesi tarafından özet bir kararla kabul edilemez bulunmuştur.

7. Taraflarca sunulan en güncel bilgilere göre, başvurucuların büyük çoğunluğu, ilk derece mahkemelerince tutuklama anında mevcut olan ya da yargılamanın ilerleyen süreçlerinde ortaya çıkan deliller esas alınarak silahlı terör örgütüne üyelik suçundan mahkûm edilmiştir. Ancak bazı başvurucular hakkındaki ceza yargılamalarının hâlen istinaf mahkemeleri ya da temyiz mahkemesi veya Anayasa Mahkemesi nezdinde derdest olduğu anlaşılmaktadır.

MAHKEME’NİN DEĞERLENDİRMESİ

 8. Başvuruların benzer konularını dikkate alan Mahkeme, bunların tek kararda birlikte incelenmesini uygun bulmaktadır.

 9. Başvurucular, Sözleşme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi anlamında, bir suç işlediklerine dair makul bir şüpheyi ortaya koyacak somut deliller bulunmadığından ve özellikle ilk tutuklama kararlarının bu nedenle hukuka aykırı olduğundan şikayetçi olmuşlardır.

Başvurucular, Sözleşme’nin 5 § 1 (c) maddesi anlamında, özellikle tutuklu yargılanmalarını gerektiren bir suç işlediklerine dair makul şüpheye yol açan belirli bir delil unsuru bulunmadığından şikâyetçi olmuştur.

 10. Hükûmet Mahkeme’den, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesi uyarınca tazminat yoluna başvurmayan veya tazminat talepleri hâlen derdest olan başvuruculara ilişkin şikâyetlerin kabul edilemez ilan edilmesini talep etmiştir. Hükûmet ayrıca, başvurucuların, başvurularını sunduktan sonra davalarının seyriyle ilgili gelişmeleri Mahkeme’ye bildirmeyerek başvuru hakkını kötüye kullandıklarını öne sürmüş ve başvuruların kabul edilemez ilan edilmesini talep etmiştir.

 11. Mahkeme, benzer itirazların daha önce Türkiye aleyhine görülen diğer davalarda reddedildiğini (örnek olarak bakınız, Baş v. Türkiye, no. 66448/17, §§ 118-21; Turan ve Diğerleri v. Türkiye, no. 75805/16 ve 426 diğer başvuru, §§ 57-64, 23 Kasım 2021) ve mevcut davada bu değerlendirmelerden ayrılmayı gerektirecek bir neden bulunmadığını belirtmektedir. Bu nedenle Mahkeme, söz konusu şikâyetin, Sözleşme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi bakımından açıkça temelsiz olmadığına ve başka bir gerekçeyle kabul edilemez bulunmayacağını düşünmektedir. Dolayısıyla, şikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmelidir.

 12. Mahkeme, başvurucular hakkında verilen ilk tutuklama kararlarının esas olarak ByLock mesajlaşma uygulamasını kullandıklarını gösteren bilgilere, FETÖ/PDY’ye finans sağlama kapsamında değerlendirilen bankacılık işlemlerine, FETÖ/PDY yanlısı bazı yayınların bulundurulmasına, seri numarası ‘F’ harfiyle başlayan 1 Amerikan doları banknotlarına sahip olmalarına, FETÖ/PDY lehine sosyal medya paylaşımları yapılmasına veya protestolara gidilmesine, FETÖ/PDY şüphelileriyle telefon yoluyla ya da başka yollarla yoğun irtibat içinde olunmasına, görevden uzaklaştırılmalarına ya da görevden çıkarılmalarına, FETÖ/PDY ile bağlantılı kurum ve kuruluşlarda çalışmalarına ve/veya bu kurum ve kuruluşlarda üyeliklerinin bulunmasına dayandırıldığını belirtmektedir. Tutuklama kararlarında başvurucuların ByLock mesajlaşma sistemini kullandıkları yönündeki iddiaların dikkate alındığı ölçüde, Mahkeme, yalnızca ByLock kullanımının, başvuruculara isnat edilen suç bakımından, Sözleşme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi anlamında “makul şüphe” oluşturacak nitelikte olmadığını daha önce tespit ettiğini kaydetmektedir (bkz. Akgün v. Türkiye, no. 19699/18, §§ 151-85, 20 Temmuz 2021 ve Taner Kılıç v. Türkiye (no. 2), no. 208/18, §§ 102-03 ve 106-09, 31 Mayıs 2022). Dolayısıyla Mahkeme, ByLock kullanımının başvurucuların tutuklanmasına esas teşkil eden asıl dayanak olduğu başvurularda, başvurucuların bir suç işlediğine dair Sözleşme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamında makul bir şüphenin bulunmadığı sonucuna varmaktadır.

