© Translations published on
Permission to re-publish this translation has been granted by
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Z.H. og R.H. gegn Sviss
Dómur frá 8. desember 2015
Mál nr. 60119/12
8. gr. Friðhelgi einkalífs.
Réttur til fjölskyldulífs. Hælisleitendur. Barnahjónaband.
Málsatvik
Kærendur, sem eru afganskir ríkisborgarar, sóttu um hæli í Sviss eftir að hafa verið skráðir sem hælisleitendur á Ítalíu. Þau tjáðu svissneskum yfirvöldum að þau væru hjón og hefðu verið gefin saman við trúarlega athöfn í Íran þegar annar kærandinn var 14 ára og eiginmaður hennar, hinn kærandinn, var 18 ára. Þau lögðu ekki fram nein gögn sem staðfesti hjúskaparstöðu þeirra. Hælisumsókn þeirra var hafnað. Annar kærandinn, eiginmaðurinn, var þá sendur aftur til Ítalíu en tókst að komast ólöglega til Sviss þremur dögum síðar og fékk í kjölfarið dvalarleyfi. Í réttarhöldum, þar sem fjallað var um hælisumsókn þeirra sem var hafnað, komust dómstólar í Sviss að þeirri niðurstöðu að hjónaband kærendanna samrýmdist ekki landslögum, þar sem samræði við barn yngra en 16 ára væri saknæmt brot samkvæmt svissneskum rétti. Dómstólar í Sviss litu því svo á að kærendurnir ættu ekki rétt til friðhelgi fjölskyldulífs á grundvelli 8. gr. sáttmálans.
Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærendurnir töldu að brotið hefði verið gegn 8. gr. sáttmálans með því að senda eiginmanninn aftur til Ítalíu árið 2012. Einnig töldu kærendur að enn frekar yrði brotið á friðhelgi einkalífs þeirra ef að hann yrði aftur sendur til Ítalíu.
Niðurstaða
Dómstóllinn mótmælti ekki því mati landsdómstóla að hjónaband kærendanna fengist ekki viðurkennt í Sviss, vegna ungs aldurs annars kærandans. Ekki væri unnt að túlka 8. gr. sáttmálans á þann veg að ákvæðið skyldaði aðildarríki til að viðurkenna barnahjónabönd. Ekki var talið skipta máli þó að um trúarlega athöfn hefði verið að ræða í heimaríki þeirra. Ekki væri heldur unnt að túlka 12. gr. sáttmálans um rétt til þess að stofna til hjúskapar á þann veg. Út frá siðferðislegu sjónarmiði og mikilvægi barna- og fjölskylduverndar gæti dómstóllinn heldur ekki séð sér fært að breyta mati dómstóla aðildarríkisins um hjónaband kærendanna. Dómstóllinn taldi því að það væri rétt niðurstaða hjá yfirvöldum í Sviss að viðurkenna ekki hjónaband kærendanna.
Dómstóllinn taldi að óháð því hvort að hjónaband þeirra gæti flokkast sem „fjölskyldulíf“ samkvæmt 8. gr. sáttmálans, þá hafði eiginmaðurinn komið aftur til Sviss og fengið dvalarleyfi og hælisumsókn hans hafði verið endurskoðuð sem lauk með því að hann fékk hæli. Einnig var ekkert sem hefði komið í veg fyrir það að stúlkan gæti farið til Ítalíu að hitta manninn.
Þegar litið var til þess svigrúms sem aðildarríkin höfðu til mats í hælisleitendamálum, var talið að meðalhófs hefði verið gætt. Einnig var talið að jafnvægis hafi verið gætt varðandi hagsmuni kærenda, sem fólust í því að geta verið saman í Sviss meðan þau biðu eftir niðurstöðu úr umsóknarferli sínu og hagsmuna Sviss sem fólust í að geta stýrt útlendingaeftirlitinu.
Niðurstaðan var því sú að ekki væri brotið gegn réttindum kærenda.
Full & Egal Universal Law Academy