CASE OF YEFIMENKO v. RUSSIA - [Georgian Translation] summary by the COE Human Rights Trust Fund

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi

Karar Metni

© ევროპის საბჭო/ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლო, 2013. წინამდებარე თარგმანი შესრულებულია ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა სატრასტო ფონდის ხელშეწყობით (/humanrightstrustfund). სასამართლოსათვის იგი სავალდებულო ხასიათს არ ატარებს. დამატებითი ინფორმაციისათვის იხილეთ საავტორო უფლებების სრული მიმოხილვა მოცემული დოკუმენტის ბოლოს.

 Council of Europe/European Court of Human Rights, 2013. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright indication at the end of this document.

 Conseil de l’Europe/Cour Européenne des Droits de l’Homme, 2013. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.

Դատարանի նախադեպային իրավունքի վերաբերյալ տեղեկատվական նշում թիվ 160

Փետրվար 2013

Եֆիմենկոն ընդեմ Ռուսաստանի - 152/04

Վճիռ 12.02.2013 [Բաժանմունք I]

5-րդ հոդված

5-րդ հոդվածի 1-ին մասի ա) կետ

Դատապարտումից հետո

Օրենքի հիման վրա չստեղծված դատարանի կողմից պատժի կատարումը մի քանի տարվա բանտարկության ընթացքում. Խախտում:

Գործի փաստական հանգամանքները. 2001 թվականին դիմողը ձերբակալվել է սպանության կասկածանքով: Դատաքննության համար նրա գործն ուղարկվել է շրջանային դատարան մի պրոֆեսիոնալ դատավորի մոտ, ով գործը քննել է դատական 2 ատենակալների հետ: Դիմողը դատական ատենակալների մասնակցության դեմ առարկել է այն հիմքերով, որ նրանք 1998 և 2002 թվականների ընթացքում մեկ անգամից ավել անգամ աշխատել են` խախտելով Դատական ատենակալների մասին ակտը: Նրա առարկությունը մերժվել է և 2003 թվականի ապրիլի 24-ին առաջին ատյանի դատարանի կողմից նա դատապարտվել է: 2009 թվականի սեպտեմբերին վերահսկողական վերանայման արդյունքում Գերագույն դատարանը բեկանել է նրա դատապարտումն և պահանջել է նոր դատաքննություն` նկատելով որոշակի խախտումներ դիտարկվող ժամանակահատվածում առաջին ատյանի դատարանում ներկա գտնվող դատական ատենակալների ցանկի կապակցությամբ: Գերագույն դատարանի նախագահությունն ավելի ուշ հաստատել է այդ որոշումը, բայց հիմքերում փոփոխություններ կատարելուց հետո, որ առաջին ատյանի դատարանն օրենքի հիման վրա ստեղծված չի եղել` նկատելով, որ առկա ապացույց չի եղել այն մասին, որ դիմողի գործով դատական ատենակալները եղել են ասեսորների /ատենակալների/ ցանկում: Դիմողը շարունակել է մնալ կալանքի տակ մինչև իր գործի վերաքննության ավարտը, որն ավարտվել է նրան տասնիննուկես տարի ազատազրկման դատապարտմամբ:

Եվրոպական դատարանին ներկայացրած իր դիմումում դիմողը վիճարկել է, որ, inter alia, ազատազրկման այն ժամկետը, որը նա անցկացրել է նախնական դատաքննության վճռի հիմքով, անհամատեղելի է Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջների հետ:

Իրավունքի հարցեր – 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի ա) կետ: Այն ընդհանուր հիմք է, որ շրջանային դատարանն սկզբունքորեն իրավազորություն է ունեցել ընդունելու վիճարկվող որոշումը: Այնուամենայնիվ, և դատաքննության ընթացքում, և դատաքննության ավարտից հետո դիմողը ստիպված է եղել հիմնավորել և հասնել այդ դատարանի կազմի վերաբերյալ փաստարկների հաստատմանը: Դատական ատենակալների մասին ակտի խախտման կապակցությամբ: Սովորական վերաքննիչ դատավարությունների ընթացքում այս փաստարկների վերաբերյալ չհասնելով արագ ու ադեկվատ համարժեք արձագանքի` նա հարկադրված է եղել կրել առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2003 թվականի ապրիլի 24-ին իր դատապարտումը: Այնուհանդերձ, ինչպես արձանագրվել էր Գերագույն դատարանի կողմից` դատավարությունից հետո վերահսկողական վերանայման դատավարությունների տարիներին առաջին ատյանի դատարանի կազմն օրենքի հիման վրա ստեղծված չի եղել 2 դատավորների մասով: Ապացույց չի եղել, որ դիմողի գործով, որն ի վերջո ավարտվել էր երկար ժամկետով ազատազրկմամբ, նրանք իրավասություն են ունեցել լինելու որպես դատական ատենակալներ: Ուստի այն դիմողի` 2003 թվականի ապրիլի 24-ի վճռի ներքո կալանքի կապակցությամբ եղել է բիրտ ու բացահայտ անհամարժեք: Հետևաբար` դատարանը, որը նրան դատապարտել է, իրավազոր չի եղել և նրա կալանքը Կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի ա) կետի իմաստով օրինական չի եղել:

Եզրակացություն. խախտում (6 ձայն ընդդեմ 1-ի):

Դատարանը նաև միաձայն գտել է Կոնվենցիայի 3-րդ, 8-րդ և 13-րդ հոդվածների խախտումներ ու Պատասխանող պետության` 34-րդ հոդվածի ներքո իր պարտականության կատարման ձախողում:

41-րդ հոդված: 20 000 եվրո որպես ոչ նյութական վնասի փոխհատուցում:

სამდივნოს მიერ მომზადებული მოცემული მოკლე მიმოხილვა

სასამართლოსათვის არასავალდებულოა.

იხილეთ აქ სასამართლო პრაქტიკის საინფორმაციო ბროშურები

ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს ოფიციალური ენებია ინგლისური და ფრანგული. წინამდებარე თარგმანი შესრულებულია ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა სატრასტო ფონდის ხელშეწყობით (/humanrightstrustfund). იგი სასამართლოსათვის სავალდებულო ხასიათს არ ატარებს და არც მის ხარისხზე აკისრებს პასუხისმგებლობას. მოცემული დოკუმენტი შეიძლება ჩამოტვირთულ იქნას ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს HUDOC სასამართლო პრაქტიკის მონაცემთა ბაზიდან () ან ნებისმიერი სხვა მონაცემთა ბაზიდან, რომელთანაც სასამართლომ მოახდინა მისი გაზიარება. დასაშვებია თარგმანის რეპროდუქცირება არაკომერციული მიზნებისათვის იმ პირობით, რომ მოხდება საქმის სრული სახელწოდების ციტირება, მოცემულ საავტორო უფლებების აღნიშვნასა და ადამიანის უფლებათა სატრასტო ფონდზე მითითებით. წინამდებარე თარგმანის ნებისმიერი ნაწილის კომერციული მიზნებით გამოყენების სურვილის შემთხვევაში, გთხოვთ მოგვწეროთ შემდეგ მისამართზე: publishing@.

The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case-law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non-commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.

Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour, et celle-ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou de toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci-dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante : publishing@.

Full & Egal Universal Law Academy