 13. ByLock kullanımının asli ya da tek unsur olmadığı durumlarda, ulusal mahkemelerin dayandığı delil niteliğindeki diğer unsurlara ilişkin olarak Mahkeme, Taner Kılıç kararında (§§ 104-05, yukarıda bahsi geçen) ortaya koyduğu değerlendirmeyi hatırlatmaktadır. Buna göre, örgütün resmi yayınlarına abone olmak, çocuklarını söz konusu örgütle bağlantılı olduğu iddia edilen ve yasal olarak faaliyet gösteren okullara kaydettirmek veya Bank Asya’da hesap bulundurmak gibi eylemler, yalnızca dolaylı nitelikte olup, destekleyici başka delillerin yokluğunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair makul bir şüphe doğurmaz. Mahkeme ayrıca, bu tür eylemlerin, şüphelinin söz konusu örgütün suç teşkil eden faaliyetlerine kasten katıldığını gösteren somut deliller gibi ilave unsurlarla desteklenmediği sürece, hukukilik karinesinden yararlandığını vurgulamıştır (§ 105). Bu değerlendirmeler ışığında Mahkeme, bu başvurularda, başvurucuların tutuklanmalarına gerekçe olarak sunulan ek unsurların — belirli bir dolarlık banknotlara sahip olma, sosyal medya faaliyetleri, protestolara katılma, diğer şüphelilerle irtibat, bağlantılı kuruluşlarda çalışma veya bu kuruluşlarda üyeliği bulunma ya da kamu görevinden ihraç edilme gibi — tek başına başvurucuların bir terör örgütüne üye olduklarına dair makul bir şüpheye yol açmayacak eylemler kapsamında olduğu kanaatindedir. Bu etmenler, Mahkeme tarafından daha önce incelenen dolaylı unsurlardan daha fazla kanıt değeri taşımamaktadır. Bu nedenle Mahkeme, evleviyetle, başvuruculara isnat edilen ve “örgüt bağlantısı” oluşturduğu ileri sürülen diğer eylemlerin de (bkz. paragraf 4), bu şüpheyi destekleyecek ilave bilgiler olmaksızın, terör örgütü üyeliği yönünde makul bir şüphe doğuracak biçimde yorumlanamayacağı kanaatindedir (bk., yukarıda atıfta bulunulan Taner Kılıç, §§ 104-05 davası ve orada atıf yapılan diğer davalar). Mahkeme ayrıca, bazı başvurucularla ilgili olarak Hükümet’in, söz konusu tedbirleri haklı kılan tanık beyanlarının varlığına atıfta bulunduğuna da dikkat çekmektedir. Ancak Mahkeme, tutuklama kararlarında başvurucuların söz konusu zamanda terör örgütü üyesi olduklarına dair makul bir şüpheye yol açabilecek, somut ve belirli olgular sunan herhangi bir tanık ifadesine yer verilmediğini gözlemlemektedir.

