4. Daire 1988/1344 E. , 1990/3351 K.
"İçtihat Metni"
Daire : DÖRDÜNCÜ DAİRE
Karar Yılı : 1990
Karar No : 3351
Esas Yılı : 1988
Esas No : 1344
Karar Tarihi : 23/11/990
YABANCI ELÇİLİK VE KONSOLOSLUKTA ÇALIŞAN YABANCI UYRUKLU HİZMET ERBABINA ÖDENEN ÜCRETLERİN GELİR VERGİSİNDEN İSTİSNA TUTULMASI İÇİN, ÇALIŞAN KİŞİNİN UYRUĞUNDA BULUNDUĞU ÜLKE İLE TÜRKİYE CUMHURİYETİ ARASINDA YAPILMIŞ BİR ANLAŞMA BULUNMASI GEREKECEĞİ HK.
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti uyruğunda bulunan ve Amerika Birleşik Devletleri … Konsolosluğunda idari işler uzmanı olarak çalışan Yükümlünün bu işinden elde ettiği ücretin Gelir Vergisi Kanununun 16.maddesi uyarınca gelir vergisinden müstesna olup, olmayacağı uyuşmazlık esasını oluşturmaktadır.
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun sözü edilen 16.maddesinde, yabancı elçilik ve konsoloslukların 15.maddeye girmeyen memur ve hizmetlilerinin yalnız bu işlerden dolayı aldıkları ücretlerin karşılıklı olmak şartıyla Gelir Vergisinden istisna edileceği belirtilmiştir.
Dosyadaki belgelere göre, yükünlünün uyruğu ve görevi itibariyle Gelir Vergisi Kanununun diplomat muaflığı ile ilgili 15.maddesinde sayılanlar arasında bulunmadığı, anılan Kanunun metnine yer verilen 16.maddesi kapsamına girdiği anlaşılmaktadır.
Ancak bu madde hükmü uyarınca istisna uygulanabilmesi için yabancı elçilik ve konsolukta çalışan kişinin uyruğunda bulunduğu ülkeyle Türkiye Cumhuriyeti arasında, aynı durumdaki hizmet erbabının belirtilen yerlerden elde ettikleri ücretlerin karşılıklı olarak gelir vergisine tabi tutulmaması konusunda yapılmış bir anlaşmanın bulunması gerekmektedir.
Buna karşın, temyize konu vergi mahkemesi kararında, Yükümlünün çalıştığı komsolosluğun ait olduğu Amerika Birleşik Devletleri ile Türkiye Cumhuriyeti arasında söz konusu ücret istisnasına ilişkin olarak yapılmış karşılıklı bir anlaşmanın bulunmadığı gerekçesine yer verilmiştir.
Halbuki uyuşmazlığın çözümü için Yükümlünün uyruğunda bulunduğu Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ile Türkiye Cumhuriyeti arasında yukarıda belirtilen çerçevede yapılmış bir anlaşmanın mevcut olup olmadığının bilinmesi gerekmekte olduğundan temyize konu Mahkeme kararında isabet bulunmamaktadır.
Bu nedenle, açıklanan çerçevede gerekli araştırma yapıldıktan sonra bir karar verilmek üzere Vergi Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildi.