© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Vinter o.fl. gegn Bretlandi
Dómur frá 17. janúar 2012
Mál nr. 66069/09, 130/10 og 3896/10
3. gr. Bann við pyndingum
Refsingar. Ævilangt fangelsi. Möguleiki á reynslulausn.
1. Málsatvik
Kærendur, Douglas Gary Vinter, Jeremy Neville Bamber og Peter Howard Moore, eru breskir ríkisborgarar og fæddir árin 1969, 1961 og 1946. Þeir afplána allir ævilangt fangelsi í Bretlandi fyrir manndráp. Vinter var dæmdur til fangelsisvistar í febrúar 2008 fyrir að stinga eiginkonu sína til bana. Á þeim tíma var hann á skilorði eftir að hafa afplánað annan dóm fyrir að myrða vinnufélaga sinn. Bamber var dæmdur fyrir að hafa skotið systur sína og tvö ung börn hennar til bana í ágúst 1985. Moore var dæmdur fyrir að hafa stungið fjóra menn til bana á tímabilinu september til desember 1995.
Kærendur voru allir dæmdir í ævilangt fangelsi án þess að eiga möguleika á reynslulausn, nema til kæmi ákvörðun innanríkisráðherra um reynslulausn á grundvelli mannúðarsjónarmiða. Slík reynslulausn var nær undantekningarlaust bundin við að fangi væri dauðvona eða með alvarlega fötlun. Valdheimildir ráðherra til slíkrar reynslulausnar voru í lögum frá 1997. Með tilkomu nýrra laga árið 2003 gátu allir fangar sem dæmdir voru í ævilangt fangelsi borið mál sín upp fyrir dómi til endurskoðunar á lengd afplánunartíma.
Dómur Vinter féll í gildistíð yngri laganna. Hann áfrýjaði dóminum en hann var staðfestur af áfrýjunardómstóli í júní 2009. Áfrýjunardómstóllinn taldi að engin rök væru fyrir því að hverfa frá þeirri reglu að ef maður væri sakfelldur fyrir morð eftir að hafa hlotið dóm fyrir slíkan glæp áður, yrði hann dæmdur til ævilangrar refsivistar án möguleika á reynslulausn eða náðun.
Bamber og Moore, sem voru dæmdir í gildistíð eldri laganna, báru báðir mál sín undir dóm og kröfðust endurmats á lengd refsivistarinnar. Í máli Bamber taldi rétturinn að þegar litið væri til þess að hann myrti þrjár manneskjur, að verknaðurinn hafi verið framinn af yfirlögðu ráði, horft væri til framburðar ættingja fórnarlamba hans og hegðunar hans á afplánunartímanum, væri enginn grundvöllur til þess að hverfa frá þeirri refsiákvörðun frá 1988 um að stytting ævilangrar fangelsisvistar kæmi ekki til greina. Í máli Moore taldi rétturinn að ef litið væri til fjölda fórnarlamba og til þess að verknaður hefði verið framinn að yfirlögðu ráði og í kynferðislegum tilgangi væru ekki skilyrði fyrir hendi til að endurskoða refsivist hans. Dómstólar töldu þannig að ævilangt fangelsi án möguleika á styttingu refsivistarinnar ætti við í báðum þessum tilvikum. Áfrýjun beggja til æðri dómstóla innanlands var vísað frá árið 2009 og stuttu síðar var beiðni þeirra um að málin yrðu tekin fyrir hjá hæstarétti hafnað.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærendur héldu því fram að ákvörðun dómstóla í Bretlandi um að dæma þá í ævilangt fangelsi án möguleika á reynslulausn eða náðun fæli í sér brot gegn 3. gr. sáttmálans og refsingin teldist ómannúðleg og vanvirðandi.
Niðurstaða
Dómstóllinn taldi að í málum kærenda hefðu breskir dómstólar dæmt þá til ævilangrar refsivistar eftir að hafa farið vandlega yfir mál hvers og eins. Allir kærendur hefðu gerst sekir um hrottaleg manndráp. Á þeim tíma sem dómurinn var kveðinn upp hafði Vinter aðeins afplánað 3 ár af sínum dómi, Bamber 26 ár og Moore 16 ár. Dómstóllinn taldi að þessir dómar hefðu verið í samræmi við þá glæpi sem þeir hefðu gerst sekir um og refsingin teldist hvorki ómannúðleg né vanvirðandi. Því hefði ekki verið brotið gegn 3. gr. sáttmálans.
Þrír dómarar af sjö skiluðu séráliti.
Full & Egal Universal Law Academy