 14. Mahkeme ayrıca, başvurucuların ilk tutukluluklarına ilişkin kararların verildiği aşamada sulh ceza hakimliklerinin, kararlarını gerekçelendirmek amacıyla, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100. maddesine, öngörülen cezaya ve "dosyadaki delillere" genel bir atıfta bulunduklarına dikkat çekmektedir. Ancak bu yapılırken, söz konusu kanunun yalnızca lafzı tekrar edilmiş; söz konusu delillerin içeriği ve başvurucuların bahsi geçen suçu işlediklerine dair makul bir şüphe teşkil etme gerekçesi somut biçimde ortaya konmamıştır. Mahkeme, bu bağlamda, Baş kararında vardığı bulgulara atıfta bulunmaktadır (yukarıda anılan, §§ 190-95). Söz konusu karara göre, dosyada yer alan delillerin bireysel olarak değerlendirilmesine ilişkin somut bir analiz yapılmaksızın veya başvuruculara yönelik şüpheyi haklı kılabilecek herhangi bir bilgi ya da başka türden doğrulanabilir materyal veya olgunun bulunmadığı durumlarda, yalnızca Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100. maddesinin lafzına ve dosyada mevcut delillere yapılan muğlak ve genel atıflar, başvurucuların tutukluluğuna dayanak teşkil eden şüphenin “makullüğünü” haklı göstermek bakımından yeterli kabul edilemez.

 15. Hükûmet’in, başvurucuların ilk tutuklandıkları tarihte isnat edilen suçu işlediklerine dair “makul bir şekilde şüpheli” bulunduğunu ortaya koyabilecek nitelikte başka herhangi bir gösterge, "olgu" ya da "bilgi" sunmadığı dikkate alındığında, Mahkeme, başvurucuların tutukluluklarını haklı kılabilecek bir şüphenin “makullüğüne” ilişkin Sözleşme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin gerekliliklerinin yerine getirilmediğini tespit etmektedir (bkz. yukarıda bahsi geçen Baş, § 195; Taner Kılıç, §§ 114-16). Ayrıca, bu davada Sözleşme’nin 5. maddesinin yorumlanmasında ve uygulanmasında kesinlikle dikkate alınması gereken bağlamsal bir faktör olan darbe girişiminden – yani, Türkiye’nin olağanüstü hal ilanına ve Sözleşme’de öngörülen yükümlülükleri askıya alma bildirimine neden olan olay – kısa bir süre sonra başvurucular tutuklansa da söz konusu önlemin, durumun yarattığı zaruretler dolayısıyla kesinlikle gerekli olduğu söylenemez (karşılaştırınız Baş, §§ 115-16 ve §§ 196-201). Bu nedenle, Sözleşme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasının ihlal edildiği sonucuna varılmaktadır.

 16. Sözleşme’nin 5. maddesinin 1., 3. ve 4. fıkraları uyarınca kalan şikayetlerle ilgili olarak, Mahkeme, 5. maddenin 1. fıkrası açısından yukarıda varmış olduğu sonuçları ve Turan ve Diğerleri davasındaki (yukarıda anılan, § 98) değerlendirmeleri göz önünde bulundurarak bu şikayetleri incelememeye karar vermektedir .

SÖZLEŞME’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI

 17. 69572/17, 82344/17, 24217/19, 44360/19, 22579/21 ve 51815/21 numaralı başvuruların sahipleri hariç olmak üzere başvurucular, uygun görülen süre içinde, manevi tazminat konusunda değişen miktarlarda tazminat talep etmişlerdir. Söz konusu başvurucuların çoğu, ayrıca maddi tazminat ile ulusal mahkemeler ve Mahkeme önünde yapmış oldukları yargılama masraf ve giderlerinin karşılanmasını talep etmişlerdir.

 18. Hükûmet başvurucuların taleplerine, dayanaktan yoksun ve aşırı oldukları gerekçesiyle itiraz etmiştir.

 19. Mahkeme, daha önce Turan ve Diğerleri kararında (yukarıda anılan, §§ 102-07) belirttiği sebeplerle, maddi zarar bağlamında ileri sürülen talepleri reddetmekte ve 69572/17, 82344/17, 24217/19, 44360/19, 22579/21 ve 51815/21 numaralı başvuru sahipleri hariç olmak üzere, başvurucuların her birine manevi zarar ile masraf ve giderler bağlamında sunulan talepleri içerecek şekilde, söz konusu miktardan doğabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere 5.000 avro (EUR) ödenmesine hükmetmektedir.

BU NEDENLERLE MAHKEME, OYBİRLİĞİ İLE,

(a)  Davalı Devlet tarafından, üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek ve söz konusu miktarlar üzerinden ödenebilecek her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi tazminat ile masraf ve giderler bağlamında, 69572/17, 82344/17, 24217/19, 44360/19, 22579/21 ve 51815/21 numaralı başvuruların sahipleri hariç olmak üzere, başvurucuların her birine 5.000 avro (beş bin) ödenmesine;

(b)  Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;

İşbu karar İngilizce tanzim edilmiş olup, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 8 Temmuz 2025 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir.

 Dorothee von Arnim Tim Eicke
 Yazı İşleri Müdürü Vekili Başkan

EK

Dava Listesi:

Sıra no.

Başvuru no.

Dava adı

Başvuru tarihi

Başvuru sahibi
Doğum yılı
Adresi
Uyruğu

Temsilcisi

66683/16

Tüzemen v. Türkiye

26/10/2016

Ahmet TÜZEMEN
1970
ANKARA
Türk

Hasan Hüseyin ERDOĞAN

15015/17

Sarıkılıç v. Türkiye

19/01/2017

Haydar SARIKILIÇ
1974
Kocaeli
Türk

Betül Hamide CAN DEMİR

33945/17

Yıldırım v. Türkiye

15/03/2017

Haydar YILDIRIM
1975
KOCAELİ
Türk

İlyas TEKİN

34109/17

Acıyan v. Türkiye

21/03/2017

Ahmetali ACIYAN
1977
Kocaeli
Türk

Enes Malik KILIÇ

38334/17

Aydın v. Türkiye

21/03/2017

Mustafa AYDIN
1972
Istanbul
Türk

Ziya Metehan ARISOY

41278/17

Kökten v. Türkiye

04/05/2017

Kadir KÖKTEN
1987
Istanbul
Türk

Ziya Metehan ARISOY

41594/17

Ayvaz v. Türkiye

12/05/2017

Mehmet AYVAZ
1988
ELAZIĞ
Türk

Hilal YILMAZ PUSAT

41597/17

Maksutoğlu v. Türkiye

19/05/2017

Ersin MAKSUTOĞLU
1985
Istanbul
Türk

Hilal YILMAZ PUSAT

42217/17

Kumcu v. Türkiye

03/03/2017

Erol KUMCU
1972
Manisa
Türk

Kadir ÖZTÜRK

42304/17

Bilici v. Türkiye

21/04/2017

Necati BİLİCİ
1972
Malatya
Türk

42917/17

Yılmaz v. Türkiye

06/06/2017

Seher YILMAZ
1972
Uşak
Türk

Gülhis YÖRÜK

46997/17

Gümüş v. Türkiye

27/02/2017

Adem GÜMÜŞ
1969
Denizli
Türk

Furkan GÜLER

58068/17

Kaşkar v. Türkiye

03/07/2017

Muhammet Emin KAŞKAR
1968
Çanakkale
Türk

Sinem KURAL

61086/17

Ütkür v. Türkiye

31/07/2017

Yasin ÜTKÜR
1990
Şanlıurfa
Türk

Önder ÖZDERYOL

61973/17

Şahin v. Türkiye

20/04/2017

Hıdır ŞAHİN
1957
Elazığ
Türk

Bülent Seçkin DÜZTAŞ

62138/17

Şahin v. Türkiye

26/04/2017

Ayhan ŞAHİN
1975
Antalya
Türk

Teoman AYDOĞAN

62719/17

İlgen v. Türkiye

27/01/2017

Kasım İLGEN
1981
Samsun
Türk

Ümran TAŞ

62892/17

Çelenli v. Türkiye

27/06/2017

Engin ÇELENLİ
1983
Karabük
Türk

Muhammed Talha YILMAZ

63595/17

Uslu v. Türkiye

01/06/2017

Hasan USLU
1976
Ankara
Türk

Hasan TOK

63893/17

Baruğ v. Türkiye

24/07/2017

Hasan Sami BARUĞ
1953
İzmir
Türk

Mine ÖZTÜRK

66688/17

Yıldırım v. Türkiye

24/01/2017

Fuat YILDIRIM
1977
Kocaeli
Türk

Burhan DEMİRCİ

66791/17

Acar v. Türkiye

17/08/2017

Murat ACAR
1971
Ankara
Türk

Gülhis YÖRÜK

68719/17

Akcan v. Türkiye

12/05/2017

Yakup AKCAN
1980
Aydın
Türk

Büşra KURT KÜÇÜK

69571/17

Doğan v. Türkiye

21/07/2017

Hakan DOĞAN
1979
Istanbul
Türk

Dilara YILMAZ

69572/17

Avcı v. Türkiye

09/08/2017

Gürcan AVCI
1984
Istanbul
Türk

Salim Serdar YAĞCI

69826/17

Baştuğ v. Türkiye

09/08/2017

Suna BAŞTUĞ
1978
Istanbul
Türk

Dilara YILMAZ

69856/17

Aydoğdu v. Türkiye

18/08/2017

Uğur AYDOĞDU
1974
Kırıkkale
Türk

Dilara YILMAZ

69859/17

Aykan v. Türkiye

18/08/2017

Ali AYKAN
1975
Kırıkkale
Türk

Dilara YILMAZ

70500/17

Yardımcı v. Türkiye

25/08/2017

Serkan YARDIMCI
1979
Ankara
Türk

Dilara YILMAZ

72761/17

Şahin v. Türkiye

26/09/2017

Ali Feyzullah ŞAHİN
1978
İzmir
Türk

Hasan TOK

79057/17

Çırak v. Türkiye

13/04/2017

Fatih Mehmet ÇIRAK
1976
Konya
Türk

Elif KANDİLLİ

81692/17

Demir v. Türkiye

16/11/2017

Şenol DEMİR
1975
Bolu
Türk

Esra ACAR

81896/17

Kömüşcü v. Türkiye

10/11/2017

Alparslan KÖMÜŞCÜ
1967
Kastamonu
Türk

Harun ÇOKGÜNGÖR

82072/17

Genel v. Türkiye

21/11/2017

Hayrettin GENEL
1974
Ankara
Türk

Utku Coşkuner SAKARYA

82304/17

Uludağ v. Türkiye

16/11/2017

Kültigin ULUDAĞ
1982
Ankara
Türk

Nadir SEÇGİN

82315/17

Koç v. Türkiye

17/11/2017

Kenan KOÇ
1983
Ankara
Türk

Ebubekir DEMİÇ

82344/17

Babalı v. Türkiye

29/11/2017

Tuncay BABALI
1973
Ankara
Türk

Hakan YILDIRIM

84559/17

Soyaslan v. Türkiye

15/11/2017

Yunus SOYASLAN
1974
Kırşehir
Türk

Lale KARADAŞ

84629/17

Yiğit v. Türkiye

23/11/2017

Deniz YİĞİT
1984
Kırıkkale
Türk

Utku Coşkuner SAKARYA

14646/18

Doğangün v. Türkiye

09/03/2018

Mustafa DOĞANGÜN
1981
Konya
Türk

Cihat ÇITIR

26902/18

Şen v. Türkiye

25/05/2018

Halil ŞEN
1974
Corum
Türk

Adem KAPLAN

26903/18

Arslan v. Türkiye

25/05/2018

Fettah ARSLAN
1972
Ankara
Türk

Adem KAPLAN

27028/18

Fidan v. Türkiye

31/05/2018

Hamdullah FİDAN
1964
Kırşehir
Türk

Mehmet Sıddık KARAGÖZ

27050/18

Bölükbaşı v. Türkiye

25/05/2018

Ednan BÖLÜKBAŞI
1973
Elazığ
Türk

27061/18

Ulusoy v. Türkiye

18/05/2018

Ferhat ULUSOY
1968
Çankırı
Türk

Adem KAPLAN

28604/18

Çepik v. Türkiye

01/06/2018

Hüseyin ÇEPİK
1968
Ankara
Türk

Adem KAPLAN

29590/18

Soylu v. Türkiye

13/06/2018

Uğur SOYLU
1988
Kocaeli
Türk

Burak KABLAN

30260/18

Akıncı v. Türkiye

19/06/2018

Mustafa AKINCI
1973
Bursa
Türk

Elif KARDEŞ

30529/18

Tanrıkulu v. Türkiye

22/06/2018

Murat TANRIKULU
1985
Kütahya
Türk

Mustafa SOYLU

32409/18

Esen v. Türkiye

28/06/2018

Muhammet ESEN
1969
Düzce
Türk

Levent MAZILIGÜNEY

39511/18

Üren v. Türkiye

10/08/2018

Mehmet Cemil ÜREN
1972
Isparta
Türk

Uğur ALTUN

39518/18

Keskin v. Türkiye

10/08/2018

Beytullah KESKİN
1987
Ankara
Türk

Tuğba Nur KIYMAZ

39719/18

Yıldırım v. Türkiye

16/08/2018

Kahraman YILDIRIM
1982
Kocaeli
Türk

Yasemin İŞLER

42811/18

Tuğ v. Türkiye

27/08/2018

Şerafettin TUĞ
1963
İzmir
Türk

Büşra Rahime CAN

45445/18

Akgün v. Türkiye

07/09/2018

Yasin AKGÜN
1981
Ankara
Türk

Adem KAPLAN

47681/18

Saray v. Türkiye

04/09/2018

Ali SARAY
1968
İzmir
Türk

Aydilek SARAY

57217/18

Tekin v. Türkiye

16/11/2018

Seyfi TEKİN
1986
Kahramanmaraş
Türk

Sümeyra DOBUR

3467/19

Özbey v. Türkiye

27/12/2018

Süleyman ÖZBEY
1971
Yalova
Türk

Tarık Said GÜLDİBİ

19135/19

Gülak v. Türkiye

22/03/2019

Refik GÜLAK
1976
Kocaeli
Türk

Cahit ÇİFTÇİ

24217/19

Taşkın v. Türkiye

10/04/2019

Mustafa TAŞKIN
1974
Trabzon
Türk

35143/19

Öksüz v. Türkiye

19/06/2019

Zübeyir ÖKSÜZ
1979
Kütahya
Türk

Kadir ÖZTÜRK

44360/19

Ergitürk v. Türkiye

08/08/2019

Turgut ERGİTÜRK
1972
Çorum
Türk

Kadir ÖZTÜRK

62097/19

Çeltekli v. Türkiye

20/11/2019

Mustafa ÇELTEKLİ
1985
Balıkesir
Türk

Muhammed Talha YILMAZ

19197/20

Gül v. Türkiye

27/04/2020

Mehmet GÜL
1980
Osmaniye
Türk

Nurhan ÖZDURAN

23386/20

Aktaş v. Türkiye

14/05/2020

Deniz AKTAŞ
1987
Kocaeli
Türk

Oğuz GÜNDÜZ

25724/20

Özay v. Türkiye

15/06/2020

Nazmi ÖZAY
1972
İzmir
Türk

Müjdat Fatih İÇEL

27850/20

Çakar v. Türkiye

29/06/2020

Sabit ÇAKAR
1954
Istanbul
Türk

Adem UZAK

29974/20

Yıldız v. Türkiye

12/07/2020

Selçuk YILDIZ
1982
Osmaniye
Türk

Abdullah AKSOY

32052/20

Acar v. Türkiye

06/07/2020

Halil ACAR
1994
Aksaray
Türk

Cihat ÇITIR

34462/20

Özay v. Türkiye

17/07/2020

Hacer ÖZAY
1978
Istanbul
Türk

Emre AKARYILDIZ

34890/20

Arikan v. Türkiye

10/08/2020

Reşat ARIKAN
1982
Bitlis
Türk

Kübra GÜLAÇTI

35863/20

Dikici v. Türkiye

08/07/2020

Mahmut DİKİCİ
1991
Osmaniye
Türk

Dudu ERTUNÇ

37167/20

Başaran v. Türkiye

19/08/2020

Abdullah Sami BAŞARAN
1972
Ankara
Türk

Utku Coşkuner SAKARYA

38355/20

Tokuç v. Türkiye

19/08/2020

Ömer TOKUÇ
1982
İzmir
Türk

Ahmet Salim ÇAKMAK

41543/20

Kaynarcı v. Türkiye

03/09/2020

Fuat KAYNARCI
1974
Çankırı
Türk

Kadir ÖZTÜRK

43634/20

Ünal v. Türkiye

17/09/2020

Muammer ÜNAL
1987
Antalya
Türk

Okan GÜNEL

44227/20

Deniz v. Türkiye

29/09/2020

Yılmaz DENİZ
1968
Sivas
Türk

Tarık AVŞAR

44428/20

Yılmaz v. Türkiye

23/09/2020

Osman YILMAZ
1968
İzmir
Türk

Nafize GÜLCÜ

46355/20

İnkaya v. Türkiye

05/10/2020

Abdulkadir İNKAYA
1959
İzmir
Türk

46565/20

Saçkan v. Türkiye

15/10/2020

Hakan SAÇKAN
1973
İzmir
Türk

Arzu BEYAZIT

46894/20

Çelik v. Türkiye

18/10/2020

Necati ÇELİK
1981
Osmaniye
Türk

Nazan ÇELİK

47621/20

Güney v. Türkiye

21/10/2020

Halil GÜNEY
1990
İzmir
Türk

Okan GÜNEL

49996/20

Kılıç v. Türkiye

03/11/2020

Mesut KILIÇ
1983
Tekirdağ
Türk

Zehra KILIÇ

51544/20

Yıldız v. Türkiye

20/11/2020

Mihdad YILDIZ
1971
Sinop
Türk

Hakkı KAYNAR

51767/20

Sarı v. Türkiye

09/11/2020

Mesut SARI
1989
İzmir
Türk

Kadir ÖZTÜRK

54575/20

Yayla v. Türkiye

26/11/2020

Musa YAYLA
1989
Kocaeli
Türk

Nuri TAN

1432/21

Tekin v. Türkiye

17/12/2020

Mehmet TEKİN
1979
Ankara
Türk

2070/21

Yilmaz v. Türkiye

23/12/2020

Hüseyin YILMAZ
1971
Mersin
Türk

Fatma Nur GÖKÇE UYSAL

2103/21

Coşkun v. Türkiye

02/12/2020

Halil COŞKUN
1992
Manisa
Türk

Tarık Said GÜLDİBİ

3037/21

Kızılateş v. Türkiye

29/12/2020

Cumhur KIZILATEŞ
1974
Antalya
Türk

Süeda KADIOĞLU

4793/21

Petek v. Türkiye

30/12/2020

Ertan PETEK
1975
Mersin
Türk

Kadir ÖZTÜRK

5312/21

Şahin v. Türkiye

05/01/2021

Musa ŞAHİN
1988
Kayseri
Türk

Hamdi Kenan SEVİNÇ

5322/21

Vural v. Türkiye

05/01/2021

Faruk VURAL
1979
Aksaray
Türk

Mehmet ÖNCÜ

7415/21

Durmuş v. Türkiye

21/01/2021

Hüseyin DURMUŞ
1974
Manisa
Türk

Kadir ÖZTÜRK

10055/21

Merdivan v. Türkiye

12/02/2021

Saffet MERDİVAN
1982
Ankara
Türk

Muhammet ÜSTÜN

22579/21

Babalı v. Türkiye

19/02/2021

Tuncay BABALI
1973
Ankara
Türk

Hakan YILDIRIM

38520/21

Yılmaz v. Türkiye

29/06/2021

Ali YILMAZ
1986
Adana
Türk

48380/21

Cesur v. Türkiye

24/09/2021

Kazım CESUR
1989
Zonguldak
Türk

Cahit ÇİFTÇİ

51131/21

Öztürk v. Türkiye

07/10/2021

Eyup ÖZTÜRK
1973
Kayseri
Türk

Zehra KARAKULAK BOZDAĞ

51434/21

Sezgin v. Türkiye

06/10/2021

İbrahim SEZGİN
1988
Kırşehir
Türk

Enes Malik KILIÇ

51815/21

Dombaycı v. Türkiye

13/10/2021

Akın DOMBAYCI
1975
Uşak
Türk

Elkan ALBAYRAK

59124/21

Karagöz v. Türkiye

26/11/2021

Mustafa KARAGÖZ
1974
Ankara
Türk

60036/21

Güleryüz v. Türkiye

23/11/2021

Fatih GÜLERYÜZ
1980
Ankara
Türk

Zümrüt ŞAHİN

217/22

Sirkecioğlu v. Türkiye

24/12/2021

İlyas SİRKECİOĞLU
1985
Istanbul
Türk

Mehmet ÇAVDAR

1332/22

Damar v. Türkiye

24/12/2021

Merve DAMAR
1994
Istanbul
Türk

Mehmet ÇAVDAR

2327/22

Güzel v. Türkiye

23/12/2021

Ejder GÜZEL
1993
İzmir
Türk

Muhammet DEMİR

2408/22

Özcan v. Türkiye

30/12/2021

Nalan ÖZCAN
1995
Istanbul
Türk

Mehmet ÇAVDAR

3026/22

Gün v. Türkiye

21/12/2021

Vahide Büşra GÜN
1993
Istanbul
Türk

Lütfullah GÜN

3615/22

Demirtaş v. Türkiye

13/01/2022

Serhat DEMİRTAŞ
1972
Aydın
Türk

Orçun MUŞLU

3745/22

Özer v. Türkiye

03/01/2022

Ahmet ÖZER
1984
Istanbul
Türk

Mehmet ÖKSÜZ

7583/22

Er v. Türkiye

02/02/2022

Tuğba ER
1986
Sakarya
Türk

Ahmet EROL

9931/22

Kılıç v. Türkiye

18/02/2022

Sedat KILIÇ
1982
Diyarbakır
Türk

Burhan DEMİRCİ

11504/22

Bulduk v. Türkiye

21/02/2022

Oktay BULDUK
1967
Istanbul
Türk

Sümeyra BULDUK

12356/22

Hepgül v. Türkiye

17/02/2022

Cemil HEPGÜL
1978
İzmir
Türk

14013/22

Kondu v. Türkiye

14/03/2022

Ömer Faruk KONDU
1968
Istanbul
Türk

Emre AKARYILDIZ

14678/22

Altın v. Türkiye

11/03/2022

Nedim ALTIN
1978
Aksaray
Türk

Mehmet ÖNCÜ

15013/22

Mercan v. Türkiye

21/03/2022

Serdar MERCAN
1975
Çanakkale
Türk

Burhan DEMİRCİ